Wist JIJ dat? Dit doen columns met de lezer ...(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Tweewekelijks besteed ik aandacht aan welke gedachten onze taal uitdrukt. Idealiter is dat exact wat we bedoelen, vaak echter is er een toelichting, interpretatie, bijsturing of herijking nodig. Want taal leeft! De tijdgeest bepaalt de betekenis.

column nr: 19

We zien verrassende initiatieven om ons heen genomen worden. Daarbij is het één niet beter dan het ander, maar soms worden we extra positief in ons hart getroffen. Dan denk ik aan een verzorgingstehuis dat buiten een tafel met microfoon heeft neergezet – en dan ook binnen een opstelling – waar bewoners kunnen plaatsnemen om met hun bezoek aan de andere kant van het venster in gesprek te kunnen zijn. De knuffel moet dan met de ogen en een glimlach. Ik denk ook aan de theatermaker die een onemanshow uitzendt zodat hij zonder publiek toch zijn werk kan doen, ook al wordt de dynamiek met het publiek gemist. Dan gaat mijn gedachte ook uit naar muzikanten die liederen gaan zingen in een lege gemeenschappelijke (buiten)ruimte, zodat bewoners vanaf hun balkon uit volle borst kunnen meezingen.

Aan livestream uitzendingen zijn we al een beetje gewend. Dus een rondje museum en het volgen van een lezing of college hebben hun eerste gewenningsfase al achter de rug. Het laatste is een tijdelijke oplossing, want we streven natuurlijk weer naar live. Met livestream kunnen we ons in ieder geval redden en overbruggen totdat we meer in levende lijve kunnen ontmoeten. Natuurlijk introduceren we ook tegelijk een nuttige reguliere verbinding tussen thuis en een locatie waar de feitelijke organisatie van een museumbezoek, een voordracht door een spreker of een webinar plaatsvindt.

Deze column begon ik over enkele verrassende initiatieven, die ons treffen. Dit vanuit ’bijna geruisloos’ anders moeten werken, minder vervoersbewegingen mogen maken en een gemis. En, omdat er een verhaal achter zit, een soort onvermijdelijke noodzaak. Een noodzakelijkheid voor iemand of anderen of een noodzakelijkheid door en voor iemand zelf. De opstelling voor het genoemde microfoongesprek ontstaat om iets los te maken, een klimaat te scheppen, een belangrijk thema de ruimte te geven en de essentie van het leven ruimte te geven. Maar ook, om weer een nieuw verhaal te maken. Oude wijn in nieuwe zakken, zou je kunnen zeggen. Echter, in dit geval met een diepe betekenis. We versterken met een nieuwe vorm als het ware het belang van de oude vorm. Namelijk, het onmisbare belang van het ontmoeten!

Bij de one-man show raken we zowel de behoefte van cabaretier of conferencier als die van de theaterliefhebber. Dit om wat onze cultuur aan beleving zichtbaar en voelbaar moet maken tot uiting te brengen. Het gaat dan om wat we aan werkelijkheid beleven, ervaren en zien. We kunnen een verhaal als het ware ‘meenemen’ naar huis omdat het ons gewoon bezighoudt of vermaak biedt. Maar, we kunnen het ook meer als een noodzakelijkheid zien om ons de vragen van het leven te kunnen stellen. Of, gevoed te willen worden met zienswijzen waar we nu net behoefte aan hadden. Laten we zeggen dat het verhaal hier meer instrumentele waarde heeft. Wezenlijke elementen zijn voor ons dan de ingrediënten van de geboden inhoud, onze rode draad, intellectuele betekenis of er vanuit een oordeel een discussie over willen voeren. Een en ander verleidt jou een eigen of gezamenlijk verhaal te maken.

Bij de muzikanten die liederen gaan zingen met bewoners staat beleving hoog in het vaandel. Genieten, stoom afblazen, blijdschap aanboren, verleiden tot humor, gemiste gezamenlijkheid ervaren, dankbaar kunnen zijn dat iemand ons iets komt geven. Het individu mag weer thuiskomen, mag weer reizen in zijn verbeelding, mag nostalgie vanuit het geliefde lied ervaren en gaat een unieke eigen weg in beleving. Heerlijk is dat als er even niets op het spel staat. Als er geen twist is tussen een positief of een negatief gevoel Als het eigen spirituele er kan zijn zonder ergens in te hoeven geloven. Samen muziek beleven kan ons doen helen en heelheid laten ervaren, omdat we op onze eigen manier gelukkig mogen zijn.

Door ieder goed verhaal worden we getroffen, ongeacht het spelende belang! Of het nu puur om de betekenis gaat, zoals het kunnen ontmoeten van je geliefde/dierbare aan de andere kant van het venster. Of dat het nu meer instrumentele waarde heeft als ‘voeding’ voor je eigen of een gezamenlijk inspirerend verhaal. Of dat het gaat om de vrijheid die we ongeremd over ons heen kunnen laten komen, waarin we blijdschap en droefheid oordeelloos kunnen laten voor wat het is.

Creativiteit vanuit een goed en leuk idee betekent: boetseren, bijvijlen en overdoen om het idee tot de gewenste vorm uit te werken. De tijdgeest is veelal het creatieve domein van designers, ontwerpers en kunstenaar. Echter, in deze fase van de samenleving mag iedereen aan de slag als designer, ontwerper en kunstenaar voor een leven met betekenis, persoonlijke voeding en vrijheidsbeleving. Belangrijk, terwijl nu juist vrijheid het zwaar te verduren heeft en we daarvoor en daarover zullen moeten boetseren en bijvijlen.

Kortom, vertel verhalen vanuit ons vermogen om creativiteit te blijven voeden en tot uiting te brengen! Hét credo om ieder proces en ieder bron van leven vorm te geven. Ieder verhaal kent een cyclus, vanuit een motief tot aan een finale. In onze voorbeelden zijn dat ‘ontmoeten’, ‘wat we aan beleving weer mee naar huis nemen’ en ‘thuiskomen om op eigen manier gelukkig te zijn’.

Met onze verhalen hebben we de basis, voor het ons op eigen wijze en zonder schroom uitdrukken én voor het ongeremd denken om er wijsheid uit te doen ontstaan. Dat verrijkt!

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 92 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

André Bruijn

André Bruijn

André Bruijn | Bruijn Management & Ontwikkeling | Organisatieadviseur | Integriteitscoach | Auteur | Gitarist | (Levens)kunstliefhebber