Twee weken geleden schreef ik hier over de vloeren in de bibliotheek en bij mij thuis. De nieuwe vloer in mijn huis werd deze week gelegd.

Vorig weekend de hele woonkamer en keuken leeggehaald, alles op de centimeter nauwkeurig opgeslagen (mijn berekeningen van hoeveel plaats elk item uit de woonkamer in zou nemen klopte gelukkig) en zodoende waren beide vertrekken zaterdag leeg.

Toen moest het parket eruit gehaald worden en afgevoerd. Gelukkig waren twee vrienden en een vriendin bereid hierbij te helpen en wonder boven wonder ging ook dit van een leien dakje. Een paar ritjes naar de stort met een overvolle stationcar en ook dat klusje was geklaard. Alles ging voorspoedig.

Maar toen bleken de muren bij een nadere inspectie toch wel erg vuil en beschadigd. Een vriend gebeld die nog wel een schilder kende, contact opgenomen en deze zou zondag komen sauzen. Niets stond een voorspoedige afwikkeling meer in de weg.

Tot zondag bleek dat de schilder het allemaal verkeerd begrepen had. Nee, hij kon niet op die zondag, hij was jarig en ging zijn verjaardag vieren (terecht lijkt me), hij kwam alleen even kijken voor de maandag daarop. Maar ja, die maandag werd de vloer gelegd. Helaas pindakaas, dat ging dus niet door. Toen zelf maar de roller en kwasten opgepakt en samen met de vrouw in 5 uur tijd de boel gesausd.

Maandag kwam de parketteur (ik verzin dit niet, zo heet zo iemand) om de vloer te leggen. Hij was wat laat door een file (de enige file veroorzaakt door een ongeluk die dag in de randstad, verder liep alles op rolletjes omdat het vakantie was) maar hij begon vol goede moed.

Diezelfde moed zonk mij in de schoenen toen mijn vrouw die middag belde met de mededeling dat de vloerdelen niet goed waren gezaagd waardoor er kieren zouden kunnen ontstaan. Er moesten nieuwe vloerdelen komen. Ik kreeg visioenen van nog weken elders kamperen en mijn eigen huis niet in kunnen.

Gelukkig konden de nieuwe vloerdelen de dag erop worden geleverd wat een minimaal oponthoud opleverde. Gister is de vloer gelegd en vanaf vandaag gaan ze lakken. Volgens mijn berekening gaat dit nog tot zeker dinsdag aanstaande duren. Ik hou mijn hart vast. U hoort nog van me.

Wouter vHeiningen

Wouter vHeiningen

Vrijdagcolumnist sedert juli 2013 | Directeur Bibliotheek De Plataan voor Maassluis, Vlaardingen & Midden-Delfland| Bestuurslid van Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart en stichting Ongehoord!

1 Reactie

  1. gini knippenberg
    27 februari 2015 at 09:47

    Maar als die nieuwe vloer er dan ligt…..dan ben je dit allemaal weer vergeten. Tot het weer moet gebeuren. Ducces