column nr 23

Het spreekwoord “angst is een slechte raadgever” is al erg oud maar meestal klopt ie wel. “Bang zijn” zorgt er voor dat we verkeerde keuzes maken, dat we op onze plek blijven en geen stappen durven te zetten. Angst werkt verlammend of laat ons rennen, weg rennen van dat waar we bang voor zijn.

Angst is voor iemand ook een geweldig instrument, het geeft macht over een ander. De ander is bang voor jou vanuit die angst en, zie daar: een spel is geboren. Dat spel zie je overal terugkomen, in het groot en in het klein. Denk bijvoorbeeld aan de verschillende geloven die prediken over hel en verdoemenis. Als je maar leeft volgens de regels dan laat God je toe in de hemel, dan heb je je ticket verdiend. Degene die de regels overboord gooit en zijn of haar eigen weg kiest is gedoemd om eeuwig te dwalen.

De politiek is ook heel goed in dit spel, schets een afschrikwekkend beeld van een bepaalde groep en je kan niet anders dan dat je bang wordt en gaat stemmen op de redder die zichzelf aanbiedt. De belastingen worden verhoogd maar daarmee worden onze pensioenen wel veilig gesteld. Onze rechten en vrijheden geven we op omdat het nodig om onze veiligheid te kunnen waarborgen. Maar is dat ook echt zo?

Ook in het klein is dit spel goed te spelen. Denk maar aan het spel tussen ouder en kind. We voeden onze kinderen op met angst; “Je mag niet met dat kindje spelen want zij is ziek en dan krijg jij het ook of haar moeder draagt hele rare kleding of ze eten daar varkensvlees en dan moet jij het ook eten”.

Kinderen onderling zijn ook meesters in dit spel. Pesten omdat iemand er anders uit ziet, omdat iemand onzeker is of jaloers is op de ander. Zowel degene die pest als degene die gepest wordt, worstelen met hun gevoelens. Andere kinderen gaan vaak mee pesten omdat zij bang zijn voor de pester, bang om zelf te worden gekwetst en alleen in een hoekje te eindigen. Jong geleerd is oud gedaan.

Ook als onze kinderen groter worden, voeden we ze nog steeds uit angst, hoeveel adviezen geven we onze kinderen wel niet: “Denk aan je toekomst!, Er moet brood op de plank komen!, Naar dat land moet je niet op vakantie gaan dan word je zeker ontvoerd!”

Wij als volwassenen spelen dit spel ook binnen onze relatie. Ruzies die uit de hand lopen, de één wil de ander “scheppen” tot zijn perfecte partner of de partner die zijn/haar maatje met niemand wil delen, zelfs niet met de eigen familie of vrienden. Het gaat allemaal gepaard met angst, angst van het slachtoffer voor de dominante partner maar ook angst van de dader, angst om die ander kwijt te raken. Een relatie die een sleur is geworden maar je blijft bij je partner omdat je bang bent voor het onbekende.

Hoe komt het toch dat in alle lagen van ons leven eigenlijk angst is verweven en is dit echt hoe we willen leven? Onbewust en soms bewust leven we met de angst voor het leven en hebben we geleerd dat we hiermee het beste om kunnen gaan door gehoorzaam te zijn. Waarschijnlijk ook omdat we niet weten hoe we het anders kunnen doen.

Maar begint het niet allemaal met vertrouwen, liefde en mededogen? Kunnen we erop vertrouwen dat we kiezen vanuit liefde en mededogen? Kunnen we onze kinderen daarmee vertrouwen? Als we kunnen leven met hart en ziel en onze intuïtie kunnen volgen zal dit ons leiden naar je ware zelf. Leven vanuit je hart maakt je een completer mens. Je bent goed zoals je bent met je sterke en je zwakke kanten. Als je af kunt stemmen op je ware zelf, op je natuur, je aard, je ritme, je eigen voedingsbron, om zo te komen bij jezelf. Dan is het niet meer angst waar vanuit je leeft en je keuzes maakt maar leef je vanuit jezelf. Uiteindelijk maakt dat het ook makkelijker om het leven te accepteren zoals het komt en de verbinding daarmee te maken. Er ontstaat meer ruimte om in vrijheid en rust te leven. Ik moet eerlijk bekennen dat het lang niet altijd meevalt om te leven vanuit liefde, vertrouwen en mededogen maar de keren dat het me wel lukt geven we altijd een heel tevreden gevoel, alsof ik een stukje dichterbij mezelf ben gekomen.


 

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp | Zaterdagcolumnist per 9-2017 | Coach Rouwverwerking & Verlies | Praktijk ELBE | Gastcolumnist in zomer 2017

3 Reacties

  1. bea scheurwater
    30 juni 2018 at 12:21

    Bingo! Niet eenvoudig inderdaad, wat er ook tegen je gezegd/ondernomen wordt, beter dan angst/verdriet te hebben dan je laten verleiden door zelfde gedrag als opponent.

  2. Marja Gerkema
    30 juni 2018 at 09:30

    Mooi!!

  3. Aad Rieken
    30 juni 2018 at 08:39

    “ANGST en ‘t BANGST……….,
    Het Scheelt Maar Een Letter.
    En Duurt Niet Het Langst…………,
    Maar Maak(t) Het Snel Bet(t)er!”