Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Het was afgelopen week internationale vrouwendag. Dit is schijnbaar nodig omdat vrouwen nog steeds achtergesteld worden op veel vlakken. Op het gebied van werk, zorg, verdeling van taken. Vrouwen trekken op veel vlakken nog steeds aan het kortste eind. Volgens studies is het zelfs zo dat we nog een kleine 75 jaar nodig hebben voordat er gendergelijkheid in Nederland is bereikt.

Een kleine 6 jaar geleden schreef ik op mijn social media nog het volgende over internationale meisjes dag: Oké, laten we massaal vieren dat we een vagina hebben! #elkedageenanderedag. Ik vond het onzin. Een dag voor een bepaald geslacht. Niet wetende dat ik, anno 2024, dit statement niet eens meer zou kunnen maken op internationale vrouwendag. Het hebben van een vagina schijnt namelijk niet langer kenmerkend te zijn voor een vrouw. Het draait om inclusie. Dat bleek ook maar weer toen er ophef ontstond over de poster van GroenLinks/ PVDA. Die hadden voor internationale vrouwendag een poster gemaakt met daarop een plaatje van een Satisfier, een tampon en een menstruatie cup. Nog even buiten beschouwing latend wat ik ervan vind dat een politieke partij een plaatje van een vibrator op hun poster plaatst, was er direct verontwaardiging van de LHBTQ+ gemeenschap. De poster zou niet inclusief genoeg zijn. Trans mensen zouden zich buitengesloten voelen. Niet het feit dat vrouwen alleen als een soort gapende gat werden afgebeeld was kwetsend. Nee, het feit dat niet iedere vrouw schijnbaar een dergelijk gat heeft was het onderwerp van discussie.

Inclusie

De laatste jaren gaat het steeds meer over inclusie. Er is een soort angst ontstaan om iets over geslacht te zeggen want stel je voor… Je zou zomaar iemand kunnen kwetsen. Dus beste dames en heren werd vervangen door beste mensen/ reizigers. Op tal van formuleren kun je nu kiezen uit man/ vrouw/ non-binair/ anders. En op verschillende gebieden wordt er gelobbyd om iedereen te betrekken. Om niemand buiten te sluiten. Met alle gevolgen van dien voor vrouwen. Of nee, dat zeg ik verkeerd. Voor mensen met een opening voor een tampon, menstruatie cup of vibrator. Zo zag ik, op internationale vrouwendag, een filmpje voorbijkomen van Volt. De politieke partij. Zij hadden een vrouwenmars om vrouwen te steunen. Tijdens die mars zijn zij bezocht door vrouwen met het spandoek: Keep prisons single sex. Of terwijl, geen mannen in de vrouwengevangenis. Dat lijkt vanzelfsprekend. Toch?

Met of zonder gat

Maar niets in minder waar. Mevrouw Koekoek (toepasselijke naam als je het mij vraagt) vindt namelijk wel dat mannen in de vrouwengevangenis horen wanneer zij zich vrouw voelen. Met of zonder gat voor eerdergenoemde items overigens. Dit zou dus inhouden dat een verkrachter, die zich zegt vrouw te voelen, gewoon bij vrouwen (met gat) geplaatst kan worden. En de kans dat zoiets ook daadwerkelijk gaat gebeuren wordt steeds reëler. Zo zijn er voorgestelde wijzigingen in de transgenderwet. Daarmee komt de eis van een deskundigenverklaring van een arts te vervallen, waardoor mensen zelf het op hun identiteitspapieren verklaarde geslacht kunnen veranderen. Het gaat niet meer over het hebben van “dat gat”, maar over hoe iemand zich voelt. De Tweede Kamer heeft dit onderwerp controversieel verklaard waardoor verdere behandeling nog even op zich zal laten wachten. Maar als deze wet aangepast wordt dan kan iedereen dus met een simpele druk op de knop (bij wijze van) op papier, van geslacht veranderen. Met alle gevolgen van dien.

Echte vrouwen

En daarmee wordt de positie van echte vrouwen ondermijnd en achtergesteld. Al mag ik dat natuurlijk niet zeggen: “echte vrouwen”. Dat is niet inclusief genoeg. Transvrouwen zijn echte vrouwen als je het sociaal wenselijk bekijkt. Mij maakt het werkelijk geen pepernoot uit of jij je man/ vrouw of anders voelt. Als jij als transvrouw door het leven wil gaan, dan moet je dat lekker doen. Maar doe je iets waardoor je in de gevangenis komt? Dan vind ik niet dat je bij de “echte” vrouwen geplaatst mag worden. Althans niet zolang je nog een slingerende slurf hebt hangen. En zo komt het dus dat ik mijn geslacht wederom definieer naar het al dan niet hebben van “dat” gat. Maar dat mag dus schijnbaar niet meer!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 180 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ (HRM bij Tedecon) │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!

2 Reacties

  1. Marinus/Maarten de Jong
    11 maart 2024 at 11:39

    Dingetjes over vrouwen, waar ik trouwens niets tegen hebt……..integendeel zelfs.

    Ik blijf het bizar vinden dat juist ‘feministen’ het blijven opnemen voor een volk en geloof waar vrouwen geen rechten hebben, geen vrijheid en geen leven……….
    Hoe dom kan je zijn???

    Hysterische wijven, blijven trouwens wel hysterisch tijdens hun verdere leven heb ik weleens gelezen, of dat waar is…. durf ik niet te zeggen, weet ik niet.
    Het is al meermaals gezegd, maar het blijft leuk……..vind ik persoonlijk dan.
    Vroeger hadden ze daar een oplossing voor;
    https://www.geschiedenisbeleven.nl/hysteria-voor-een-orgasme-ging-je-naar-de-dokter/

    Sarcasme; Nog even voor de ‘feministen’: Iedereen weet dat het met vrouwenrechten en LHBTQ+ rechten in moslimlanden helemaal goed zit. Vandaar de demonstraties hier en niet b.v. in Iran of Pakistan. Je kunt hier niet eens politiewagens en agenten molesteren zonder de ME op je afgestuurd te krijgen. Schandalig gewoon…………………………………..

  2. Marinus/Maarten de Jong
    11 maart 2024 at 11:10

    Beste Helga de Lelij, gave en bij vlagen humoristische Column!

    Gaarne even mijn reactie in de
    Column(110): Eén wereld, duizend vrouwen van Patricia van Lingen bekijken.