Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Hij heeft een pak aan dat nog het best kan worden omschreven als een afdanker met een rijk verleden. Ik volg hem op gepaste afstand. Dacht ik. Vanuit De Doorsluizer lopen we over de Kuyperkade richting de P.C. Hooftlaan.

Hij stopt even bij snoepwinkel Colette en kijkt verlekkerd naar alle lekkernijen in de etalage. Ik stop tactisch iets eerder en kijk quasi geïnteresseerd naar de etalage van speelgoedwinkel De Kleine Reus. Dan kijkt hij op en zegt plompverloren: “Als u deze etalage en die van u bij elkaar optelt wat krijg je dan?”

Even zoek ik, al leunend op mijn wandelstok, tevergeefs naar wat hij zou bedoelen. Dan grijnst hij: “De volgende etalage!”

Hij bulderlacht: “Snap u ‘em? “

Met een knipoog wijst hij naar de etalage van Sapph: “Speeltjes en lekkernijen voor ouwe snoepers zoals wij.”

Beleefd en fatsoenlijk als ik ben, weet ik mij niet goed raad. Zal ik meelachen? Moet ik streng kijken?

Hij verlost mij uit mijn lijden met: “Neem me maar niet kwalijk. Ik houd ervan om grappen te maken maar niet iedereen ziet wat ik zie. En niet iedereen ziet er de lol van.”

Ik grimas opgelucht en zeg: “Eerlijk gezegd, snap ik wel wat u bedoelt.”

Kennelijk opent dat voor hem de deur en hij stelt voor om samen naar Grandcafé Kevins te gaan: “Effe samen een bakkie doen, want voor een neut is het vast nog veel te vroeg voor u.”

Ik accepteer zijn aanbod en we stappen flink door want het dreigt te gaan regenen.

Eigenlijk was ik al op weg om aan mijn stamtafel aldaar een lekkere borrel te vatten, maar ik wil mij niet uit de tent laten lokken. Ik zet dat voornemen kracht bij door tegen hem te zeggen: “Als u er geen bezwaar tegen hebt, houd ik het bij een heerlijke cappuccino. Ze hebben hier de lekkerste van heel Maassluis.” Ik meen dat en laat dat ook weten aan de jongedame die onze versnaperingen serveert. Ze glimlacht en geeft een knipoog, terwijl ze zegt: “Dank u voor het compliment.”

Hij gaat tegenover mij zitten, nippend aan zijn borrel en probeert op samenzweerderige toon diverse in zijn ogen gevoelige onderwerpen aan te snijden. Ik houd mij op de vlakte, mompel iets onbestemds en geniet ondertussen van mijn tweede koffie. Hij daarentegen is iets te ‘innemend’. Ik kan hem niet bijhouden. Gelukkig gaat bij hem na drie jenevertjes het licht een beetje uit en hij staat op. Hij zegt met dubbele tong: ”Weet u, ik moet uitkijken want ztraks heb ik aan het einde van mijn uitkering nog een ztukkie maand over.”

Hij zwalkt grinnikend om zijn eigen woordgrap richting de bar om af te rekenen. Bijna ziet hij de opstap over het hoofd en hij moet snel zijn evenwicht herstellen door zich vast te grijpen. “Hooghoudt kwam bijna voor de val”, grinnikt hij.

Ik kijk hem na, hoe hij met onzekere gang richting de Lijndraaiersbrug loopt. Zodra hij definitief uit beeld is, wenk ik de jongedame die onmiddellijk naar mijn tafel komt. “Alstublieft, hier is uw borrel.”

Ik hef mijn glas en zeg lachend tegen haar: ”Vaste prik, maar wel zónder prik.”

Santjes!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 170 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Krook

Krook

KROOK | Schrijver over gedachtenkronkels van gewone mensen en dingen die voorbijgaan | Leven in de kantlijn van het bestaan | Ziener van het ongeziene | Ertoe doen waar het er niet toedoet | Midden in het Niemendal Maassluis