onze 4e columnist op zondag is nog niet actief, maar dat komt over 4 weken goed. Daarom een invalbeurt van Jelle die afgelopen maand geen enkele column schreef.

column nr 237

Stadsdichter Jaap heeft ons deze keer niet verrijkt met zijn dichtkunst. Laat mij daarom een gedicht delen dat ik twaalf jaar geleden in de geest van Pasen schreef.

PASEN

Hij wilde voor mij sterven
Zijn dood maakte mij blij.
Mijn geluk kan niet bederven
Alleen Hij maakte mij vrij.

Zijn opstanding dagen later
Kwam voor mij onverwacht.
De heilige doop met water
Geeft mij oneindig kracht.

Hij schenkt mij het vertrouwen
Hoe afvallig ik ook zal zijn.
Op Zijn trouw mag ik bouwen
Dat maakt mij steeds zo klein.

Kan ik Hem mijn dank ooit tonen
Voor alles wat Hij voor mij deed?
Ik laat Hem in mijn harte wonen
Opdat ik het elke dag weer weet:

In Hem ben ik niet angstig, bang
Hij die ons leert liefde te geven.
Door Hem te volgen een leven lang
Ben ik op weg naar eeuwig leven.

 

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Stadsdichter van Maassluis per 9/2018 | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Gespreksleider Themacafé Bibliotheek MM | Aan de andere kant | Business Consultant | Blogger | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker

1 Reactie

  1. Aad Rieken
    2 april 2018 at 07:48

    “Stil Staan Bij Pasen,
    Is Op De Plaats Rust.
    Met Minder Passen,
    “Je Alle-Mens Kust!”