In 1970 publiceerde de dichter Rutger Kopland de bundel ‘Alles op de fiets’ met daarin het gedicht ‘Jonge sla’. Het gedicht gaat als volgt:

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

Ik moest daaraan denken toen ik afgelopen zaterdag boodschappen deed bij de groentenspecialist en op zoek was naar sla. Nou, die had ik snel gevonden, tenminste het sla-vak. Want waar je in de tijd waarin Kopland zijn gedicht schreef kon kiezen uit een krop sla, daar was nu een uitbundige uitstalling van de meest exotisch aandoende vormen van sla.

De krop sla en de ijsbergsla kende ik en zelfs die donkerbruinrode soort (eikenbladsla) had ik al eens gespot maar hier was sprake van een overkill aan mogelijke sla soorten. Zo zijn er de krulsla Lollo Rossa, krulsla Bionda en krulsla Feska, Rucola (feitelijk geen sla maar wel in vele soorten tot aan Wasabi smaak toe!), Italiaanse sla, tuinsla, groene en rode bladsla, bladsla Catalogna, little gem, bindsla, bindsla Roma, sla Romaine, Eikenbladsla Masarati (ik verzin dit niet), Ijsberg frisee, ijsbergsla Stylist, kropsla Rossa di Trento , pluksla, snijsla en veldsla.

En dan ben ik nog niet uitputtend in mijn opsomming. Nu ben ik een groot liefhebber van sla, het combineert geweldig met paprika, olijven (zwart en groen), tomaten, komkommer, avocado, lente ui of andere vormen van rauwkost maar zelfs mij gaat dit wel erg ver. Heel leuk hoor dat er een Masarati soort is van Eikenbladsla maar behalve dat deze soort wat rood kleurt smaakt elke vorm van Eikenbladsla eigenlijk altijd hetzelfde en lijkt de smaak nogal sterk op die van kropsla.

Nee dan leefde Rutger Kopland in de jaren zeventig toch in een heerlijk rustig tijdsgewricht. Sla was sla en soms was er jonge sla waar je je zo over kon verwonderen dat er poëzie van de bovenste plank uit voort kwam.

Eet smakelijk.

 

Wouter vHeiningen

Wouter vHeiningen

Vrijdagcolumnist sedert juli 2013 | Directeur Bibliotheek Maassluis & Midden-Delfland| Bestuurslid van Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart en stichting Ongehoord!