KERST? O JA, KERST!
Het is maar gelukkig dat je overal kerstmuziek hoort. Op alle radiozenders, in elke winkel, als je in de wacht wordt gezet terwijl je belt en ga zo maar door. Als dat niet zo was zou ik Kerst bijna vergeten. De voorbereidingen voor de kerstkerkdiensten liggen namelijk allang achter me.

Momenteel maak ik me al weer druk over het nieuwe jaar. Direct in januari veel bijzondere zaken die op de rol staan. Een live TV-uitzending van een kerkdienst bijvoorbeeld, waar zeven verschillende kerken uit Maassluis aan mee doen. Ik ben benieuwd wat iemand als Maarten ’t Hart daarvan vindt. Karakters in zijn boeken hebben het meestal niet zo op met de ‘ukkemene’, het samenwerken van verschillende kerken. Het kan mij niet oecumenisch genoeg zijn. De verschillen tussen de kerken zijn er en dat hoeft ook niet te veranderen. Als we elkaar maar accepteren en daar waar het kan gezamenlijk optrekken. Bijvoorbeeld in de steun aan de Voedselbank, die deze weken weer overuren maakt.
Met een andere pet op zet ik me daar ook voor in, met alle andere leden van de Lions Club Maassluis.
Wij nemen ons motto ‘we serve’ serieus en helpen het liefst lokale goede doelen. Voor de Voedselbank halen we momenteel DE-waardepunten op. Die kunnen wij inleveren voor pakken koffie. Douwe Egberts doet er dan zelf nog een schepje boven op en als het mee zit komen in januari weer een paar pallets in Maassluis aan.

Afgelopen weekenden stonden we als Lions in tuincentrum het Staelduinse Bos om loten te verkopen. De opbrengst komt ten goede aan stichting Myosotis en stichting BOSK. Ik stond er ook een paar uur en wist dan meteen weer waarom ik geen marktkoopman ben geworden. En ook waarom ik niet zo van straatevangelisatie houd. Zomaar mensen aanspreken omdat je ze iets wil verkopen, is niet helemaal mijn ‘cup of tea’. Maar voor het goede doel moet je jezelf soms over een drempel heen zetten. En eerlijk gezegd viel het me deze keer niet tegen. De meeste mensen zijn gul in deze december maand en een lot voor een goed doel kan er meestal wel af. Er waren zelfs mensen die geen contact geld bij zich hadden, maar dat gingen halen bij de kassa en terugkwamen. Dergelijke mensen vijzelen mijn vertrouwen in de mensheid weer wat omhoog.

Maar er zijn ook altijd mensen die vriendelijk nee zeggen. Dat mag want we leven in een vrij land. Er zijn er ook die niet zo vriendelijk nee zeggen. En sommigen zijn zo chagrijnig dat je je afvraagt waarom ze uit bed gekomen zijn. Ik bleef uiteraard glimlachen en iedereen bedanken voor hun aandacht. Maar ik heb ook wel gelachen om bepaalde uitvluchten. De mooiste kwam van een hoogbejaarde vrouw die samen met haar eveneens hoogbejaarde echtgenoot kalm en bedaard door het gang pad schuifelde. Ze had geen tijd om even naar mijn verhaaltje te luisteren. Want de hond zat alleen thuis en die kon niet zolang alleen zijn. Het duurde zeker nog vijf minuten voordat ze uit mijn zicht waren geschuifeld. Arme hond. Ik hoop voor hem dat ze nog voor Kerst thuis zijn.

Gerrit van Dijk

Gerrit van Dijk

2014-2019 | Columnist op woensdag (1x per maand) | Dominee PKN | @gdijkdijk op Twitter

1 Reactie

  1. Aad Rieken
    23 december 2015 at 20:05

    ”OECUMENISCH VOEDSEL!””

    Wij zullen met Kerst vrede vragen,
    in deze voor ons donk’re dagen.
    En zingen vol vuur,
    in’t nachtelijk uur,
    vrede op aard’ een welbehagen!

    Maak er een waar Ker(st)mis van,
    FIJNE VOLKSFEESTDAGEN!