Ik mag na twee jaar weer een nieuwe abonnement – eventueel met telefoon – bestellen. Dat mailtje heb ik gezien en er twee weken geen acht opgeslagen. Ik ben te druk om mij te kunnen oriënteren. Dat laat de firma V. niet op zich zitten en dus hangt er op een drukke werkdag opeens een persoon met een zwaar Limburgs accent aan de lijn. Vodafone zit in Maastricht, dus het is niet gek dat ik een soort André Rieu aan de lijn krijg.

Ik vind André een topmuzikant, maar als hij Maasstreechs begint te klappen slaat acuut mijn talenknobbel op tilt. Ik heb echt een talenknobbel maar een mengelmoes van Nederlands, Frans, Duits en Steenkoliaans is ook mij te veel.

Afijn, ik krijg een mooi aanbod – maar voel mij overvallen, omdat ik net zeer geconcentreerd met een analyserapport bezig was – en dus vraag ik of er op vrijdag kan worden teruggebeld.

Ook op vrijdag is het Limbo-foontje echter storend, maar ik kom eruit en accepteer het aanbod inclusief de nieuwste telefoon. Dat is pas formeel als de goede man de hoofdvoorwaarden helemaal heeft voorgelezen. Dat het nog steeds in niet-Algemeen Beschaaf Nederlands wordt uitgesproken en dat het gesprek met mijn medeweten wordt opgenomen, daar kan ik mee leven.

Deze vijf minuten Limburgiaans maken mij duidelijk dat ik wel degelijk ‘mindful’ kan zijn. Wat een concentratie vereist dat, zeg. Je kunt nog beter de spiraal van Ron Inbrandsteker proberen te voltooien. De moeite waard is nog te vermelden dat hij voorlas ‘onbeperkt telefoneren’ in plaats van ‘onbeperkt sms-en’. Ik heb hem dat na afloop van dit ritueel aangegeven, maar hij herinnerde het zich niet.

Weekend, dat heb ik weer

Verbaasd ontvang ik op zaterdag al het toestel. Helaas heb ik geen tijd om hem gelijk in gebruik te nemen. Die rust en het geschikte moment vind ik op zaterdagavond j.l. Volgens mijn schoonzoon is het een makkie en is het overzetten van de gegevens in twee minuten gedaan. Dat had ik gedacht.

Op het moment dat ik de SIM kaart probeer los te maken, sta ik al voor het blok. Het kost mij tien minuten alvorens het lukt. Yes! Het is een makkie om hem in het nieuwe toestel te plaatsen, maar dan:

  • na het intikken van de pin code roept de Mobile Protect: “Geef het toestel terug aan de oorspronkelijk eigenaar”. Dus plaats ik de SIM kaart weer terug en deblokkeer hem daar.
  • Het kopiëren via een speciale plug + usb kabel duurt 50 minuten. Kennelijk heb ik veel data (overigens maar 8 foto’s, de rest is al via Dropbox veilig gesteld.
  • Na controle op het nieuwe toestel of alles er staat, gooi ik eerste de mobiel protect app van het oude toestel eraf.
  • Ik plaats de SIM kaart in het nieuwe toestel. Het intikken van de vertrouwde pincode leidt na 3 pogingen tot blokkade. Alleen op te heffen via intikken van de PUK code.
  • Ik geef de bekende PUK code in, hij lijkt hem te accepteren, maar als ik de pincode ingeef weigert hij hem toch.
  • Gelukkig kan ik de PUK code opvragen in MyVodafone.
  • Ik geef mijn toestelnummer in, reactie: ‘u heeft al een account’.
  • Ik geef een emailadres op: onbekend. Dan maar het andere. Wachtwoord wordt geweigerd. Kennelijk andere schrijfwijze.
  • Ik kies een andere schrijfwijze: Gelukt! Reactie: ‘Wij zijn in onderhoud. U kunt geen PUK opvragen”
  • Mij krijg je niet gek. Ik google en vind een telefoonnummer.
  • Bellen … verbinding en dan is daar weer het onvolprezen keuzemenu. Ik kom er doorheen en kies “Puk opvragen”
  • Er draait een ‘bandje’ af. “Wij zijn bereikbaar van 8:00 tot 18:00 uur. Ook in het weekend”. Hun slogan is toch Always connected, anytime, anywhere twentyfour seven?
  • Ik mag het dus op zondag nogmaals proberen.
  • Zondag: bellen en weer een menu dat uiteindelijk een automatische stem op die mij de PUK code geeft. Dat blijkt degene die ik al gebruik. Schiet mij maar lek.
  • Ik besluit de SIM kaart weer in het oude toestel te plaatsen en dat werkt zonder problemen

Benieuwd hoe het afloopt de komende dagen? Like deze column op facebook, dan krijg je automatisch een reactie te lezen over hoe het is gelukt. Als dat al gebeurt.

Mocht er naar aanleiding van dit relaas ‘toch nog iemand zijn die denkt dat ik geen geduld heb of geen verstand van techniek – dat laatste klopt want ik werk pas sinds 1971 in de ICT sector – dan hoor ik dat graag.

Columnistenborrel
Toch had ik verder heel veel positieve ervaringen de afgelopen week.

Déze deel ik met jullie: ik kwam één van onze columnistes voor het eerst in levende lijve tegen. Wat een leuke vrouw! Voor het eerst in 3D en ze blijkt nog drie keer zo leuk als dat ik al dacht op basis van de digitale contacten.

Het maakt maar weer eens duidelijk: tijd voor een columnistenborrel op korte termijn. Zien jullie dat zitten?

 

 

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Gespreksleider Themacafé Bibliotheek MM | Aan de andere kant | Business Consultant | Blogger | Spindoctor |

4 Reacties

  1. B. Scheurwater
    21 november 2016 at 10:54

    Chapeau voor je geduld! ik waag me er niet meer aan, wacht gewoon tot er een dochter of kleinzoon langskomt. Die doen dat graag voor oma die van een andere tijd komt. En wat die borrel betreft …lijkt me leuk, maar op mijn leeftijd kun je beter je oude foto blijven gebruiken, dus het kan tegenvallen.

  2. ton
    21 november 2016 at 10:18

    Herkenbaar voor een digibeet zoals ik, dit wat betreft de smartfoon 🙂
    Ben blij dat ik mn i-pad aan de ”praat” kan krijgen.

  3. 21 november 2016 at 09:35

    Iets ronder in 3D 😉

  4. Aad Rieken
    21 november 2016 at 09:21

    ”Heb (N)iets Met Voodoo!”

    Ik zie het niet alleen zitten,
    jullie zien het hier ook staan.
    ”Een Columnistenborrel,”
    is niet ver hier vandaan!

    Na koffie met gebak…….,
    beginnen met columnistenborrel.
    nemen de lezer niet op de hak,
    Hoogstens Op De Korrel!