In dit jubileumjaar van de Furie maken we af en toe ruimte voor een extra column over de Furie(ade)

Een verjaardag van een 100-jarige maak je niet veel mee. En als dat wel zo is, dan sta je even stil bij wat er in die 100 jaar niet allemaal is gebeurd. Van 100-jarigen krijg je dan verhalen over dat nu alles zo snel gaat, over dat er vroeger nog niet dit was en dat ze alle nieuwe ontwikkelingen niet meer begrijpen.

Zelf ben ik nog lang niet 100, maar de afgelopen week moest ik wel even denken aan de snelheid der dingen. Vroeger als kind kon je rustig op straat buiten spelen. In de vakantie ging je naar het strand, speelde je in het park, je las een boek en ’s avonds vermaakte je je met een bordspel. De jeugdige generatie van nu groeit op met spelcomputers, ploffen daar voor neer en komen hun kamer niet meer uit. Dat alles leidt tot de verzuchting: kinderen komen te weinig buiten, bewegen te weinig, zitten te veel en worden te dik. Het zijn daarbij niet alleen de ouders die daaronder lijden, maar ook de overheid bemoeit zich er mee. Campagnes op tv, voorlichting op school en noem maar op wat zij over onze kinderen heen strooien. En helpt het?

Van de week zag ik opeens veel jeugd over straat lopen. Turend op hun smartphone maken zij een ommetje door de binnenstad. Zo af en toe staan ze stil, kijken in het rond en spreken andere jongeren aan die op dezelfde wijze rondlopen. Er gaat een hype door de stad en over de wereld: jongeren komen naar buiten. Wat ouders en de overheid niet lukt om de jeugd in beweging te krijgen, lukt Pokémon Go wel.

Maar wat heeft dat te maken met een 100-jarige?

Met een aantal fanatiekelingen zijn we bezig met de Furieade en daarin staat de stoomzeesleper de Furie centraal. Dit jaar is het 100 jaar geleden dat zij te water is gelaten. Deze oude dame leeft nog steeds op stoom. Ze heeft vele stormen doorstaan en veel nieuwigheden aan haar voorbij zien trekken. Maar in de kern heeft zij zich niet aangepast aan deze tijd. Wat zal zij denken over de Pokémons die misschien wel bij haar aan boord zitten? En de jongeren die hun smartphone op haar richten en roepen “Daar zit Lapras!”

Hans de Bruin

Hans de Bruin

Hans de Bruin | Voorzitter Stichting Maassluis Maritiem @Furieade | senior adviseur sociaal domein

2 Reacties

  1. 2 september 2016 at 10:46

    Lapra-wie?

  2. Aad Rieken
    21 juli 2016 at 11:01

    ”LAP-RAS AAN JE LAARS!”

    En Bak Ze Goud-Bruin Zoals Hans!