En toen was er Reces.

Het is meivakantie, dat betekent even geen school, geen politiek en veel tijd voor gezin, familie en vrienden. Wij vertrekken richting Parijs, we hebben daar een stacaravan (in goed Frans heet dat een Mobile-Home) geboekt op een camping. Samen met vrienden gaan we lekker een weekje vakantie vieren!

Het weer zit wat tegen maar dat mag de pret niet drukken. Goed gezelschap, lekker eten, wijntjes een paar extra dekens, spelletjes en veel lol zorgen ervoor dat we ons prima vermaken. Heel eerlijk gezegd ben ik erg blij met onze caravan en ik heb respect voor de vrienden waarmee wij zijn, zij ‘overleven’ in een tent. Waar wij ’s morgens zo onder de douche springen of ’s nachts even naar het toilet kunnen, moeten zij daarvoor eerst de halve camping over. Het zijn keuzes die je maakt maar wat ben ik blij met de onze!

Tijdens de laatste dag bedenk ik me dat sommige dingen nooit veranderen … Ik was vijf toen mijn ouders een vouwwagen kochten, een heuse Kingway. Zonder koelkast, toilet en andere luxe, maar wat vonden wij, mijn zusje en ik, het leuk in die tent. De eerste keer kamperen was met ons gezin en vrienden van mijn ouders die ook twee kinderen hadden. Dat is gezellig en erg praktisch want kinderen vermaken zich dan al snel.

Roos is nu vijf en wij zitten op de camping met vrienden en ik zie hoe zij het zo naar haar zin heeft. Er is – denk ik – niets leukers voor kinderen dan kamperen. Het gezelschap van toen heeft 2 overeenkomsten met het gezelschap van nu, ik en een van de vrienden. Best bijzonder als je erover nadenkt maar zoals ik al zei sommige dingen veranderen nooit …

Op de laatste dag spelen we met z’n vieren monopoly junior:  3 volwassenen en 1 junior. Ik denk dat ik nooit eerder een spelletje heb gewonnen van deze persoon, waarschijnlijk zal dat nu ook niet gaan lukken. Wat ik nog wel helder heb over toen is dat de persoon in kwestie erg slecht tegen zijn verlies kan en daarom een kei is in vals spelen.

Je zou toch denken dat hij in ruim 30 jaar is veranderd, maar nee hoor … de eerste volwassene is vrij vlot uitgeschakeld. We spelen door en Junior verliest een hoop geld. Dat verloopt mijns inziens niet helemaal eerlijk maar mijn bezwaar haalt niets uit: de ander gaat er keihard in en speelt zelfs tegen Junior vals. Junior mag na aandringen toch nog voor een soort van ‘spek en bonen’ meedoen en daar maakt die ander – als het hem even uit komt – goed gebruik van. Dat gaat wel de verkeerde kant op:  het gaat mij namelijk geld kosten.

Gelukkig heb ik wat straatjes, dus dat levert nog enigszins geld op en dan komt het perfecte idee. Junior zegt: “Als ik nu weer geen geld meer heb, dan ga ik met jou samenspelen.” Dat is wat er gebeurt en dat is wat ervoor zorgt dat vals spelen niet meer gaat en … Junior en ik kunnen eindelijk een keer winnen!

Zo zie ik ineens een link met politiek: samenwerken loont!

Denise Solleveld

Denise Solleveld

Denise Solleveld | Steunraadslid | Dinsdagcolumnist 1x per 8 weken | Lijsttrekker voor Maassluis Belang (GR2018) | Docent / coach | www.redcoaching.nl

4 Reacties

  1. Gerard van der Wees
    9 mei 2017 at 23:27

    Dat is een leuke column, Denise.

  2. Marcel Thomassen
    9 mei 2017 at 12:12

    Denise Solleveld van Maassluis Belang, kom jij uit een koekoeks-ei? Samenwerken loont? Vals spelen kennelijk ook! Want was het niet jouw vader Aad Solleveld, die een paar dagen nadat hij voor de VSP was gekozen in Maassluis gemeenteraad, subiet tegen al zijn politieke beloften in aan zijn kiezers, overstapte naar Maassluis Belang? Was dit ook niet met jouw collega Jan vd Hoek idem-dito niet het geval Denise, die nadat hij verkozen was als raadslid voor de SP in de gemeenteraad, na een dag al overstapte naar jou partij Maassluis Belang?

    Samenwerken loont. Kennelijk vallen de appels binnen jou partij Maassluis Belang niet ver vanuit de boom. Ik kan mij dan ook nog herinneren Denise Solleveld, dat jij voor Maassluis Belang bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen, direct door de stemmers op jouw persoon in die raad werd verkozen, voorbijgaand aan de jouw minder populair vader & politiek collega Aad Solleveld die daarvoor tamelijk minder voorkeurstemmen kreeg. Toch deed jij een stap opzij voor het recht op die raadszetel, ten gunste van je pappa. Vals spelen loont!

    Je column getuigt -mijnsinziens- van een verregaande “chimpansee-politiek”, een politiek die wij gewend zijn vanuit de apenrots die de Maassluise gemeenteraad is, alsook de lokale volksaard kennende.

    Wat is ook alweer chimpansee-politiek?

    Chimpansee’s. Ze kennen medeleven, en handhaven een cultuur van rang en orde, waarin van schuldgevoel en schaamte sprake is, zij wisselen giften uit en kennen een vorm van sociaal contract. Na ruzie’s kunnen zij zich met elkaar verzoenen, en we mogen zelfs stellen dat zij zelfs in staat zijn tot het stichten van vrede. De beste huichelaar is zonder meer degene die in zijn eigen leugens gelooft, zo ontwikkelt zich de mogelijkheid van zelfbedrog. Het Veinzen. Het vernis. Van politiek vorm. Het is make-up. Bedrog. Het loont.

  3. Aad Rieken
    9 mei 2017 at 09:48

    ”K(R)AMPEREN M/Net Politiek!”

    Lang Verwacht Stil Verzwegen..,
    Nooit Gedacht Toch Gekregen!

  4. Hans van der Burg
    9 mei 2017 at 08:06

    Mooie Column! Herkenbaar (kamperen met de kinderen). Overigens samenwerken loont zeker…en ik zou er aan toe willen voegen: ‘integer zijn geeft rust’