© Amra Kumro

Column(3): Over vallen en opstaan

Een spelletje doe je toch om te winnen. Eens? We spelen wel serieus. Fanatiek. Met een echte winnaarsmentaliteit… en dus schaak ik alsof mijn leven er van af hangt. Tot ik verlies. Dan blijkt het ineens ‘maar een spelletje’.

LEES MEER →

Column(21): Het huisdier dillemma

Hij is gebleven tot zijn einde en ik heb geprobeerd hem het beste konijnenleven te geven wat ik voor ogen had. Maar ik had ervan geleerd, een konijn is naar mijn inziens geen huisdier.

LEES MEER →

Column(5): Van wie is dat gen nu weer?

Daarom verschonen wij twee jaar onze baby’s en leren ze pas laat lopen en zorgen wij extreem lang voor ons kroost. Maar we leven daarom nu in groepen met taakverdelingen. We gingen ons specialiseren. Zonder groepsdynamiek waren we nog steeds solistische maar best intelligente apen.

LEES MEER →

Column(295): Mag geen naam hebben

En binnen minder dan geen tijd zie je mensen draaien soms komen ze dan zelfs tegenovergesteld uit; of wel blijken ze het wel eens met de inhoud… bij nader inzien.

LEES MEER →

Column(28): Het ligt op straat

In het bos: Druk dat het was! Allemaal auto’s met beslagen ramen en vieze mannen die er tegen aan geplakt zaten. We wisten niet wat we zagen …

LEES MEER →

Column(36): ‘K heb ‘n ongeluk gehad met ’t autootje

Ik vraag aan Arie de sleutel van zijn auto, wil vertrekken en krijg nog net mee dat hij zegt: “Doe je voorzichtig”. Ik vraag mij dan altijd af of ik dan voorzichtig met zijn auto moet zijn of dat hij zich zorgen maakt dat mij wat overkomen zou. We laten het in het midden.

LEES MEER →