Het Museum Vlaardingen gaat verbouwen en verhuist ook enkele van haar depots. Voor het Vlaardingse museum is dat hét moment om haar collectie tegen het licht te houden. De conservator vindt dat de kraanzagen, omdat zij stammen uit Maassluis, niet meer zo goed passen bij de Vlaardingse collectie. Besloten werd dit gereedschap aan te bieden aan het Gemeentemuseum Maassluis dat de zagen, afkomstig van scheepswerf Zorg en Vlijt, in dankbaarheid aanvaardde.
Maar wat is nu precies een kraanzaag? Met dit zaagtype werden, met de tanden naar beneden gericht, planken en balken op maat gezaagd. Dat ging met mankracht. De balk werd op hoge schragen of stellingen gelegd en met kettingen vastgemaakt. Twee mannen, de ene boven op de boom en de ander onder, hanteerden de kraanzaag. Met een slaglijn werd vooraf het te zagen materiaal afgetekend.
De onderkant van de zaag heet de trekkant, aangezien de man onder de balk steeds de zaag naar beneden trekt. De taak van de man boven was het sturen van de zaag. Gezamenlijk brachten zij de zaag weer omhoog. Om te voorkomen dat het zaagsel in zijn ogen kwam, droeg de onderste man een hoed. Op de scheepswerf werden op deze manier balken en spanten voor houten schepen op maat gezaagd.
De kraanzagen die het Gemeentemuseum Maassluis uit Vlaardingen ontving zijn niet compleet. Aan de bovenzijde ontbreken een verlengstuk en een dubbelhouten handvat. Ook aan de onderzijde hoort een handvat dat met beide handen vastgehouden kon worden. Dit handvat zat meestal met een wig op de zaag geklemd.
De nieuwe aanwinsten zijn zorgvuldig opgeborgen in het depot aan de Zuiddijk. In afwachting van een moment dat zij tentoongesteld kunnen worden.
