Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Ik zit even te bladeren in mijn eerdere columns.

In januari 2020 schreef ik een column met dezelfde titel. Ik had op dat moment niet verwacht dat wereldwijd het besluit genomen zou worden om grenzen dicht te doen om de verspreiding van het coronavirus in te dammen. Nooit gedacht dat korte termijn financiële belangen ondergeschikt zouden zijn aan gezondheidsbelangen.

Verandering

Ook in latere columns schrijf ik over veranderingen. De jeugdzorg, de WMO, energietransitie, tekort aan woningen, de nieuwe omgevingswet waarin 26 oude wetten worden samengevoegd in 1 nieuwe wet.

Je kunt kritisch zijn op de manier waarop veranderingen worden doorgevoerd maar verlies daarbij niet het onderliggende vraagstuk uit het oog.

Het milieuvraagstuk: Met de huidige zwaai naar rechts in ons politieke landschap gaat mogelijk vertraging ontstaan in het oppakken van klimaatuitdagingen. Maar hoe verstandig is het om te blijven ontkennen dat de zeespiegel stijgt? Of belanden wij dan in de geschiedenisboeken als het land dat ooit eens bestond?

Datzelfde geldt voor de focus van Nederland op 1. Natuurlijk, het is net als in een vliegtuig. Als de luchtdruk wegvalt moet je als ouder eerst je eigen zuurstofmasker opzetten om daarna je kind te kunnen helpen. En natuurlijk mag je de problemen in je eigen land niet uit het oog verliezen als je bezig bent op het Europese en wereldwijde schaakbord.

Maar ik moet ook denken aan een jonge dominee die jaren geleden onze kerkelijke gemeente opriep om “uit onze pietluttige raampjes naar buiten te kijken”. De exacte bewoordingen weet ik niet meer, maar het kwam hierop neer: de wereld is groter dan ons eigen kerkgebouw.

En ditzelfde geldt ook voor ons land. Pas op dat je niet te veel naar jezelf gaat navelstaren. Want de wereld is meer dan ons kleine landje.

Stoppen met ontwikkelingssamenwerking is wat mij betreft een kortzichtige en populistische boodschap. Natuurlijk moet je kijken naar de effectiviteit. Maar zorg dat je als Europa betrokken blijft in kwetsbare gebieden in de wereld. Want als je dat niet doet dan stappen andere wereldmachten in het gat dat je achterlaat. En de gevolgen daarvan heb je niet in de hand.

Nederland heeft in de geschiedenis veel tijdperken gehad waarbij al het oude stond te trillen op zijn grondvesten. En ook nu zitten we in een tijdperk van grote veranderingen.

Erkennen en aanpakken, meer smaken zijn er niet wat mij betreft.

En aanpakken is niet alles bij het oude houden. Want dat is simpelweg onmogelijk.

Neem eenvoudigweg de zorg voor onze ouderen. Ook al zouden we het willen, het is onmogelijk om de zorg te houden zoals het was. Simpelweg omdat het aantal jongeren ten opzichte van het aantal ouderen een enorme verschuiving laat zien. Het vraagt dus alle inzet en denkkracht om ervoor te zorgen dat al onze ouderen, ongeacht afkomst of portemonnee, liefdevolle en goede zorg kunnen krijgen.

Zoals ik schreef in 2020: Het gaat razendsnel en het is bijna niet bij te houden.

Maar een open blik en een open geest is altijd een gezonde levenshouding!

Want of je het nu leuk vindt of niet, de wereld verandert!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 127 lezers


Klarie Oosterman

Klarie Oosterman

Klarie Oosterman | Gemeenteraadslid Christen Unie | Quality Assurance Manager | donderdagcolumnist 1x4 weken per 6/2018

1 Reactie

  1. M. de Jong
    1 december 2023 at 07:58

    “Of je het nou leuk vind of niet”
    Dat klinkt en komt over als dwingen of domweg als een kudde schapen volgen.