“ Gelooft u in wonderen?” vraagt ze me, met een warm toonladdertje in haar stem. Zoals bij tennis, zet ze me hiermee op het verkeerde been. Haar grijze ogen die weigeren te knipperen wanneer ze me aankijkt, haar kaarsrechte rug en zwarte kleding geven haar namelijk de uitstraling van een afstandelijke vrouw. Met haar zwarte haar, dat strak naar achteren is gekamd en met een chignon is vastgezet lijkt ze op een Spaanse flamenco danseres. Ze spreekt echter accentloos Nederlands.

Wanneer de ober ons koffie brengt, corrigeert ze gelijk de positie van haar kopje op tafel. Ze zet het precies in het midden en draait het oortje naar rechts. Ze kijkt schuin naar beneden en bestudeert zijn schoenen. Ik trek lichtjes mijn schouders op naar hem en zie aan zijn blik dat hij haar voorlopig zal laten wachten op de extra melk die ze heeft gevraagd en hij vergeten is te brengen.

“Kent u die Calvé reclame met Pietertje erin?” Ik schud mijn hoofd. “Pietertje staat met andere voetballertjes op het veld. Hij draait rondjes, mist een bal die voor zijn voeten rolt en weet niet wat een inkoppertje is. Kort daarna echter trekt hij zijn voetbalshirt uit om te gaan zwemmen. De commercial is gebaseerd op Pieter van den Hoogenband. Pietertje was dus een zwemmer, geen voetballer. Zo gaat het ook met mijn leerlingen. Om een Billy Elliot of Prima Ballerina te worden moet je, naast talent, heel wat in huis hebben en er alles voor willen doen. Alles. Na een paar jaar haakt 80% af. Van de resterende 20% zijn er maar enkelen goed en is er misschien 1 excellent.

Marla is zo’n meisje. Gedreven en getalenteerd. Ze is mijn favoriet vanaf de eerste les. Over haar gaat dit verhaal:

“We hebben een optreden in de Schouwburg van Rotterdam. Een grote uitvoering. Het is hectisch in de kleedkamer. Alles loopt en kakelt door elkaar, barstend van de zenuwen. De meisjes die klaar zijn moeten alvast richting coulissen lopen en dat gebeurt. Alleen Marla treuzelt omdat ze haar spitzen niet kan vinden. Aanvankelijk helpen enkele vriendinnetjes haar met zoeken, maar als zij gemaand worden alvast hun plaats achter het gordijn in te nemen staat zij er alleen voor. Opnieuw doorzoekt ze de lockers en kijkt ze onder de banken. Geen spitzen. Er wordt door moeders onderling gebeld om te kijken wie er een paar kan komen brengen. De uitkomst is slecht. Op zijn vroegst lukt dat binnen een uur. Marla is hierdoor genoodzaakt de eerste scène te missen en is ontroostbaar.

Dan is het alsof een onzichtbare hand haar terugstuurt naar de kleedkamer om nog eens goed te kijken en daar liggen ze. Op de bank. Het zijn niet haar eigen balletschoentjes. Ze zijn ook niet nieuw meer maar wél precies haar maat. Die avond danst Marla de sterren van de hemel. De schoentjes zijn nooit geclaimd. Moeders hebben gezamenlijk stad en land afgebeld om achter de geefster te komen, echter zonder succes. Wij beschouwden destijds het hele gebeuren als een wonder.”

Nadat ze haar verhaal heeft verteld, verdwijnt de dame in het zwart. Zonder gedag te zeggen, maar niet zonder de ober te bedanken voor de extra melk, die hij vergeten is te brengen.

Bij navraag, weet niemand van de moeders wie ze geweest zou kunnen zijn. Het laat me niet meer los. Ze lijkt namelijk als 2 druppels water op de oprichtster van de balletschool, zie ik later bij een bezoek. Er hangt een groot schilderij van haar in de hal. Uit 1884.

 

 

Paulette Elens

Paulette Elens

Paulette Elens | Zondagcolumnist [ sept 2015 - sept 2016]

10 Reacties

  1. Marcel Thomassen
    22 mei 2016 at 15:05

    Water doet de palen rotten.
    Wie dat drinken zyn maar Zotten.

    Lekk’re Wijn en Snaargeklank,
    Schoone Juffers, fris & lank,
    Wel gebruikt ter regter tijd,
    Drijft de hertzeer verr’en wyd.

    Wat is er onbequaamer
    Als een Timmerman zonder Hamer?

    Ik maak sloten die sluiten,
    Zo komt’er niemant binnen of buiten.
    Hielden de meisjes maar haar slotjes zo gesloten,
    Men zou haar deurtje zo ligt dan niet open stooten.

    Een schoone Jonkvrouw zonder lief,
    Een groote Stad zonder Dief,
    Een oude Pels zonder Luizen,
    Een oude Schuur zonder Muizen,
    Een oude Bok zonder Baart,
    Is alles tegen rechten aart.

    Wie alle honden wil verbieden het blaffen,
    En alle quaatdoeners wil bestraffen,
    Die ieders werk altyt wil laken,
    En zig bemoeyen met een anders zaken,
    Of alle kromhout wil maken regt,
    Die wort dikwils een arme knegt.

    Maar

    Ik ondergeschrevene Johan van den Donder,
    Bekenne gezien te hebben, twee billen boven, twee billen onder,
    Alle gehegt aan eenen spriet;
    Maar wat zy deden dat weet ik niet.

    Immers

    Hier leyt begraven Harten-Bond,
    Hy leefde als een Beest en stierf als een Hont.

    En hier leyt Jacob de Wandelaar,
    Die tweemaal op zijn muiltjens is geweest te Romen;
    Hy is gestorven door een slag op zyn kop met een kandelaar,
    Wie duivel zou denken, dat men zoo aan zyn dood zou komen.

    Hier leyt begraven, door ongeluk groot,
    Een Timmerman die gevallen is doot.
    Maar ach dit ongeluk hy ontvingDoor rasser afkomen als hy naar boven ging.

    Doe

    Wel doen en vrolyk zyn.
    Is het beste ding op aarden,
    In myn huys verkoopt men Bier & Wijn,
    En Haver voor de Paarden.

  2. Paulette Elens
    22 mei 2016 at 12:50

    Ik neem er een borrel op Marcel!

  3. Marcel Thomassen
    22 mei 2016 at 12:44

    Vrije Vrouwen

    Wat men voor eeuwen lang niet kende
    Waar men toen nog niet aan dacht
    Was de vrije vrouwenbende
    Is het derde soort geslacht.
    Het zijn geen mannen, ‘t zijn geen vrouwen
    Het is geen vlees, en het is geen vis
    Wie met zoo’n model gaat trouwen
    Trouwt met een begrafenis.

    Een vrije vrouw draagt kortte rokken
    Dat je haast haar knieen ziet
    Kijk ze langs de straten sjokken
    Kuiten heeft de stumper niet.
    Nergens is ze fris en joollig
    Alles knokkels, been of pees
    Welke man gevoelt zich lollig
    Naast zoo’n lopend stukje vlees.

    Vrij vrouwen vinden vrijen
    Maar ouderwetse flauwigheid
    Voor verliefde zoenpartijen
    Heeft de vrije vrouw geen tijd.
    Want ze schrijven liever boeken
    Over ‘t huwelijksgenot
    En ze dragen stalen broeken
    Met een grendel of een slot.

    Nacht en dag vergaderingen
    Houdt de vrije vrouwenkliek
    Over slappe zuigelingen
    Over wereldpolitiek.
    Hoor ze kletsen, kouten, grallen
    Over liefde & geluk
    Moet zoo’n schepsel ooit bevallen
    Dan is het van en ingezonden stuk.

    ‘t Zy dat je Billen zyn breet of smal,
    Het leven maakt Stoelen om gemakkelyk op te zitte.
    Voor iders Billen, zo wel swarte als de witte.

    Doch

    Die saucysen koopt of weduwen trouwt.
    Weet niet wat daar is ingedouwt.

    Een groote, in zyn Grooten staat,
    Kan doen Groot Goet en ook Groot Quaat.

  4. 22 mei 2016 at 12:15

    Weer erg leuk geschreven Paulette

  5. Charles van Hutten
    22 mei 2016 at 11:42

    Verhaal voor bij het kampvuur………Ben daar gek op.
    Top……

  6. Aad Rieken
    22 mei 2016 at 11:34

    ”OPTISCH OBJECTIEF!”,

    PAULET(‘s)TE(L)ELENS!

  7. 22 mei 2016 at 11:18

    Altijd weer mooie verhalen . Heel bijzonder .

  8. 22 mei 2016 at 10:43

    Ja, hier wil ik ook een boek van lezen!

  9. Wil Driesen
    22 mei 2016 at 10:04

    Wat mooi , zou willen dat het een boek is en ik maar verder kan blijven lezen . Paulette hier weer genoten bedankt ! xx