column nr:  265

We verschralen op grote schaal. Wie het ziet, heeft het door. Heel veel wordt minder in ons land. We moeten meer betalen terwijl we er minder voor krijgen.

Neem de ziektekostenverzekering. De premies gaan omhoog en tegelijkertijd wordt er gesleuteld aan waar je recht op hebt: een neerwaartse bijstelling. Thuiszorg is al jaren een probleem: strikte voorwaarden en dan nog kom je bijna niet in aanmerking. Banken brengen voor elk wissewasje kosten in rekening, maar kunnen in deze 7×24 uur economie niet eens op tijd geld overboeken naar de bestemmingsrekening in het weekend waardoor de fiscus je een boete oplegt, omdat je een dag “te laat” bent.

Zeker 88.500 mensen staan op een wachtlijst voor GGZ. Om gek van te worden. Het is dat ik weet wat er achter de schermen speelt, anders zou je denken dat ze hun eigen klantenkring op die manier op peil houden. De wrange waarheid is dat die bedrijfstak steeds minder geld krijgt omdat de toezichthouder strikte registratie eisen stelt waardoor men veel te veel met administratie bezig is in plaats van met de cliënt. En zijn ze net iets te laat met de verantwoording, dan wordt hun declaratie niet uitgekeerd. De neerwaartse spiraal is daar al vanaf 2013 gaande.

Iedereen weet uit eigen ervaring dat ook de huisarts, de apotheek en het ziekenhuis puur bedrijfsmatig werkt: tijd is geld gaat boven de cliënt centraal. En vaak moet de cliënt nog flink bijbetalen. Zo zijn er nog legio voorbeelden aan te dragen waaruit blijkt dat het minder wordt.

Leerkrachten op de school hebben een vergelijkbaar probleem: veel administratie, geen geld voor meer leerkrachten.

toverwoorden: slimmer en innovatiever

Je ziet dat het zakelijke en bedrijfsmatige karakter in heel veel betaalde banen danig is doorgeslagen. De mens en de menselijke maat zijn naar de achtergrond verdreven. Waar het water aan de lippen staat, hoor je steeds als lapmiddel: “We moeten het werk slimmer doen en innovatiever”.

Hier ligt het kantelpunt in de beleving van wat nog leuk is, wat nog werkt, waar de schoen wringt.

Waar zit dan de verrijking? We zien dat er steeds meer een beroep gedaan wordt op vrijwilligers. Veel, zeg maar gerust heel veel komt op de schouders van vrijwilligers terecht. En er wordt in de komende jaren nog veel meer van iedereen verwacht.

Er zijn op alle terreinen vrijwilligers nodig: ouderenzorg, schuldhulp, taalmaatjes, voedselbank, sportverenigingen, culturele verenigingen, VVE’s, kerken, scholen, seniorenvervoer, tafeltje-dekje, stichtingen, politieke partijen, musea, theaters, ouderhulp op scholen, buurtverenigingen, belangenverenigingen.

Heel veel coördinatie- en bestuurswerk wordt door vrijwilligers gedaan, maar ook de alledaagse zaken bij voornoemde instanties worden door de vele vrijwilligers gedaan. Gemeentelijke zaken zoals buurtpreventie, adviesraad: vrijwilligerswerk. Zelfs de lokale brandweer is grotendeels vrijwilligerswerk.

Wat is leuker jouw werk of het vrijwilligerswerk dat je doet? Vraag de gemiddelde vrijwilliger wat haar/hem meer voldoening geeft en het antwoord is dat men het vrijwilligerswerk – vaak naast het dagelijkse werk  – eigenlijk leuker vindt.

Dáár zit de winst. Al die mensen doen dat zonder eigen belang. Ze vinden het leuk om iets te betekenen voor anderen. Voor mensen vrijwillig iets doen, voelt veel beter dan doen wat bij je werk hoort. De contacten met mensen en de onderlinge waardering zijn van grote waarde. Misschien draait het eigenlijk wel daarom: onbaatzuchtig iets voor anderen betekenen.


 

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Columnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Filosoof | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker | Mens | voormalig Stadsdichter van Maassluis |
■ Wie dichters, schrijvers en columnisten wil corrigeren, heeft nog veel te leren ■

2 Reacties

  1. Aad Rieken
    26 november 2018 at 09:25

    “Verschraal-ING Geen Verrijk-ING,
    Voor Bank-en Die Zorg Genoten!”

  2. Aad Rieken
    26 november 2018 at 08:15

    “Geef De Zorg Een Mantel”