Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Joran van der Sloot, een naam die ik al lange tijd niet heb gehoord. Die ik eigenlijk ook nooit meer wilde horen. Van mij mag hij wegrotten in zijn cel. Een cel waar hij overigens al jaren zit. Toch is hij nu weer volop in het nieuws. Hij is als de haren in het doucheputje. Je haalt het elke keer weer weg en toch komt het elke keer weer terug. Al moet ik bekennen dat ik nog 1000 keer liever de haren uit mijn doucheputje haal dan iets over hem te moeten lezen.

Woensdag kwam het nieuws naar buiten dat Joran de moord op Natalee Holloway heeft bekend. Iets wat iedereen eigenlijk al wist maar waar nooit keihard bewijs voor was. Het is inmiddels alweer 18 jaar geleden dat de Amerikaanse spoorloos verdween. Ze leven nu al langer zonder haar dan met haar. Al 18 jaar wachten haar ouders op antwoorden. Al wist iedereen wel dat ze dood is, toch is haar lichaam nooit gevonden. En nu is hij veroordeeld. En niet eens voor de moord op Natalee maar voor het afpersen van diens moeder. Hij heeft daarvoor 20 jaar cel gekregen welke hij tegelijk met zijn huidige straf, die voor de moord op Stephany Flores, uit mag zitten. Dat betekent dat hij geen dag extra hoeft te zitten voor zijn vreselijke daad. Helaas. Al neem ik zijn huidige bekentenis overigens wel met een korrel zout. Wat zeg ik, een vat zout. Er is hem namelijk strafvermindering beloofd wanneer hij zou bekennen. En Joran zou Joran niet zijn als hij niet voor maximaal voor zelfbehoud zou kiezen.

18 jaar geleden
Voor mijn gevoel was de verdwijning van Natalee pas een paar jaar geleden. Ik weet nog goed dat het toen overal op het nieuws was. Zijn arrestatie en vrijlating wegens gebrek aan bewijs. Zijn stoere praat afgewisseld met krokodillentranen. Iedereen wist wel beter. Je hoefde geen detective te zijn om te weten dat hij het gedaan had. Hij bleef echter ontkennen. Tot de bewuste geheime opname van Peter R. de Vries waarin hij haar moord bekende. Ik zat aan de buis gekluisterd voor die uitzending. Eindelijk zou hij gepakt worden. Zouden haar ouders antwoorden krijgen. Helaas bleek dat niet het geval. De rechter bepaalde dat het “stoere praat” was. En Joran zelf verklaarde al snel dat het een leugen was geweest. Hij had toen in het niets kunnen verdwijnen. Zijn leven kunnen leven en niemand zou meer aan hem denken.

De volgende moord
Maar in plaats daarvan pleegde hij zijn volgende moord. Stephanie Flores. Het meisje dat met haar leven betaalde om het monster op te kunnen sluiten. Dit keer kwam Van der Sloot er niet mee weg. Hij werd veroordeeld en zat vast in Peru. Hij zou nog vele malen in het nieuws komen. Met zogenaamde bekentenissen die hij vervolgens weer in zou trekken. Zijn huwelijk. Kinderen. Louche zaakjes vanuit de gevangenis. Zijn leefomstandigheden. Door de jaren heen kwam er regelmatig het een en ander naar buiten.

Ik had geen medelijden met hem. Ik geloof over het algemeen in tweede kansen. Maar niet bij hem. Van mij mag hij wegrotten in zijn buitenlandse gevangenis. Hij had zelfs het lef om de moeder van Natalee af te persen. Voor geld zou hij de waarheid omtrent wat er gebeurd was met haar dochter vertellen. En als moeder wil je alles doen om die waarheid te horen. Je wilt weten wat er gebeurd is, hoe gruwelijk dan ook. Zelfs daar maakte hij misbruik van. Een misselijkmakende man. Dan kun je nog beter die haren in dat doucheputje hebben.

Eindelijk antwoorden
En nu, na 23 jaar, lijken er eindelijk antwoorden te zijn gekomen. Al zal er altijd twijfel bestaan want Joran heeft in de loop der jaren zoveel gezegd. Alles om zijn eigen hachje te redden. Hopelijk kan de familie van Natalee het nu eindelijk een soort van afsluiten. Een ‘soort van’ want wanneer jouw kind wordt vermoord heb je nooit meer volledig rust, denk ik zo. En hopelijk is dit het laatste wat we van Joran horen. Laat hem maar lekker wegrotten in zijn cel daar. Want in tegenstelling tot de haren in het doucheputje, mag hij van mij daar wel blijven zitten. Net zo lang tot hij slechts een vergeten herinnering is!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 362 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ (HRM bij Tedecon) │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!