TRANSLATE:

Cabaretier Youp kreeg het eind jaren tachtig voor elkaar om het biermerk Buckler (zie hier ) in 20 seconden zodanig af te kraken dat het merk in Nederland in recordtijd van de markt werd gehaald. We hebben er toentertijd hartelijk gelachen. Zoveel impact door een cabaretier.

In de jaren zeventig speelde cabaretier Paul van Vliet een sketch waarin majoor Kees de vijand vriendelijk verzocht “ons land niet aan te vallen in het weekend omdat ze dan niet op enige tegenstand van betekenis van het Nederlandse leger konden rekenen”. We hebben ook toen hartelijk gelachen. We zagen het al voor ons parttime soldaten. Hoe verzin je het…

Inmiddels is de werkelijkheid nog veel verder doorgeslagen. Geen dienstplicht meer, we hebben in het weekend bijna geen soldaat meer op de been en ons leger is zodanig ontmanteld dat we bijna geen materieel meer over hebben. We kunnen niet eens een vuist maken. Alleen maar vredesmissies uitvoeren met veel hulp van anderen.

Succesvolle (?) businessmodellen – besparing, kostensturing en zelfredzaamheid – worden gekopieerd en de overheid is daar al jaren een ster in. Eerst moesten de ziekenhuizen en de artsen volgens het marktmodel gaan werken. Toen werden regionale ziekenhuizen gesaneerd. We weten wat dat heeft opgeleverd. Aanrijdtijden van meer dan twintig minuten voor ambulances. De patiënt is gebombardeerd tot ‘mondige cliënt’. De cliënt krijgt inspraak, wat vooral blijkt uit het uitdrukkelijk zelf moeten nemen van de verantwoordelijkheid voor de risico’s van een behandeling. Feitelijk hebben artsen en ziekenhuizen zich ongemerkt onttrokken aan de oude eindverantwoordelijkheid. De dienstverlening is uitgehold. Huisartsen, zijn opgeschaald in grote huisartsenpraktijken. De afstand is ook hier vergroot.

Huisartsen hebben nog amper tijd, kennen hun patiënten niet meer en maken regelmatig inschattingsfouten, waardoor patiënten in de kou staan. U kent zelf genoeg voorbeelden.

Ondertussen gaan de tarieven en kosten omhoog, terwijl de vergoedingen vanuit de ziektekostenverzekeraar juist steeds meer worden beperkt, want ook die werken inmiddels volgens hetzelfde model. De Thuiszorg is getransformeerd: personeel krijgt een hongerloontje en een strak werkschema, clienten komen steeds minder in aanmerking of moeten de hoofdprijs betalen uit eigen portemonee. Dit jaar is ook de GGZ aan de beurt. Deze is gesplitst in generalistische basiszorg en specialistische zorg. Ik kan u zeggen dat het steeds meer moeite kost om daarvoor in aanmerking te komen. De GGZ instellingen krijgen minder vergoed. Sommige vrezen voor hun voortbestaan. Maar de landelijke overheid is nog niet klaar. Men schuift steeds meer verantwoordelijkheden voor de uitvoering van wettelijke regelingen naar het niveau van de gemeente. De WMO is dit jaar het jongste voorbeeld.

Dicht bij de klant (cliënt), want de gemeente kent zijn burgers veel beter. O ja?

We herkennen door de voortdurende discussie rond ons politieapparaat dat bovenstaand model inmiddels ook daar heel ver is doorgevoerd. Geen politiebureau, aangifte op afspraak en één politieauto op 30.000 inwoners in het weekend. Majoor Kees zou zeggen:

Gelieve in het weekend geen snackwagen te stelen, want dan kunnen de dieven niet op enige surveillance van betekenis rekenen

Maassluis als het paradijs voor de penose.

Ik zal u maar niet vermoeien met het feit dat ik de twee agenten van dienst zaterdagmorgen bij een garage op hun gemak personenauto’s zag bekijken onder diensttijd. Dat noemt men tegenwoordig ‘oogje in het zeil houden’, toch? Ik schrok zaterdagnacht trouwens van diezelfde politieauto. Was het wel een echte? Hij voerde tenslotte geen groen zwaailicht. Hoe moeten inbrekers nu weten dat ze moeten opkrassen? Moeten de buurtpreventen en buurtprevrouwen soms zelf gaan rondlopen met groen licht…

Het klinkt zo aardig ‘de gemeente doet steeds meer voor, met en dichtbij de burger’. Totdat je beseft dat er tegelijkertijd een tegengestelde beweging gaande is onder leiding van minister Ronald Plasterk: verdere schaalvergroting waardoor er steeds grotere gemeenten en regio’s ontstaan die worden bestuurd vanuit ivoren torens die blindvaren op CBS statistieken. Maar daar gaat ú zich natuurlijk geen zorgen over maken.

Gaat u rustig slapen, vierhonderdjarige. Dit is uw laatste jaar onder eigen vlag.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Harteveld

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Stadsdichter van Maassluis per 9/2018 | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Gespreksleider Themacafé Bibliotheek MM | Aan de andere kant | Business Consultant | Boomridder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker

17 Reacties

  1. Jaq
    14 augustus 2014 at 15:21

    @ Jelle , Als je een ochtenddienst heb vanaf zeven uur heb je toch echt pauze om elf uur! Maar goed ik ga hier geen eeuwige discussie van maken. Het is altijd zo makkelijk om af te geven op de politie. Maar als je in het wereldje bekend bent zie je dat het anders werkt.

    • 14 augustus 2014 at 17:19

      Dank voor je reactie. Het onderwerp is helemaal niet ‘afgeven op de politie'[gelukkig voor Hermandad]. Het gaat over ‘het oproepen van een vals gevoel van veiligheid’ door B&W.
      Er is een bepaalde mate van begrip op te brengen, maar er gebeurt nog genoeg aan diefstal, molest, inbraak etc.

      Vraag maar eens aan een agent tijdens de weekenddienst of deze zelf het gevoel heeft dat de politie 2×24 uur in het weekend ‘alles’ in de hand heeft.

      B&W roept adhv statistieken dat het onder controle is. In dezelfde week kun je de statistieken over inbraken wer op naslaan om te constateren dat het iet waar is.
      Tenzij B&W die individuele gevallen als ‘colleteral damage’ ziet. Waar gehakt wordt vallen spaanders, ze kunnen niet alles voorkomen.
      Wees eerlijk en zeg dat je een kosten / baten afweging maakt.
      Waarom maken we ons anders met zijn allen druk over Cor Harteveld???

  2. 13 augustus 2014 at 19:50

    Mooi gezegd, maar is het echt?
    Na 400 jaar zelfstandig-klaar?

  3. 11 augustus 2014 at 13:16

    Koos mag van mij intens genieten,
    (is vriendelijk mag ‘m heel graag)
    moet af en toe uit z’n slof schieten.

  4. jan buijsse
    11 augustus 2014 at 13:09

    In ieder geval een gevoelige snaar geraakt, zoals een column betaamt.

  5. karin
    11 augustus 2014 at 12:40

    Gelukkig heeft Politie Haaglanden daar geen last van! Die weten de weg feilloos en snel te vinden!

    Maar even serieus er zijn ook mensen die bellen voor iedere scheet!
    Zich overal aan irriteren en zelf nooit stappen ondernemen.
    Het is de toon van de muziek die bepaald of het oorlog of vrede wordt MET of zonder “verdwaalde” politie of “leger” 😉
    Oh en laat Koos nog even genieten van zijn laatste jaar want echt gemakkelijk zijn de Maassluise burgens en buitenlui ook niet altijd geweest met elkaar!

  6. Aad Solleveld
    11 augustus 2014 at 12:01

    Ik maak me vooral zorgen over de politie in de regio. Als ze de TOMTOM vergeten zijn kennen ze veelal de weg niet in Maassluis.