Wist JIJ dat? Is er een definitie van een column .....(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

column nr: 19

Om de een of andere reden kom ik altijd tijd te kort, of ik lever alles net op tijd aan, dat zou ook kunnen. Soms ben ik wel eens op tijd, als er iets georganiseerd moet worden, dan probeer ik dat zo vroeg mogelijk. Maar ook daarna kom ik vaak weer tijd tekort.

Ongelooflijk
Ik krijg het altijd weer voor elkaar om alles op het laatste moment rond te krijgen, dat vind ik dan wel weer knap van mijzelf. Maar als het dan eigenlijk net weer te laat is, dan pleit ik weer voor de uitzondering op de regel. In het kader van: “Doe niet zo moeilijk, ik heb meer te doen!” En meestal kom ik daar dan ook wel weer mee weg.

Maar wat als de ander dan te laat is in mijn ogen…
Kijk, daar kan ik dan weer slecht tegen, dan denk ik bij mijzelf: “Regel het dan op tijd, je wist het toch al lang…”. Echt, ik heb daar dan zo een hekel aan. Als je te laat bent, dan ben je dus op te laat erachter gekomen dat je iets moest doen, of regelen, of je had net als ik gewoon eerder geen tijd. Tja, dat kan dan weer gebeuren. Ik ben niet de enige die het druk heeft, maar ja, toch is het dan altijd weer lastig om het evenwicht te zoeken.

Als ik het doe
Moet ik het van een ander ook accepteren? Eerlijk? Ja. Gevoel? Nee. Mensen vragen heel veel aan mij, maar ook van mij. En kan ik dat dan allemaal aan? Nee, om eerlijk te zijn niet. Heel vervelend dat ik dan weer geen nee kan zeggen. Maar ik wil de ander ook niet laten zitten. Het is dat ik het allemaal weer vrijwillig doe, maar als mensen er voor zouden moeten betalen, dan blijven ze of weg, of, als ze dan al blijven, heb ik zoveel te doen dat ik er iemand bij zou kunnen aannemen.

Dilemma
Wat kan ik hier dus mee doen? Of wat kan ik hieraan doen? Ik ben altijd bang dat als ik het uit handen geef, mensen vanzelf weer terugkomen omdat het een nog grotere puinhoop is. Dat is natuurlijk niet (altijd) zo, mits je de juiste mensen treft. Maar goed, dat lukt niet altijd. Of het is zo druk bij de ander, dat er op korte termijn geen tijd is om iets over te nemen. Waar ik mij dan wel over verbaas dat als die ander dan zijn werk ervan heeft gemaakt het ook niet altijd goed gaat. Of in een bepaald geval: helemaal niet! Beetje vaag verhaal. Maar wat ik nu eigenlijk duidelijk wil maken is het volgende: Ben ik teveel eisend voor mijzelf of wil ik het beste voor de ander?

Toegegeven
Ik ben best veeleisend voor mijzelf. Inmiddels heb ik best een hoop ervaring op diverse terreinen en weet ik er te weinig van, dan ga ik mij verdiepen in een zaak. Dat is op zich niet slecht, je kan zo je kennis vergroten en nog meer ervaring opdoen. Maar het is ook een nadeel. Ik verdiep mij soms zo in een zaak dat ik niet meer loslaat tot het “probleem” is opgelost. Ik stel veel vragen, lees veel over het item en daar waar ik dan met een andere partij te maken krijg, dan kijk ik ook naar wat de rechten zijn, maar ook de verplichtingen van de andere partij. Dat wil soms weleens botsen, maar dat is niet erg.

Verdiepen en doordrukken
Doordat ik mij verdiep in een zaak of tegenpartij weet ik vaak dus vrij snel waar verplichtingen zitten, maar ook rechten en waar de tegenpartij actie zou moeten ondernemen. Ik stel dan heel veel vragen aan de tegenpartij dat die het vaak niet meer weet, of dat ze gaan denken: “Laten we het maar oppakken, dan zijn we er maar vanaf”. En nu net dat laatste is dan ook de bedoeling, misschien krijg ik het dan eens wat rustiger, zodat ik tijd krijg om mijn eigen dingen te gaan doen!

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 125 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Jeroen den Harder

Jeroen den Harder

Jeroen den Harder | per 3/2019 VRIJDAGCOLUMNIST 1x per 2 weken | Journalist en Columnist bij Pijnacker-Nootdorp.tv - Feel Good Radio | Dichter