Wie schrijft de column volgende week op ► DONDERDAG om 12:00 uur

column nr: 21

Kunst en antiek van deze en andere tijden. Ik kreeg gisteren een blad onder handen, over kunst en ja daar zag ik drie letters PAN.

PAN is er weer. Kunstbeurs voor mensen die het zich kunnen veroorloven iets heel moois aan te schaffen, te investeren wellicht. Of gewoon daar komen om zich zoals ik te laven aan al dat moois dat normaal gesproken aan het ‘oog’ onttrokken is. Bij particulieren in bezit, of alleen in galeries te vinden. Alles wat nou niet in een museum hangt, maar er wel een plaats zou kunnen hebben. Grote namen van oude bekenden en zeker ook nieuwe namen.

Realistische kunst, conceptuele kunst met verhaal, beelden, sieraden, glas … De hele Kunst en Kitsch. Ja er is veel te zien daar. Ik vind het echt laven, een snoepwinkel. Genieten van onbereikbare schoonheid. Ideeën opdoen of gewoon bewonderen wat daar is. Nieuwe en oude dingen ontdekken. Soms heb ik dan een leuk gesprek met stand- en galeriehouders. Over de kunst of de kunstenaar. Een techniek die uitgelegd wordt. Ook daarvan geniet ik. Het enthousiasme dat er mee gepaard kan gaan. Soms is de kunst over de top en de galeriehouder ook. Dan zie ik hun blik en weet ik genoeg. Lekker doorlopen.

Mooie kunst en de stands kunnen ook heel mooi ingericht zijn. Soms heel strak, leeg bijna. Er is werkelijk van alles te zien, ook aan mensen. Het publiek dat kijkt en bekeken wordt. Want daar lopen mensen die op zich al bijzondere verschijningen zijn. Dan is het zo’n beetje als op een terras zitten en kijken naar mensen. De verscheidenheid. In wat ze aan hebben of in hoe ze zijn, hun lichaamstaal.

De modernen spreken me minder aan, dus daar loop ik meestal met een snelle blik aan voorbij.

De jaren ’20 – ’30 van de negentiende eeuw, daar kan ik me aan vergapen. De Belle Epoque noemen ze deze periode ook wel. En dat is voor mij ook zo. Mooie mode, meubels, stoffen, alles. Smaakvol en ook veel naar de natuur. Dat zie je terug in sieraden, stoffen, kleuren en motieven. Deze periode was maar kort, maar wat is er veel moois gemaakt. Ware kunst met een grote K.

De oude sieraden, het zilverwerk; het is allemaal mooi. Kleine kunstwerken. Zoals de Franse sieradenkunstenaars. Lalique en anderen. En ja, daar kan ik echt op vallen, zou ik wel willen meenemen. Het alleen maar bewonderen is overigens ook geweldig. Lalique, mijn favoriet, die vind ik écht geweldig. Zijn parfumflessen, schalen, vazen, sieraden zijn voor mij ongeëvenaard mooi. Daarnaast maakte hij veel naar de natuur, en hoe … De mooiste ontwerpen heeft hij gemaakt. Op PAN waren ook weleens sieraden van zijn hand. Daar kon ik mijn ogen niet vanaf houden. Wat een pracht. Klasse! Isaac Israëls, is en blijft altijd in de markt. Je komt er soms meerdere werken tegen daar. Mooi om die dan te kunnen zien. Het voelt zo anders dan in een museum. Vrijer en heel veel diversiteit zoals fraaie foto’s.

Dit lijkt pure reclame misschien, maar ik hou ervan me daar te laven en word weer enthousiast. Ik ben blij dat de metro weer rijdt. Kan ik weer heerlijk met de trein naar Amsterdam. Alleen, omdat ik dan met mezelf uit ben en kan blijven kijken zolang als ik maar wil. Dan loop ik daar en geniet. En ik vraag me dan af: Waar komt dit allemaal te hangen en te staan? Het maakt niet uit natuurlijk. Ik ben een dag uit met mezelf en aanschouw al dat moois.

Kunst. Hoewel liever Art. Kunst klinkt voor mij als plastic … ART is IT.


© PR PAN

© PR PAN


Els Warnaar

Els Warnaar

ELS WARNAAR | 2019 Donderdagmiddag columnist [ v/h 2018 Zaterdagcolumnist ] | Artist, Dichter, Fotograaf | Workshops Botanische Kunst | Boomredder |
www.elswarnaar.nl

Geen Reactie

Praat mee! Vul hier uw reactie in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.