column nr 24

Makkelijker gezegd dan gedaan dat leven vanuit liefde, vertrouwen en mededogen. Mensen zijn tegenwoordig zo hard voor elkaar, er is zo weinig begrip voor elkaars situatie. Hoe vaak lees je niet in de krant dat mensen tijdens het autorijden ruzie met elkaar krijgen over het parkeren, over te hard of juist te langzaam rijden. Meester Frank Visser kan u hier ook van alles over vertellen, burenruzies over te hoge bomen of geluidsoverlast, een krokodil die mensen online hebben gekocht en die in plaats van groen opeens paars blijkt te zijn en zo kan ik nog wel even doorgaan. Iedereen kan nu direct wel een voorbeeld bedenken uit zijn of haar eigen leven, een voorbeeld waarvan je achteraf denkt: “Had ik maar…..”.

Leven vanuit liefde, vertrouwen en mededogen is leven vanuit het hart, je ziel. Dit vraagt een ommekeer, een duidelijke andere keuze in je leven. In dit tijdperk is het gewoon is om vooral vanuit het hoofd te leven, alle keuzes die we maken beredeneren we voornamelijk, alles wordt gecontroleerd en beheerst vanuit het hoofd. Er komt weinig gevoel aan te pas en de verbinding tussen hoofd en hart is vaak ver te zoeken. De laatste jaren betrapte ik mezelf steeds vaker op de gedachte: “Is dit het nou?” Ik werk, zorg voor mijn gezin, doe het huishouden en streef naar een mooier huis, een mooiere auto en als het lukt zou ik graag nog een huis in een warm land willen kopen, maar ja, is dit het nou? Zodra ik die vraag met ja beantwoordde, merkte ik dat het mij geen goed gevoel gaf, ik bleef maar zoeken naar de zin van het leven. Waarom ben ik hier? Heeft God mij hier met een opdracht gebracht? Heb ik mezelf hier gebracht met een opdracht? Is er geen God en is mijn bestaan slechts een toevalligheid, zoals een zaadje wat toevallig tussen twee stenen is gevallen en daar zijn leven begint? Wat is dan toch de zin van mijn bestaan?

Niks komt zomaar op je pad, zeg ik altijd en zo koos ik een paar jaar geleden voor een opleiding die mij dichterbij het antwoord op die vraag bracht dan ik tot nu toe ooit was geweest. Ik leerde iets over mijn intuïtie. in het begin vroeg ik mezelf soms af waarom ik in hemelsnaam voor deze opleiding gekozen had. Ik kreeg gaandeweg gelukkig steeds meer het gevoel dat er iets op zijn plek viel, iets wat vertrouwd aanvoelde. Ik zag dat ik vooral probeerde om alles te benaderen vanuit ratio, mijn ego zat vaak voorin de bus achter het stuur en zij bepaalde op welke weg we reden en welke afslag we gingen nemen. De bus heeft nog veel meer passagiers, allemaal ik-en, maar die kwamen niet echt aan bod. De andere passagiers bleven op hun plek omdat ze soms bang waren om een verkeerd advies te geven of ze waren gewoon te bescheiden en niet gewend om op de voorgrond te treden en het stuur over te nemen van het ego. Toch zijn ook al die andere passagiers een deel van onszelf, vaak hebben we ze aan de zijlijn gezet.

Kennen we niet allemaal het kind in onszelf? Die teleurstellingen te verwerken heeft gekregen. Die niet gehoord of gezien werd. Die ergens diep van binnen nog steeds in ons schuilt. Die soms opeens weer even vooraan staat omdat we iets meemaken wat lijkt op een situatie van lang geleden? Een andere ik van mijzelf is de zorgzame moeder. Altijd aanwezig, liefhebbend en ondersteunend, onvervangbaar. De zorgzame moeder in mij streeft er te allen tijde naar het iedereen naar de zin te maken. Iedereen kent deze ik-en wel van zichzelf. Het zijn de stemmen waarmee we in gesprek gaan. De stemmen die ons bij bepaalde dilemma`s ergens van proberen te laten afzien omdat we het toch niet kunnen, omdat we niet goed genoeg zijn.

Doordat ik meer zicht kreeg op alle ik-en in de bus begon ik mijzelf beter te keren kennen. Ik leerde heel veel over de keuzes die ik in het leven had gemaakt en het waarom daarvan. Vaak geleefd vanuit het hoofd zonder dat het hart er aan te pas was gekomen. Misschien begon voor mij daar de ommekeer, de start van een leven meer in verbinding met mijn hart.

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp | Zaterdagcolumnist per 9-2017 | Coach Rouwverwerking & Verlies | Praktijk ELBE | Gastcolumnist in zomer 2017

Geen Reactie

Praat mee! Vul hier uw reactie in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.