Column: Individueel gevoel van vrijheid

We staan op 5 mei niet echt meer stil bij waar het in feite om gaat op deze nationale feestdag. Dat is verklaarbaar uit het gegeven dat mensen pas door leed geraakt worden als dat ook zelf fysiek van dichtbij is beleefd. Op zich is dat maar goed ook, want als de mens een te groot inlevingsvermogen zou hebben, dan zouden we voortdurend in de kreukels liggen en nergens meer aan toe komen.

LEES MEER →

Column: De vrouw met de glimlach

“Het geeft niet, dank u wel mevrouw”, zegt ze vriendelijk en ze glimlacht nog een keer voordat ze snel haar weg vervolgd. Ik ga ook weer snel verder maar de lach blijft de rest van de dag op mijn gezicht. Als ik na mijn afspraak weer in de trein zit, pak ik het boek dat ik aan het lezen ben. “Achter de eeuwige glimlach” van Elisabeth Riphagen, mijn tante.

LEES MEER →

Column: Koninginnedag deel 2

“Koopt Maassluise waar, dan helpen wij elkaar”. Toch heeft Koninginnedag ook aangename dingen, vooral ontmoetingen met (voor mij) onbekende Maassluizers, die je toevallig treft op een terras. Zo ook deze keer. We hadden het over de verfraaiing van Maassluis langs het Scheur. Mijn tafelgenoot, Wijnant van Genderen, ondernemer in Maassluis, blijkt ook van dit soort mooie objecten te maken.

LEES MEER →

Column: Beeldvorming

Dit is geen bezuinigingsmaatregel. Vanaf 1 januari 2014 is de bibliotheek 4 ochtenden extra open per week. Dat is 8 uur meer dan de afgelopen jaren! Of 35% meer open dan voorheen. Om meer uren open te kunnen gaan, werken we met wat wij zelf noemen, selfservice uren.

LEES MEER →

Column: Niet ver van mijn bed

Later ben ik nog eens met haar naar dat dorpje gegaan. Dit en haar verhalen maakten diepe indruk; het maakte de oorlog ineens een stukje minder ver-van-mijn-bed. Maar juist door al deze verhalen kunnen we onze vrijheid weer doorgeven aan de volgende generatie en dan zullen ook zij beseffen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, maar oneindig kostbaar.

LEES MEER →

Column: Vreemd

Een ongemakkelijk gevoel is de regel bij dit soort ontmoetingen. Diepgaand wordt het zelden, in gebroken Engels, en bovendien staan we midden op de stoep. Ik besluit dat als ik hem morgen bij het Koningsontbijt op de Zuiddijk zie, ik hem alsnog zal uitnodigen. Gelukkig heeft hij zijn familie om zich heen.

LEES MEER →

Column: Warmpjes erbij zitten

Wat zouden onze (groot)ouders trots zijn op deze maatschappij die zij vol optimisme opbouwden na WO II. Blijf in je eigen huis tot het niet meer kan. Daar moet een geheime masterplan achter schuilgaan. Ik zal niet gek opkijken als straks iedereen van zeventig jaar en ouder zo’n brief krijgt.

LEES MEER →

Column: Uitslover

Uiteraard deed ik mijn uiterste best en al met al viel het reuze mee. Lachen met de anderen om de rare paardenpassen die we moesten maken. Bonfire van Anky van Grunsven zou jaloers op me geweest zijn.

LEES MEER →