U bent van mij gewend dat ik mee doe met de laatste snufjes op digitaal gebied, ik vind ook dat ik dat moet als directeur van een openbare bibliotheek. Wij hebben een voorbeeldfunctie en wij pretenderen mensen te kunnen helpen op dit gebied, dan moet je wel het goede voorbeeld geven nietwaar.

Toch werd ik gisteravond behoorlijk gefrustreerd toen ik probeerde een treinkaartje van Harwich naar Londen digitaal te boeken en kopen. Wat wil het geval? Mijn vrouw en jongste dochter gaan een midweekje naar Londen, met de boot van Hoek van Holland naar Harwich en vandaar wilden ze met de trein Londen in. Geen probleem zou je zeggen. Even googlen op train to London from Harwich en de website van de lokale treinmaatschappij was snel gevonden.

Alles ging goed tot ik op de pagina kwam waarvandaan je de kaartjes kon betalen. Daar ging het fout. Na het invullen van de creditcard gegevens wilde men alleen nog even een adres weten. Geen punt toch?

Nou daar dacht het systeem anders over. Hoe moeilijk is het een adres in te vullen? Ik geloof dat ik na een poging of 20 langzaam gek werd. Niet alleen omdat het systeem categorisch elke poging weigerde maar vooral omdat na elke weigering alle andere gegevens ook opnieuw moesten worden ingevuld.

Met het stoom uit mijn oren wilde ik al afhaken maar gelukkig zag mijn vrouw een telefoonnummer dat gebeld kon worden. Nu heb ik in een ver verleden twee jaar Engels gestudeerd dus een telefoongesprek met een ingezetene van het Verenigd Koninkrijk maakt mij niet bang. De dame die ik aan de lijn kreeg had een heerlijk Indiaas accent, wat de communicatie enigszins bemoeilijkte. Van een Engelse vriend begreep ik dat veel Engelse bedrijven hun helpdesk hebben doorgeschakeld naar India in verband met de kosten. Toch hielp ze mij voortreffelijk en na een gesprek van een minuut of 10 was de boeking gepiept.

Nog eens een half uur later kwamen de E-tickets met de mail binnen en ging er een zucht van verlichting door ons huis.

Ik wil maar zeggen, ik ben de laatste om de zegeningen van de moderne techniek tegen te spreken maar ik ben toch erg blij dat er nog zo iets bestaat als een gewone telefoon en een vriendelijke helpdeskmedewerkster.

Wouter van Heiningen

Wouter vHeiningen

Wouter vHeiningen

Vrijdagcolumnist sedert juli 2013 | Directeur Bibliotheek Maassluis & Midden-Delfland| Bestuurslid van Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart en stichting Ongehoord!