Ik woon in een stad. Tenminste dat vond ik altijd. Want wat is een stad eigenlijk? Als je kijkt naar de definitie van een stad dan lees je: Een stad is een plaats waar mensen wonen. Het onderscheid tussen steden en dorpen wordt meestal gemaakt op grond van de grootte (het aantal inwoners) of het voorzieningenniveau. Waar dorpen zich kenmerken door een landelijk karakter, weinig voorzieningen en een hechte gemeenschap, zijn steden dichter bevolkt, bezitten meer voorzieningen (scholen, ziekenhuizen, een schouwburg, grotere stations etc.), en kennen geen hechte gemeenschap (“opgaan in de massa”). Deze definitie heb ik van Wikipedia.

Een andere manier om een stad te definiëren (en die wordt in Nederland nogal eens gebruikt) is de vraag of een plaats stadsrechten heeft? Maassluis is derhalve een stad want het heeft stadsrechten.

Voor mij gold toch vooral de bovenste definitie. Een stad heeft een lange historie, is groot, beschikt over alle mogelijke voorzieningen en is dichtbevolkt. Dat is de reden dat ik vind dat ik in een stad woon.

Tot voor afgelopen weekend. Ik was een lang weekend in London en wanneer je daar rond loopt krijgt een stad ineens een heel andere betekenis. Van de ene kant van de stad naar de andere kant van de stad neemt daar al bijna anderhalf uur in beslag met de metro. Lopend ben je een halve dag bezig alleen maar om het centrum door te steken. Eindeloos lang lijkt deze stad door te gaan.

Als je dat vergelijkt met de stad waar ik woon (Den Haag), lijkt dat ineens een veredeld dorp en is zelf Amsterdam maar een ministadje (wat het op wereldschaal natuurlijk ook is). Er zijn in China steden met meer dan 10 miljoen inwoners waar wij nog nooit van gehoord hebben. Dan zijn die 750.000 inwoners van Amsterdam maar peanuts.

Wat me wel op is gevallen, zowel in Amsterdam als in London, is dat wanneer je daar rondloopt je vaker andere talen hoort dan de moerstaal. De enorme stromen toeristen maken dat je je eigenlijk nog maar zelden tussen de ‘echte’ inwoners van de stad begeeft. Je waant je meer in een groot openluchtmuseum dan in een levende stad.

Dat zal in Maassluis niet snel gebeuren. Hoewel Maassluis genoeg te bieden heeft voor toeristen. Het zou goed zijn als er daarvan meer naar Maassluis zouden komen. Taferelen als in Londen of Amsterdam zullen hier wel uitblijven. Gelukkig maar.

Wouter vHeiningen

Wouter vHeiningen

Vrijdagcolumnist sedert juli 2013 | Directeur Bibliotheek De Plataan voor Maassluis, Vlaardingen & Midden-Delfland| Bestuurslid van Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart en stichting Ongehoord!

8 Reacties

  1. Aad Rieken
    20 mei 2016 at 20:17

    ”MAASSLUIS!”
    Een Gekkenhuis?

    Het is toch echt niet te filmen,geen ansichtkaarten meer en nu wordt de Hofnar ook al een Berenhol,Tjonge tjonge waar moet dat heen met ons mooie Maassluis!!!!!!!

  2. Aad Rieken
    20 mei 2016 at 10:55

    ”Die Ou Van Jou Bij Toeristen.,
    Doet Bij Mij Een Au Oprispen!”

  3. 20 mei 2016 at 10:29

    Tsja, wat heeft Maassluis te bieden aan toeristen wat andere steden niet hebben?

    • ton
      20 mei 2016 at 11:33

      Mariusjr, wat te denken van het Sleepvaartmuseum, de Groote Kerk, het Museum, het centrum, de haven, de molens, het Hoofd, de Waterweg…enzomeer. Zat te zien om even het stadje aan te doen. Slapen kan je in diverse B & B, s in Maassluis e.o.
      Aansluitend wandel je zo de Achtertuin van Maassluis in; het Westland.

  4. Marcel Thomassen
    20 mei 2016 at 10:23

    Na Reykjavic (IJsland) is Amsterdam de kleinste hoofdstad van Europa.De ervaring leert dat de meeste touristen Amsterdam (c.q. Nederland) alleen maar kennen van de drugs, hoeren en homofielen en dus niet van de tulpen, molens en kaas. Nederland wordt verder door fors groepen touristen veelal beschouwd als een afwijking op de wereld, een soort stadsstaatje, Madurodam met rare kaboutertjes. Ze lachen zich rot.

    In de voormalige regio Kanton (China) ligt de stad Tsing-Tsing met 48 miljoen inwoners, 1 burgemeester en 15 wethouders. New York ook zoiets, 15 miljoen inwoners 1 burgemeester en 11 wethouders. Bestuurlijk loopt Nederland dus erg achter qua ruimtelijk mentaliteit en volksaard. Veel Maassluizers beschouwen Maasland al als buitenland (en zij ons).

    Wat tourisme betreft voor Maassluis, daar moet men geen groot verwachtingen van hebben. Zeker als men niet tot regionale samenwerking overgaat. Maassluis bruist niet en zindert evenmin (heeft echter wel byzonder waterwerken & achterland). Maassluis met de kleinste markt van Nederland en mensjes met kleine of bekrompen gedachtentjes danwel naief lieve bedoelinkjes. Na een uurtje heb je het hier wel gezien in Maassluis en wil je actie.

    Het idee van Malipaard tot een Maassluis hotel is echter weer wel een goed idee. De zeemanshuizen in Europoort, Rotterdam (Scandis) zijn gesloten (huizen waar ook veel zakenlieden en technisch personeel vertoefde). Ook kan zoeen hotel als centraal fietshotel voor touristen fungeren, immers alles in de buurt is aan te fietsen in platland Holland (Rotterdam, Den Haag, Delft, Brielle), doe er nog een leuk Casino in plus wat rondvaarten erbij met gezellige meiden…….en tel uit je winst.

  5. ton
    20 mei 2016 at 09:36

    Nou..Wouter, hier spreek ik je even tegen, in mijn leef omgeving hoor ik ook genoeg andere talen dan de mijne 🙂 En ondanks het verbod schotels aan de ballustraden lijkt het hier ook steeds meer op een buitenlands gebied. Maar het heeft het ook zijn voordeel, je hoeft er dan ook niet voor naar het buitenland te vliegen 🙂

  6. John
    20 mei 2016 at 08:27

    Eigenlijk wordt in de vergelijking met die Chinese steden Nederland als stad genoemd; lees maar eens op http://sustainableurbandelta.com/

  7. Aad Rieken
    20 mei 2016 at 08:24

    ”TOER-IS-ME-TEVEEL!”

    Maassluis Is Nog Voor Menigeen..,
    Tig Bruggen En Een Sluis Te Ver!