Cabaretier Youp kreeg het eind jaren tachtig voor elkaar om het biermerk Buckler (zie hier ) in 20 seconden zodanig af te kraken dat het merk in Nederland in recordtijd van de markt werd gehaald. We hebben er toentertijd hartelijk gelachen. Zoveel impact door een cabaretier.

In de jaren zeventig speelde cabaretier Paul van Vliet een sketch waarin majoor Kees de vijand vriendelijk verzocht “ons land niet aan te vallen in het weekend omdat ze dan niet op enige tegenstand van betekenis van het Nederlandse leger konden rekenen”. We hebben ook toen hartelijk gelachen. We zagen het al voor ons parttime soldaten. Hoe verzin je het…

Inmiddels is de werkelijkheid nog veel verder doorgeslagen. Geen dienstplicht meer, we hebben in het weekend bijna geen soldaat meer op de been en ons leger is zodanig ontmanteld dat we bijna geen materieel meer over hebben. We kunnen niet eens een vuist maken. Alleen maar vredesmissies uitvoeren met veel hulp van anderen.

Succesvolle (?) businessmodellen – besparing, kostensturing en zelfredzaamheid – worden gekopieerd en de overheid is daar al jaren een ster in. Eerst moesten de ziekenhuizen en de artsen volgens het marktmodel gaan werken. Toen werden regionale ziekenhuizen gesaneerd. We weten wat dat heeft opgeleverd. Aanrijdtijden van meer dan twintig minuten voor ambulances. De patiënt is gebombardeerd tot ‘mondige cliënt’. De cliënt krijgt inspraak, wat vooral blijkt uit het uitdrukkelijk zelf moeten nemen van de verantwoordelijkheid voor de risico’s van een behandeling. Feitelijk hebben artsen en ziekenhuizen zich ongemerkt onttrokken aan de oude eindverantwoordelijkheid. De dienstverlening is uitgehold. Huisartsen, zijn opgeschaald in grote huisartsenpraktijken. De afstand is ook hier vergroot.

Huisartsen hebben nog amper tijd, kennen hun patiënten niet meer en maken regelmatig inschattingsfouten, waardoor patiënten in de kou staan. U kent zelf genoeg voorbeelden.

Ondertussen gaan de tarieven en kosten omhoog, terwijl de vergoedingen vanuit de ziektekostenverzekeraar juist steeds meer worden beperkt, want ook die werken inmiddels volgens hetzelfde model. De Thuiszorg is getransformeerd: personeel krijgt een hongerloontje en een strak werkschema, clienten komen steeds minder in aanmerking of moeten de hoofdprijs betalen uit eigen portemonee. Dit jaar is ook de GGZ aan de beurt. Deze is gesplitst in generalistische basiszorg en specialistische zorg. Ik kan u zeggen dat het steeds meer moeite kost om daarvoor in aanmerking te komen. De GGZ instellingen krijgen minder vergoed. Sommige vrezen voor hun voortbestaan. Maar de landelijke overheid is nog niet klaar. Men schuift steeds meer verantwoordelijkheden voor de uitvoering van wettelijke regelingen naar het niveau van de gemeente. De WMO is dit jaar het jongste voorbeeld.

Dicht bij de klant (cliënt), want de gemeente kent zijn burgers veel beter. O ja?

We herkennen door de voortdurende discussie rond ons politieapparaat dat bovenstaand model inmiddels ook daar heel ver is doorgevoerd. Geen politiebureau, aangifte op afspraak en één politieauto op 30.000 inwoners in het weekend. Majoor Kees zou zeggen:

Gelieve in het weekend geen snackwagen te stelen, want dan kunnen de dieven niet op enige surveillance van betekenis rekenen

Maassluis als het paradijs voor de penose.

Ik zal u maar niet vermoeien met het feit dat ik de twee agenten van dienst zaterdagmorgen bij een garage op hun gemak personenauto’s zag bekijken onder diensttijd. Dat noemt men tegenwoordig ‘oogje in het zeil houden’, toch? Ik schrok zaterdagnacht trouwens van diezelfde politieauto. Was het wel een echte? Hij voerde tenslotte geen groen zwaailicht. Hoe moeten inbrekers nu weten dat ze moeten opkrassen? Moeten de buurtpreventen en buurtprevrouwen soms zelf gaan rondlopen met groen licht…

Het klinkt zo aardig ‘de gemeente doet steeds meer voor, met en dichtbij de burger’. Totdat je beseft dat er tegelijkertijd een tegengestelde beweging gaande is onder leiding van minister Ronald Plasterk: verdere schaalvergroting waardoor er steeds grotere gemeenten en regio’s ontstaan die worden bestuurd vanuit ivoren torens die blindvaren op CBS statistieken. Maar daar gaat ú zich natuurlijk geen zorgen over maken.

Gaat u rustig slapen, vierhonderdjarige. Dit is uw laatste jaar onder eigen vlag.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Harteveld

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Stadsdichter van Maassluis per 9/2018 | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker

17 Reacties

  1. Jeannette van Altena
    11 augustus 2014 at 11:17

    oogjes dicht en snaveltjes toe, zo was, de overheid moet er kennelijk nog aan wennen dat de burger ook voor zijn mening MAG uitkomen, dat is een recht wat wij hebben, alleen blijkt in de praktijk steeds weer een gevecht te zijn, waarom toch?
    Deze link is duidelijk genoeg http://youtu.be/CBVFpYN0iNo , komt van de facebookpagina van regeringswaanzin.

  2. 11 augustus 2014 at 10:44

    Kodak Koos is zo kwaad nog niet,
    als ie zichzelf nog vaak zo ziet.

  3. 11 augustus 2014 at 10:33

    Hoi hoi wat ‘n geweldige reactie,
    Maassluis nu komt u eindelijk in actie

  4. Jelle
    11 augustus 2014 at 10:16

    @jaq het gaat om het imago “wij waken over u en uw spullen”
    ….en dat doen we met 1 politieauto in het weekend en 2 agenten
    Die agenten in de stand “NU even niet!” worden om 11:00 uur waargenomen.
    Dat staat los van die pauzes waar ze ongetwijfeld recht op hebben volgens ARBO en CAO.

  5. 11 augustus 2014 at 10:06

    Vroeger was ‘t nog Cooperatie vooruitgang.

  6. Joop P van de Merwe
    11 augustus 2014 at 09:59

    en dat heet tegenwoordig vooruitgang …

  7. Jaq
    11 augustus 2014 at 09:55

    Wel een over nagedacht dat politieagenten ook pauze hebben? En dan niet hun uniform uit gaan doen!

  8. 11 augustus 2014 at 09:33

    Of grandioze,weergaloze,risicoloze.

  9. 11 augustus 2014 at 09:27

    Laatste zin aangevuld met;
    waardeloze,gewetenloze,harteloze.

  10. 11 augustus 2014 at 09:06

    Het Paradijs voor de Penose,
    is ook voor hen vaak een tussenpose (pauze).
    Komen ze eruit,
    gaan ze dan vooruit,
    (krijgen ze ‘n metamorfose)
    of gaan ze verder als kansloze.