Een restauranthouder in Frankrijk wees twee moslima’s de deur. Zij filmden dit en verspreidden het op internet. De man werd belaagd door boze mensen en bood z’n excuus aan. Hij blijkt z’n vriend te hebben verloren tijdens de aanslagen op de Bataclan.

Per ongeluk belandde ik in een ’discussie’ over het incident. Over het algemeen was de tendens: NAZI! BRANDSTAPEL! Nou ja, dacht ik. Daar moeten we dan maar even een beetje in nuanceren, hè?

Even’ en ‘een beetje’; dat had ik toch verkeerd bedacht. Dat ik ‘best een dom en eng mens was‘, om aan te merken dat de man in kwestie vanuit een duidelijk aanwijsbare oorzaak handelde. Want iets willen verklaren betekent voor sommige mensen dat je het ermee eens bent. Gelukkig zijn brandstapels niet meer van deze tijd, anders had ik het nu knap warm gehad.

Discussie

Met mijn leerlingen voer ik regelmatig discussietjes. Ze vinden het vaak erg leuk en je komt op verrassende gesprekken. Onverwacht biedt het een klein inkijkje in de beleving van het kind. Ik raad het iedereen aan om bij een nieuwsreportage zo af en toe een gesprek aan te gaan over oorzaken en mogelijke beweegredenen van mensen. Kinderen reageren zonder verborgen motieven, dubbele agenda’s en aangeleerde denkpatronen. Het is rechtlijnig en eerlijk.

Onderzoeken en verwoorden

Discussiëren is voor kinderen een prachtige manier om te leren onderzoeken en verwoorden. We speuren samen naar informatie over een onderwerp en na genoeg achtergrondinformatie gevonden te hebben, proberen ze zowel voors- als tegens te vinden. Dat is belangrijk, zodat ze leren om ook vanuit een ander te kunnen redeneren. En natuurlijk mag je ook een persoonlijke mening hebben. Want in een discussie mogen verschillende meningen, mits je het goed kunt onderbouwen.

Waar de leerlingen driftig zoeken naar argumentatie, komen veel discussies met de grote mensen niet verder dan wat persoonlijke aanvallen en drogredenen. Wat dacht u van: “Ja maar baat het niet, dan schaadt het niet”, aldus een ambtenaar over de bewezen ineffectieve maar peperdure VVE-programma’s ( Voor- en Vroegschoolse Educatie).

Of deze: “Ja, het is buitensporig duur. Maar het is toch ‘n leuk feestje?” Over de geldverkwisting voor de sinterklaasintocht.

Eerlijk gezegd kunnen veel volwassenen nog wel wat van mijn leerlingen leren. Ik word er nóg trotser van. Schouderklopje, jongens!

Note van de schrijver. Mocht er verwarring zijn: Nee, ik keur het gedrag van de man in kwestie niet goed. Ik probeer te verklaren. *zucht*

 

Cindy v/d Houven

Cindy v/d Houven

Cindy van der Houven | Pedagoog en docent | Donderdagcolumnist 1x 4 weken | Coachingbureau Cindy | Stichting Feniks |

2 Reacties

  1. 9 september 2016 at 08:58

    Hoe heftiger de discussies, hoe stiller de mensen zijn die nog een beetje nuance in hun lijf hebben. En dan kan het soms wel eens lijken alsof er helemaal geen nuance meer is.
    Jammer.

  2. Aad Rieken
    8 september 2016 at 08:15

    Wij Zijn Een Vereniging Van Eigen-(N)Aardig-heden,
    DIE TE VAAK ALLES OVER EEN KAM SCHEREN!!!