Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Verleden week rook ik, toen ik beneden kwam, gas. Het was in de buurt van mijn badkamer. Direct vloog ik naar de meterkast die ernaast zit. Immers zou daar dan het lek moeten zitten. Toch?

Ik heb letterlijk overal met mijn neus tegenaan gezeten maar hoe erg ik ook mijn best deed, de geur was weg. Ik ben daarna nog een paar keer naar beneden gegaan om te ruiken, maar ik rook niks. Ondertussen begon ik enorm aan mijzelf te twijfelen. Had ik het wel echt geroken? Na een Google search verklaarde ik mezelf uiteindelijk voor gek. Bij een lek zou je het blijven ruiken. Ik zat ernaast.

Hoofdpijn
De dagen erna vergat ik het. Ik rook het ook niet meer. Woensdag hadden zowel mijn dochter als ik enorme hoofdpijn. Een rare hoofdpijn. Misschien een griepje? Geen moment dacht ik aan de gaslucht. Tot er donderdag iemand anders kwam die aangaf op dezelfde plek gas te ruiken. Zou het dan toch? Gewapend met twee speurende neuzen gingen we alles af. Zo rook je het en zo was het weer weg. Tot ik met mijn neus boven het putje van het bad ging hangen. Daar, uit het putje, kwam de onmiskenbare geur van gas. Als een speer ging ik boven het putje van de douche hangen en ook daar was het raak. Paniek. Want, wat nu…..

Regel zelf maar iemand, aldus Stedin
Google adviseerde Stedin te bellen. Dus zogezegd, zo gedaan. De ramen en deuren gingen open en de gaskraan ging dicht. Het advies van Stedin was om zelf iemand te bellen om uit te sluiten dat het lek binnen zat. Mijn hartslag ging acuut omhoog. Wie kon ik bellen? Wie moest ik hebben? De enige persoon waar ik op dat moment aan dacht was mijn vaste cv-monteur. Martijn Schellevis. Als hij het niet kon, wellicht dat hij iemand anders zou weten? Lichtelijk in paniek sprak ik zijn voicemail in. Het zweet brak me uit. Maar ondanks de nog steeds aanwezige geur die uit de putjes kwam begon ik toch weer te twijfelen. Was ik niet gewoon gek geworden? De gaskraan was dicht en ik rook het nog steeds. En hoe kon het in hemelsnaam uit de afvoer komen?

Geweldige service
Martijn belde niet veel later terug. Hij liet alles uit zijn handen vallen en kwam meteen. Ik ben hem daar nog steeds zo dankbaar voor. Gewapend met een meter die gas detecteert ging hij naar het doucheputje. Het begon direct te piepen. Bij bijna alle putjes ging dat ding tekeer. Ergens was ik opgelucht. Ik was dus toch niet gek. Martijn ging ook direct bij de buren meten maar zij hadden gelukkig nergens last van. Daarna ging alles in sneltreinvaart en eerlijk, ook een beetje langs me heen. Ik zat heel hoog in mijn adrenaline en had niet echt tijd om na te denken over wat er had kunnen gebeuren.

112
Het lek zat buiten dus Stedin moest weer gebeld worden. Met een klein uur zouden ze er zijn. Alles stond open, de gaskraan was dicht en ik zat, samen met Martijn, buiten. De brandweer moest gebeld worden. Voor het eerst in mijn leven belde ik 112. Dat was ook nog best een dingetje. Ik voelde me bijna schuldig. Zeker toen de brandweerwagen, niet veel later, met alle toeters en bellen de wijk in kwam rijden. Stuk voor stuk fantastische mannen die ik vanuit de grond van mijn hart wil bedanken. Ik weet namelijk niet meer of ik dat gedaan heb of niet. Ik zat op dat moment redelijk lamgeslagen in de tuin of ik liep als een kip zonder kop van de voordeur naar de tuin en weer terug. Langzaam kwam het besef wat er had kunnen gebeuren. En terwijl ik buiten in de regen zat voelde ik me steeds ellendiger worden. Wat als… spookte continu door mijn hoofd.

BEL DIRECT
De brandweer gaf aan dat je, in het geval van een gaslucht, altijd direct moet bellen. “Beter tien keer voor niets, dan 1 keer te laat”. Die boodschap hakte er nog even extra in. Ik had niet eerst bij Stedin aan de lijn moeten hangen of zelf iemand moeten regelen. Ik had geen week moeten wachten. Wist ik veel? Ik deed ook maar wat Google mij vertelde. Ik volgde ook slechts de adviezen van Stedin op. Gelukkig had Stedin, toen ze er eenmaal waren, het lek snel gevonden. Voor de deur werd alles opengebroken en een paar uur later was het gemaakt. Toen alles en iedereen vertrokken was, was ik leeg. Op. Het had zomaar heel anders kunnen lopen.

Eigen rekening
En nu, de dag erna, ben ik nog steeds aan het bijkomen. Om de zoveel tijd loop ik weer naar de badkamer en ga ik boven het putje hangen. De angst zit er nog goed in. Gelukkig tot nu toe elke keer voor niks. Stedin gaat helaas niet de kosten van Martijn vergoeden. Die komen voor mijn rekening. Ondanks dat ik alleen hun advies heb opgevolgd EN de fout bij hun lag. Dat voelt ergens wel oneerlijk. Maar ik betaal met liefde Martijn want iemand die op zo’n moment alles uit zijn handen laat vallen zonder jou de hoofdprijs te laten betalen, is iemand die je moet koesteren!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 329 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ (HRM bij Tedecon) │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!