Geef het volk brood en spelen en je hebt geen last van hen. Het is een spreekwoord dat teruggrijpt op de tijd van de Romeinen. Zolang je het volk maar voldoende te eten geeft en vertier, dan maakt het allemaal niet uit wat je als heerser doet; je houdt hen ermee onder de duim.

Soms heb ik de indruk dat dit verschijnsel in deze tijd nog steeds opgaat. Spel – wat in onze tijd ook wel sport wordt genoemd – vernauwd het bewustzijn van de gemiddelde mens tot een kokervisie waarbij de echt belangrijke zaken in het leven volledig weg lijken te vallen.

Neem nu het voetbal van afgelopen weekend. Op Facebook en Twitter kleurden veel uitingen overmoedig rood-wit. Het leek sterk op de slotscéne van de Passion. Het “Barabas” was vervangen door “Feyenoord” maar verder was de menigte volledig overtuigd van het eigen gelijk.

Ik heb een zwak voor Excelsior en dus schreef ik op Facebook ”Ik wens Excelsior een mooi resultaat zónder match fixing”. De club was immers nog niet veilig en had een punt nodig, wat wel op eerlijke wijze moest worden veroverd.  Dat bericht werd met een rood-witte bril bekeken zo bleek uit de reacties. Om in Romeinse stijl te blijven: Ik werd nog net niet voor de leeuwen geworpen.

Wie op grote objectieve afstand voetbal volgt – dat is een spelletje waarbij 22 mannetjes 34 weken lang proberen een balletje in een net te deponeren om daarna te tellen wie ze de overwinnaar mogen noemen – kon voorspellen dat Excelsior drievoudig gemotiveerd zou zijn: er dreigde degradatievoetbal, deze derby is altijd speciaal én de schijn van “de grote broer helpen” moest worden voorkomen. Tel daarbij op dat er op Zuid al een aantal weken het virus rondwaart van “het zal toch niet gebeuren dat?”

Ingrediënten voor een gladiatoren gevecht dat achteraf een overtrokken groot verlies (al hoewel …) voor de rood-witten opleverde.

Zoals ook voorspeld maakte het voor de hooligans niet uit of er gewonnen of verloren werd. Zij grepen de gelegenheid om relletjes te schoppen. Eén voordeel: de politie heeft alvast kunnen oefenen voor komend weekend.

Wellicht hebben we dan naast 4 mei binnenkort nog een herdenkingsdag bij: 15 mei, de dag van de Wederopbouw van Rotterdam 2.0.

PS

Die rood-witte bril bleek al in oktober opgezet, toen ik schreef dat een club met een oud-Feyenoorder als trainer zou gaan winnen. Elke Feyenoord fan liet zich met deze subtiele nuance het bosz in sturen. Zondag weten we meer.

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Gespreksleider Themacafé Bibliotheek MM | Aan de andere kant | Business Consultant | Blogger | Spindoctor |

3 Reacties

  1. Ronald van Santvliet
    8 mei 2017 at 09:32

    Tja………….hup FEYENOORD…..pfffff.

  2. Hans van der Burg
    8 mei 2017 at 08:25

    Mooi geschreven! Feyenoord en Excelsior zijn clubs die elkaar liefhebben….(oud-)spelers, bestuur en supporters zijn regelmatig te vinden binnen elkaars domein. Wanneer de spelers van deze clubs elkaar binnen de lijnen ontmoeten zullen ze elkaar niet sparen en probeert men een positieve invulling te geven aan wat men noemt ‘vervullen van de sportieve plicht’. Excelsior heeft laten zien waar dit toe kan leiden en verdient alle lof…ere wie ere toekomt. Het voetbalspelletje maakt veel los telkens weer….p.s. Ook zo benieuwd of er nog transfers gaan plaatsvinden tussen Excelsior en Feyenoord ?

  3. Aad Rieken
    8 mei 2017 at 08:15

    ‘(De) ”KUIP” (Fijn-oord!’

    Niets Is Sterker Dan Dat Ene Woord..,
    ALS JE DAAR-IN KAMPIOEN WORDT!