Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist - mogelijk tussen de regels door -  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Deze column van vandaag gaat over verlangen. Verlangen is een heel breed begrip waar heel veel onder valt. De definitie van verlangen is voor mij ‘iets heel graag willen’. Zo graag willen dat het door je hoofd gaat “spoken” en je het maar moeilijk los kunt laten.

Mijn verlangen werd getriggerd doordat de vakantieperiode is aangebroken. Iedereen maakt zich weer klaar om op reis te gaan en avonturen te gaan beleven, lekker te gaan genieten van mooie stranden, oude ruïnes, lekker niets doen of juist van alles, even eruit!

Wij gingen elk jaar met de auto naar Turkije en onze vakantie begon als we de deur achter ons dicht trokken. Van tevoren moest er natuurlijk altijd van alles gebeuren. De auto moest goed nagekeken worden voor zo`n lange reis, we namen eten en drinken mee voor onderweg, kleine cadeautjes voor op de achterbank om onze dochter bezig te houden want ja, het bleef toch een lange rit. Zij kijkt er dan ook met afschuw op terug en heeft plechtig verklaard nooit meer met de auto naar Turkije te zullen gaan. Ik daarentegen verlang terug naar deze vakanties en elk jaar weer kriebelt het als ik iedereen zich zie voorbereiden.

We probeerden zoveel mogelijk routes uit want ja er zijn vele wegen die naar Rome leiden, uhh, Turkije in dit geval.

Door Hongarije, waar ik voor het eerst in mijn leven wilde ooievaars zag. Door het toenmalige Joegoslavië waar mijn toch wel heetgebakerde ex het aan de stok kreeg met een militair en hij vervolgens uit de auto werd getrokken en er een geweer op hem werd gericht. Ik dacht werkelijk dat zijn laatste minuten aangebroken waren.

In Italië op de boot stappen en vervolgens al cruisend langs de Griekse eilanden naar Turkije. Dat laatste was toch wel een heel fijne route naar Turkije, niet te lang rijden en lekker relaxen op de boot. Het betekende ook dat we niet meer door Bulgarije hoefden, want dat was geen pretje. Het eeuwige “corba parasi’ of te wel “soepgeld” wat je bij de douane moest geven om er voor te zorgen dat ze je auto niet ondersteboven keerden. De eerste keer hadden we ons goed voorbereid en hadden we zelfs flessen whisky meegenomen om er voor te zorgen dat ze ons er door lieten gaan.

Ik zei van tevoren altijd tegen mijn ouders dat ze zich geen zorgen moesten maken als ze even niks van mij hoorden, want lang niet overal had je de mogelijkheid om even naar het thuisfront te bellen (wat een verschil met tegenwoordig, dat kan je je toch niet meer voorstellen!). Wat zullen mijn ouders vaak in de rats hebben gezeten als we weer gingen en ze soms dagen niets van ons hoorden.

De eerste keer dat we met de auto gingen, hadden we een bejaarde Opel Ascona gekocht, een goeie auto maar absoluut niet geschikt voor deze lange reis. We waren lid geworden van de ANWB en hadden alle gratis kaarten opgehaald zodat we “goed voorbereid” op pad gingen. Op een gegeven moment zagen we een busje rijden met gordijntjes, iets wat je in die tijd veel zag bij Turken. Mijn ex leek het een goed idee om die maar achterna te rijden want dat waren natuurlijk Turken op weg naar huis. Wat een vooroordeel was dat zeg! Maar we werden gelijk afgestraft want we reden helemaal verkeerd en kwamen middenin Wenen terecht, wat een drama. Gelukkig hadden we de kaarten nog en vonden we uiteindelijk de juiste route weer terug. Vlak voor de Turkse grens, wachtend in de rij, raakte de motor oververhit en werden we de grens over geduwd… wat een blamage was dat, zeg.

Mooie herinneringen die het verlangen aanwakkeren om dit nog eens te doen. Ik wil nog een keer met de auto naar Turkije, dezelfde route die we altijd reden tot aan Ancona of Bari om daar de boot te pakken en al cruisend langs de Griekse eilanden naar Turkije te gaan. Eenmaal in Turkije de kustroute te nemen en zo langs de zee te rijden en te stoppen waar je wilt om zomaar even pootje te baden of in een plaatselijk theehuis een sterk kopje thee te drinken. Heerlijk.

Iedereen die op reis gaat, ver of dichtbij wens ik een hele fijne vakantie toe en kom weer veilig terug naar de mensen die op je wachten!

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 279 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

 

 

 

 

 

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp | Zaterdagcolumnist per 9-2017 | Coach Rouwverwerking & Verlies | Praktijk ELBE | Forum voor Maassluis■ Steunraadslid 2022-2026 ■

5 Reacties

  1. speijer
    10 juli 2022 at 10:13

    Volgens mij heb jij een heel negatieve kijk op de wereld. Doe eens wat aan zelfonderzoek.

  2. Sjaak Speijer
    10 juli 2022 at 10:10

    Als oude bekende en een soort vriend van je vader wil ik je complimenteren voor je gezellige en duidelijke schrijfstijl. Mag ik reageren op de inhoud van je ervaringen die uiteraard heel persoonlijk zijn ? Want ik ben ook een paar keer naar Turkije geweest, zo’n 20 jaar geleden met mijn toenmalige vrouw, Ik praat dan niet over bezoek aan het strand waar duizenden Nederlanders van de zon genieten, maar over de reizen met het openbaar vervoer, de bus. Fantastisch geregeld, werkt als een vliegticket, eerst langs de bovengrens, de Zwarte Zee tot aan de grens met Georgië. Vervolgens naar beneden, de Middellandse Zee. Ik wil er geen reisverslag van maken maar alleen onze positieve ervaringen doorgeven. Wij waren duidelijk verrast over de enorme vriendelijkheid die ons ten deel viel. De reis duurde 14 dagen en we hebben geslapen in onderkomens van € 10,00 tot € 60,00 p.p. per nacht. Allerlei excursies meegemaakt enz, Uiteraard hebben wij ook korte momenten van stress meegemaakt omdat we werden geconfronteerd met onzuivere types, maar tja dat maak je ook in Nederland dagelijks mee. Gewoon oppassen . Het was mij een keer opgevallen dat als je je groot maakt en hard om de politie roept de crimineel dan hard weg loopt. De straffen in Turkije zijn hardvochtiger dan hier.
    Kortom, geweldige herinneringen. Mijn advies : neem een grote man mee want vrouwen hebben daar een veel lagere status dan hier en laat de typisch toeristische gebieden links liggen en geniet van Turkije op je eigen manier.

  3. Maarten de Jong
    10 juli 2022 at 07:11

    Eerste poging simpel (rijm)gedicht

    In een wereld bestuurd door malloten…
    Gedragen ‘de woken’ zich als despoten…
    Kerels zijn nu ook al zwanger…
    Maar wat maakt me nog banger?
    Vrouwen bestaan niet hebben ze besloten!

  4. Marcel Thomassen
    9 juli 2022 at 10:14

    White privilege

    In het zweet des aanschijns, zult u gehoorzaam
    Werken, eten, drinken, en een hypotheek betalen
    Eten, kakken en een nieuw slaafje maken (de schat)
    Slapen, werken, eten en weer een hypotheek betalen

    Kroon der
    Schepping
    Koning mens
    Gezeten op zijn
    Levenslang troon
    van stront

    Wat een fantastisch leven hebben we toch
    Het lijkt op stikstof

    Fijne vakantie Trudie Pasterkamp
    Jullie verdienen het, en veilig terug.

  5. Maarten de Jong
    9 juli 2022 at 08:27

    2x in mijn leven Turkije bezocht…..
    1x voedselvergiftiging opgelopen.
    1x kluisje leeggeroofd.
    Onvergetelijke Busreis gemaakt met een kamikaze chauffeur.

    Verders in een open dashboardkastje van hoteleigenaar pistool zien liggen.
    Overal kinderstraatrovers.
    Politieagenten bewapend met Uzi’s.
    Gapende turkse mannen naar toeristen.

    Turkije leuk land?
    Wat denk je zelf Trudie?

    Je hebt zeker ook zo’n prachtige moskee bezocht waar je je onderdanig moest vermommen zoals ons Kaagmens deed in Iran?
    Zeg eens eerlijk!