ingezonden stuk© Havenloods – In de rode cirkel komt Jelle op de finish af.

In 1987 liep ik de halve marathon. Mijn eerste en enige. Mijn voorbereiding was volledig in de soep gelopen toen ik door een griep een week stil was gevallen. Die schade was niet meer te herstellen, maar lopen zou ik. Wij startten vanaf de Merellaan, terwijl de hele op de Westlandseweg startte. Er stond die dag een flinke zuidenwind bij een temperatuur van 4 graden, reden waarom ik mijn trainingsbroek aanhield.

Het eerste deel liep ik gezamenlijk met mijn broer Willem op de Laan 40-45. Hij zakte af halverwege de Parallelweg en verdween uit mijn beeld toen ik achterom keek op het punt waar wij naar de Herenweg afzwenkten. Toch was het nog redelijk te doen tussen de kassen. Bij Maasdijk onder de dijk door naar de Korte Kruisweg ging het niet meer. Wind vol van voren. Ik haalde een jonge meid in die net drie dagen met griep op bed had gelegen. Ik stelde haar voor over te gaan tot een flinke wandelpas. Zo gezegd, zo gedaan. Gezamenlijk dieselden we de weg terug richting Maassluis. Vlak bij de Oranjedijk versnelde ik de dijk op en kon zijwaarts hangend tegen de wind de Westlandseweg op.

Het finishtraject van de halve lag rechts, van de hele links. Omdat er bijna geen publiek meer stond, ben ik onder de dranghekken door gedoken en liep de laatste tweehonderd meter op het traject van de hele. De speaker was even in verwarring. Vijftig meter voor de finish had hij het door. Ik keek even om en daar stoof Marti ten Kate mij voorbij. Gevolgd door coach Wim Verhoorn op de fiets.

Ik vertel af en toe nog wel eens dat ik gelijk met Marti ten Kate finishte. In tweede instantie pas welke afstand ik liep.

Marti neem ik niets kwalijk, Wim daarentegen wel: hij reed pal voor mij. De NOS die de finishbeelden uitzond toonde daarom hem in plaats van mijn persoontje.

Jelle Ravestein

 

Schrijvende Lezer

Schrijvende Lezer

Een Lezer van Maassluis.Nu (M/V) | Stuurt stukken in om zorgen of ideeën te delen met alle Sluizers