In Maassluis staat overal kunst in de openbare ruimte. Op flats, in parken, bij gebouwen en tegenwoordig ook op rotondes staan beelden en beeldende kunst om de openbare ruimte te verfraaien. Nu leidt dat nogal eens tot discussie want kunst beleven is heel subjectief en enige consensus in wat mooi is en wat niet is meestal ver te zoeken.

Zo vind ik de ‘megastekker’ of Calypso zoals de naam van het beeld is, op de rotonde van de Westlandseweg / Rozenlaan / Wagenstraat persoonlijk een geweldig ding. Maar ik ken genoeg mensen die het een spuuglelijk ding vinden. Over smaak valt te twisten en dat wordt eigenlijk rond alle openbare kunst gedaan, twisten.

Er moet mij echter iets van het hart. In veel plaatsen in Nederland maken gedichten deel uit van de kunst in de openbare ruimten. Op gebouwen, stations, bushokjes, muren, parkeergarages en andere objecten. Op mijn blog over poëzie heb ik een categorie ‘Gedichten op vreemde plekken’ daar staan vele voorbeelden van gedichten op de meest bijzondere plekken in de openbare ruimte. Van Leiden tot Middelburg, van Bergen op Zoom tot Enschede, overal zijn voorbeelden te vinden. Behalve in Maassluis.

In het boek ‘Beelden van Maassluis’ uitgegeven door de gemeente Maassluis in 2002 (in te zien en te leen via de bibliotheek uit de Maassluis collectie) staat een mooi overzicht van alle kunst in de openbare ruimte. Beelden, beeldende kunst, zelfs een kunstwerk met de woorden Dag en Nacht aan de Peter van Anrooylaan maar geen poëzie of literaire verwijzingen. Toegegeven, de gemeente Maassluis heeft bij de bouw van het Balkon een literaire kunstopdracht uitgezet wat heeft geresulteerd in het bijzonder fraaie boek ‘Balkon scènes aan het water met literaire bijdragen van Arend van Dam, Henk Weltevreden, Henriette Faas, Maarten van Buuren en Pero Senda maar niets in de openbare ruimte.

Ik zou dan ook willen voorstellen om uit te kijken naar een geschikte plek voor een mooi gedicht, bijvoorbeeld een gedicht van Maarten ’t Hart (Hij heeft een paar hele fraaie gedichten geschreven, een mooi voorbeeld is te lezen in het Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart in de bibliotheek).

Op die manier laat Maassluis ook iets zien van haar literaire geschiedenis en kunstbeleving aan haar inwoners én aan mensen die Maassluis bezoeken.

Wouter vHeiningen

Wouter vHeiningen

Vrijdagcolumnist sedert juli 2013 | Directeur Bibliotheek Maassluis & Midden-Delfland| Bestuurslid van Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart en stichting Ongehoord!