Afgelopen zaterdag haalde dochter Kristel de begeerde limiet voor de 3000 meter steeple voor het Europees jeugdkampioenschap atletiek in Grosseto wat tot een enorme vreugdeexplosie leidde, mede vanwege het net missen ervan twee jaar geleden.

Limieten.
Al op jonge leeftijd worden we er mee geconfronteerd bij de nietsontziende meetlat van pretparkattracties: ‘Sorry kind, maar je komt voor deze attractie een centimeter tekort’.
Voor de wiskundige is de limiet een bekend begrip dat in theorie nooit gehaald kan worden.
Neem van een getal bijvoorbeeld telkens de helft en je zult langzaam de waarde nul naderen zonder deze ooit te halen. De natuurkundige stuit op diezelfde limiet wanneer hij via molecuul, atoom en proton op de quark stuit en zich altijd zal blijven afvragen waaruit dat kleinste deel dan weer zal bestaan.

In de spreektaal is limiet echter verworden tot een na te streven doel dat als een wortel wordt voorgehouden en met de nodige inspanning bereikt zou moeten kunnen worden.
Soms houdt dat niet meer in dan geduld betrachten waar het bijvoorbeeld het bereiken van de vereiste lichaamslengte of leeftijd betreft maar de echte uitdagende limieten vragen intensieve toewijding en kunnen leiden tot euforische gevoelens dan wel pijnlijke berusting.

Dat laatste gaat ongetwijfeld vaak samen met de beroemde midlifecrisis wanneer het de daaraan lijdende persoon duidelijk wordt dat zijn jeugdig enthousiasme hem niet heeft gebracht waar hij het liefst had willen vertoeven of wie hij had willen zijn.

Het duidelijkst komt het effect van limieten tot uiting in de sport.
In de jaren zestig leek een 10 km schaatsen binnen de 15 minuten een utopie en sprak Kees Verkerk zelfs van een benodigde brommer, in 1980 schaatste Erik Heiden naar een volgens Mart Smeets ‘nooit meer te evenaren’ 14 en een halve minuut en net voorbij de eeuwwisseling klokte Jochem Uytdehaage al 12 hoog. Het huidige wereldrecord nadert inmiddels de 12 half.
Vergelijkbaar verhaal is op te stellen over het hardlopen van de Engelse mijl binnen de 4 minuten. Vele jaren werden daartoe vruchteloze pogingen gedaan en er werd door sommige kenners al gesproken van een fysieke onmogelijkheid totdat Roger Bannisters het op 6 mei 1954 eindelijk lukte en er vervolgens binnen een kort tijdbestek tientallen zijn voorbeeld volgden.
Actueel voorbeeld is uiteraard het lopen van de marathon binnen de 2 uur waarin de Keniaan Kipchoge vorige week in Italië bijna slaagde. Weliswaar deed hij dat onder de meest gunstige omstandigheden en werd zijn tijd niet erkend maar zijn prestatie heeft de moderne kenners doen inzien dat een tijd van 1.59 op de 42,2 km geen verre toekomstdroom hoeft te zijn.
Inspirerende limieten leiden tot grote daden.

Laten we hopen dat het bereiken van het landskampioenschap voetbal in deze eeuw voor Feyenoord geen theoretische limiet gaat worden…

Ron v/d Berg

Ron v/d Berg

Zaterdagcolumnist (per 2016: 1x per 2 weken | ICT Beheerder | AVW atleet en vader van 3 dochters. Zie ook www.ronb1965.nl.

4 Reacties

  1. Marcel Thomassen
    13 mei 2017 at 12:22

    Beste Aad, als iets het ene oor in gaat, en het andere weer uit. Heeft dit de betekenis dat er niets tussen zit in de kleine of groote hersentjes. Leegte. Niets-zeggendheid. Dat is nu precies het groot probleem met al die wereldwonderen die zich doorgaans ferme Maassluizers noemen, maar…..?

    Soms is het in dichterlijk overdracht,- geen daden maar woorden, in de weerzin van dat zeer vele ondoordacht of impulsief daden, leiden tot niets.

    Gaat-je In
    Gaat-je Uit

    Een leven vol gaten, vooral tussen de oren.

    Het gaat je goed.

  2. Aad Rieken
    13 mei 2017 at 10:41

    ”DIT GEDICHT!”

    Gaat Een Oor In Het Ander Uit!”

  3. Marcel Thomassen
    13 mei 2017 at 09:07

    Proficiat voor je dochter Ron v/d Berg, het valt niet mee om grenzen te overschrijden. De lat ligt hoog, the sky is the limmit.

    Bovengrenzen & ondergrenzen. Limieten die feitelijk niet te halen (b)lijken, of in de wiskunde geheel niet bestaan, danwel bij de elementaire deeltjes (kwantum Electro Dynamica) weer ondeelbaar zijn. Laat ik daar nu enige tijd geleden een wel prachtig gedicht over hebben geschreven. Een gedicht m.b.t. vooral de twaalf ondeelbare deeltjes van de materie. Over o.a. quarks, leptonen als electrons, neutrino’s plus hoofdkrachten als b.v. bosonen, fotonen, gluonen & (anti) zwaartekracht. Misschien gaat het ook wel een beetje over sportclub Feyenoord.

    Dit m.i. zeer lezenswaardig gedicht “Terra Nulius” (smaken verschillen) is overigens niet voor de tere Maassluis zieltjes of erg domme mensen gemaakt, dus oogjes dicht & snaveltjes toe. Ha, ha, een borrel wil ook wel helpen. En voor de Maassluis dichters maak eens een goed gedicht dat rijmt op het woordje “twaalf”, als jou dit lukt ben je de eerste ter wereld.

    TERRA NULIUS. (Niemansland)

    Er staat niet wat er staat :

    Niets Rijmt er op Twaalf
    Niets Rijmt op Twaalf
    Gaat-je In
    Gaat-je Uit
    Gaat-je Uit
    Gaat-je In

    Kom toch eens Klaar- Klootzak
    Kom toch eens Klaar

    Kort leven vol Gaten
    Kort leven van Pijn
    Gaat-je In
    Gaat-je Uit
    Gaat-je Uit
    Gaat-je In

    Want niets Rijmt op Twaalf
    Echt- Niets rijmt op Twaalf
    Gaat-je Uit
    Gaat-je In
    Uit-In
    In-Uit

    Omdat wij Klein zijn
    En vol van Blind Venijn zijn
    Gaat-je In
    Gaat-je Uit
    Gaat-je In
    Gaat-je Uit

    Niets Rijmt er op Twaalf
    Niets Rijmt op Twaalf
    Gaat-je In
    Gaat-je Uit
    Uit-In
    In-Uit

    Kom toch eens Klaar-Klootzak
    Kom toch eens Klaar
    Gaatje-Uit
    Gaatje-In
    In-Uit
    In-Uit

    Niets Rijmt er op Twaalf
    Echt- Niets rijmt op Twaalf

  4. Aad Rieken
    13 mei 2017 at 08:45

    ”Geen Woorden Maar Daden!”
    (niets is sterker dan dat ene woord)
    FEYENOORD!

    ”Ron Ajax Haalt De Europaleague Finale,
    Feyenoord Gaat Dat Is Honderd % Zeker,
    Die Kampioensschaal In Eigen Kuip Hale!”