Column(18): Ruis in de Merellaan

Op het dak kunnen penthouses gebouwd worden. Aan de zijgevel aan de kant van het spoor kan een kolom met appartementen komen.

LEES MEER →

Column(17): Huilen in het Midden Oosten

Ik kijk weer voor me naar het prachtige landschap en begin te huilen. Ik denk: – wat is het hier toch mooi en wat kunnen mensen er een puinhoop van maken.

LEES MEER →

Column (16): Klimaat

Het is een begin. Er zijn ook jonge vrouwen die zich op voorhand al laten steriliseren in hun strijd tegen overbevolking.

LEES MEER →

Column (15): Het laatste avondmaal

De lange tafel wordt gedekt voor het gezelschap. Het wordt een gedenkwaardige avond.

LEES MEER →

Column(14): Niet omdat het moet…

Vrouwen van de wereld. Ik krijg waanbeelden van melkkoeien die naar de stal geleid worden. Aan de voorkant krijgen ze hooi aangeboden, wat ze onverstoorbaar staan te herkauwen. Aan de achterkant worden ze aan een melkmachine gekoppeld.

LEES MEER →

Column(13): Wachten op de bus

“Ik vind het een rot kleur. Dat zijn natuurlijk Marokkanen die zo midden op de dag hun gordijnen stijf dicht hebben. En als ze geen luxaflex hebben, hebben ze wel overgordijnen die potdicht zijn.”

LEES MEER →

Column(12): Het leven is niet meer dan appelmoes

Volgens mij kneep ze op een of andere manier haar keel dicht. Daar zijn wel trucjes voor, maar niets werkte. Ik vroeg raad aan de afdelingsarts.

LEES MEER →

Column(11): Liefde is…

Hij heeft hem leren kennen in de boutique toen hij daar ging werken. Het moet stiekem, want ze zijn alle twee nog niet uit de kast gekomen. Meestal gaan ze naar het huis van Freek. Zijn ouders werken alle twee. Ze houden heel veel van elkaar.

LEES MEER →