Column: De dame en de heldin

We wisselen adressen en telefoonnummers uit, ik geef mijn boodschappen briefje door. “Ga je echt boodschappen voor me doen?”, vraag ik nogmaals verbaasd. Ze woont in Maassluis en moet toch naar de supermarkt.

LEES MEER →

Column: De versmalling op de Zuiddijk

Soortgelijke uitvlucht aan de hegkant vond een jongedame, die eerst minutenlang het getoeter achter haar had getrotseerd en het totaal onberoerd leek te laten dat haar beoogde tijdwinst van enkele seconden nu een veelvoud aan verlies opleverde.

LEES MEER →

Column: Kongolo

Maar deze week ben ik afgehaakt. Er zaten daar aan tafel 4 wat oudere heren elkaar te overtroeven in wie de naarste opmerkingen kon maken, het Nederlands elftal speelde lelijk en was eigenlijk maar niks en het negativisme droop eraf.

LEES MEER →

Column: Hoi

Mijn mevrouw heeft me nooit brieven geschreven. Ik heb het dus altijd zonder “Liefste Joop” moeten doen. “Beste Joop” overkomt me soms, veel vaker is het “Hoi”, “Hallo Joop”, “Joop”, “Hi”, “Hi Joop” of helemaal niets.

LEES MEER →

Column: Supermarkt

Achter hem zie ik de manager hem een peilende blik toewerpen. Die denkt ongetwijfeld aan werktempo, nog niet uitgepakte dozen en schappen die er keurig uit moeten zien.

LEES MEER →

Column: aan het woord

Om je met de neus op het feit te drukken dat in Maassluis dat voor meer dan drieduizend mensen niet geldt. Ik breek mijn hoofd in dat Taalfront over de vraag hoe we hen het beste kunnen bereiken …

LEES MEER →

Column: Integratie

andersgelovigen integreren zeer moeizaam en blijven vasthouden aan hun identiteit. Zij zijn lid van hun eigen geloofsgemeenschap, spreken de eigen taal en trouwen in eigen kring.

LEES MEER →

Column: Broodje bal

En terwijl ik in een kakelverse knapperige Italiaanse bol bijt, staat tegenover mij een man het vet van zijn kin te vegen met een servetje.

LEES MEER →