“Daar loop je dan”. Het klinkt als de beginwoorden van het legendarische Koningslied. Het is echter een gedachte die bij mij opkomt, terwijl ik over het winkelcentrum loop. Wat doe ik hier?

Zondagmorgen. Ik ben brak opgestaan na een aantal zeer vermoeiende dagen en ik voel mij niet fit, maar dat weerhoudt mij niet om ja te zeggen tegen vrouwlief. Zij wil namelijk op deze laatste mooie zondag van september met haar moeder van 92 op pad. Als het over haar moeder gaat, heb ik sowieso niets in te brengen.

Er zijn daarnaast genoeg argumenten om mij direct monddood te maken: ‘Ma vertoont steeds meer tekenen van het kaarsje gaat langzaam uit’, ‘straks zit ze weer de hele winter binnen’, ‘het kan de laatste keer zijn’. Die laatste opmerking hoor ik al meer dan tien jaar en is natuurlijk onweerlegbaar.

Na een kort overleg over de telefoon, wordt besloten dat we die middag niet een ritje zullen  maken, maar op schoonmoeders verzoek de een of andere braderie te bezoeken. Daar had ik nu net zin in.

Op internet blijkt dat op deze dag Rijswijk een braderie heeft. We halen schoonmoeder op in Rotterdam en sluiten vervolgens op het Kleinpolderplein aan in de file. Daar had ik nu net zin in.

Vanwege werkzaamheden op de A12 rijdt iedereen via de A20 en A13 naar Den Haag. We arriveren toch nog redelijk snel in Rijswijk bij WC In de Boogaard en parkeren in de garage onder het Boogaardplein. Bovengronds treffen we een kermis met heel veel herrie. Daar had ik nu net zin in.

Gelukkig kunnen we ons snel verplaatsen naar de winkels binnen. Vrouwlief vraagt of haar moeder nog iets specifieks bij winkels wil zoeken. Vrouwen willen altijd in winkels ‘neuzen’ dat mag bekend worden verondersteld, maar zo waar: ze wil op zoek naar een ochtendjas een duster met knopen, want die zijn in Rotterdam niet meer te vinden. Die toevoeging ontneemt mij al direct de moed. Dus we gaan op zoek naar een duster. Daar had ik nu net zin in.

We lopen dus op rollator-snelheid de ene winkel in en de andere uit. Zonder resultaat. Ik zie de ene na de andere lingerieafdeling. Steeds andere dames die schaars gekleed mij aankijken: Daar had ik nu net zin in. 

Doutzen, Sylvie, vanaf posters  wel te verstaan.

Wat moet doorgaan voor een braderie kan de vergelijking met de markt op zaterdag in Vlaardingen niet doorstaan. Ik heb qua ‘braderie’ meer dan veertig jaar ervaring en ik maak mij geen illusies dit ooit nog eens gezellig te gaan vinden. Na anderhalf uur vergeefs struinen, besluiten wij een broodje makreel te scoren bij de koning van de AD haringtest. Terwijl ik nog even van het zonnetje geniet, beeld ik mij in dat op datzelfde moment in het Stadshart van Maassluis het een gezellige drukte moet zijn. Geen files, relaxed en een heerlijk zonnetje met lekkere muziek. Daar had ik nu net zin in.

Helaas weerhoudt alweer een file op de A13 en later op de A15 richting A20 ons van een tijdige aankomst in ons eigen stadje. En zo kom ik – nog steeds moe – weer thuis. Ik besluit om deze avond maar eens een keer vroeg onder de wol te gaan. Daar had ik nu net zin in.

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Columnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker | Mens | voormalig Stadsdichter van Maassluis |
■ Wie dichters, schrijvers en columnisten wil corrigeren, heeft nog veel te leren ■

4 Reacties

  1. Aad Rieken
    28 september 2015 at 10:35

    ”AL LINGERIE……,
    WAT IK DAAR ZIE”

    In Rijswijk………………,
    Was Alles Open.
    Maar Niet Allen Bloot!

    Braderie of Lingerie……………,
    Ik Weet Wel Wat Ik Liever Zie!

  2. Aad Rieken
    28 september 2015 at 08:53

    IK HEB ER BIJ DEZE ZIN IN………..,
    Ons Stadshart Is Echt Geen Onzin.

  3. 28 september 2015 at 08:14

    Ohhhhh erg! Bijna een verloren dag 😀

    • 28 september 2015 at 10:36

      voor mij wel een beetje, maar schoonmoeder was erg blij met het uitje. En daar was het om te doen.