‘Het zou mooi zijn als jij in je kracht gaat staan’. Deze woorden zijn mij een aantal jaren terug gezegd, en mij niet meer ontgaan. Er zijn momenten in mijn leven geweest dat ik niet perse met dit advies bezig was, althans, niet met opzet. Niet als uitgangspunt. Maar dat betekent niet dat het er niet was.  Zoals ik al zei, het is mij altijd bijgebleven. Het sluimerde op de achtergrond mee. En op die momenten dacht ik er niet bij na, niet bewust.

Maar het tij is gekeerd. Sinds een aantal maanden ben ik mij bewuster geworden, het zij vrijwillig of noodgedwongen, van mijn eigen kracht.

Kracht inderdaad. Ik hou het positief. Ook iets wat ik nu beter en vaker toepas en toeken. Het maakt je leven zoveel mooier! Een voorbeeld van ‘in mijn eigen kracht staan’ is dat ik mijzelf nu eerst afvraag: ‘Hoe voel ik me hierbij?’ Bij de geringste twijfel probeer ik middels eigen voorbeelden om deze twijfel van tafel te vegen, maar zodra ik mijzelf niet kan overtuigen en er dus niet geheel achter sta, doe ik het niet. Dan kies ik voor mijzelf. Dan sta ik in mijn eigen kracht.

Mijn gedichten zijn daar een goed voorbeeld van. Rolt er één zo mijn pen uit, dan voelt het goed. Stamel ik over woorden, denk ik veel te lang na over een volgende zin, dan is ‘in mijn eigen kracht staan’ dat ik pen en papier wegleg en even mijn gedachten op iets anders richt. Het zij dan maar zo dat ik op dat moment geen gedicht kan schrijven. Sinds ik dichter bij mijzelf blijf, voel ik mij beter. En dat breng ik over op mijn kinderen. Zij zíjn mijn kracht. Maar daarvoor hoor ik in mijn eígen kracht te blijven staan:

De tijd is aan mij.
Tijd die ik aan mijzelf geef.
Een blik in de spiegel,
Gaf mij de werkelijkheid te zien.

Het is de tijd aan mij,
Om de tijd te gebruiken voor mezelf.
Mijzelf goed voelen door uiterlijke verschijn,
Is al de helft van het camoufleren van pijn.

De kleur van mijn ogen laat ik oplichten,
Waardoor ik weer voor mezelf zal zwichten.
Houden van mij is zo moeilijk nog niet,
Het is maar net hoe een mens zichzelf ziet.

Miranda Blom

Miranda Blom

Miranda Blom | Dichter @ elcamiroch.blogspot.nl Woensdagcolumnist elke 2 weken (per 06-2016) |

3 Reacties

  1. Aad Rieken
    20 september 2017 at 19:11

    “HE-MA-PA!”

  2. Aad Rieken
    20 september 2017 at 08:47

    Als er iets is dat bergen kan verzetten dan is dat;
    “HET VERTROUWEN IN JE EIGEN KRACHT!’