Wist JIJ dat? Dit doen columns met de lezer ...(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

column nr: 21

We zien de afgelopen tijd met veel energie uitdrukkingen van zowel wat we belangrijk vinden als wat van belang is. Het eerste wordt dan bijvoorbeeld gevoed door een gebeurtenis die onze gedachten en gevoelens over racisme en discriminatie flink aanwakkeren. Het tweede is een kwestie van uitvinden, aan de gesprekstafel of in debat. Je ziet al gelijk dat er een verschil in energie is tussen die twee uitdrukkingen. Voor het eerste wordt letterlijk op straat tijd genomen, omdat het onmiskenbaar belangrijk wordt gevonden en het tweede kost noodzakelijkerwijs in de dialoog tijd om het eerste een plek te geven in onze samenleving.

De eerstgenoemde gebeurtenis eist aandacht op, zoveel zelfs dat het lijkt alsof aan de coronacrisis een andere betekenis wordt toegekend. Dat is misschien maar goed ook of het is niet voor niets. Want, onze blik op de crisis is gelukkig aan veel discussie onderhevig. Hoe moeten we een dergelijk groot vraagstuk eigenlijk zien? Vanuit de wetenschap, vanuit het staatsrecht, vanuit bestuurlijk oogpunt, vanuit gezondheidsoogpunt, vanuit verhelderend geschiedkundig perspectief, vanuit klimaat en natuurbehoud of vanuit culturele betekenis. Dat laatste is niet voor niets een terugkerende blikvanger, want onze culturele sector zit klem en daarmee eigenlijk iedereen.

Over het woord cultuur gesproken. Dat moet even, want het is een woord vanaf pas het einde van de 19e eeuw, dus is het helemaal niet zo vanzelfsprekend dat we weten wat we ermee bedoelen. Een definitie: ‘Cultuur is (samengevat) wat de mens schept en verwijst naar een menselijke activiteit en de symbolen die deze activiteit betekenis geven. Cultuur wordt in verschillende betekenissen gebruikt en de definities zijn uiteenlopend naargelang de theoretische benaderingen en de beeldvorming.’

Kijk, zo komen we bij het thema van deze column. ‘… naargelang de theoretische benaderingen en de beeldvorming’. Met hoeveel ruimte wil je het hebben? Dat vraagt dan tegelijk naar het bepalen van scherpte over hoe we ‘cultuur’ dan invullen. Zowel ons papieren als ons digitale suffertje nemen een schot voor de boeg. Zo krijgt het onderwijs een pluim voor iedereen die er de afgelopen maanden de schouders onder hebben gezet. En is Theater Koningshof niet van plan aan de noodrem te trekken. Maar ook kunnen we weer de lokale natuur opsnuiven op het geopende fietspad van de Koning Willem-Alexander Boulevard. Tevens sturen gemeenten een brandbrief aan de provincie voor hulp en aandacht voor de enorme schade aan de culturele sector.

Let wel, met dat laatste woord ‘sector’ is het oppassen geblazen! Want, door zo over cultuur te praten, krijgt ons brein weer kans tot inperken van iets dat feitelijk diep in ‘onze voegen’ zit. Dit terwijl we net zagen dat cultuur zo lekker ruim gedefinieerd staat. Laat het vooral een in ons gehele leven ademende maatschappelijke betekenis zijn en dan tegelijk een reddingsboei voor een plezierig leven. Cultuur is het cement van onze samenleving dus! Ons digitale suffertje schittert ook iedere week niet voor niets met het grote belang aan beeldvorming over cultuur. De Schakel toont deze week de column ‘CRM Advies – Gemeente Biedt Actief Steun Aan De Kunst En Cultuursector’, over noodzakelijke steun met bevindingen vanuit een lokale enquête.

Maar, vlak maassluis.nu niet uit. Als het om daadwerkelijke principes gaat, doen zowel de column ‘Doe normaal’ als de column ‘Thuis moet veilig zijn’ een prachtige duit in het cultuurzakje. Met mooie vaststellingen als: ‘Het gaat er tenslotte om of we met zijn allen de capaciteit hebben om eenieder te omarmen in liefde, te verwelkomen in plaats van elkaar buiten te sluiten …’ en ‘… Met praten gaat het goed komen, straffen heeft geen nut. Geluk is iets wat je vindt bij de mensen om je heen, je familie en vrienden’.

Deze principes zijn fraaie bruggen naar onze waardering voor theaters en schouwburgen. Ze zijn namelijk onmiskenbaar deel van samen dansen en samen muziek maken.

Hiermee laten we niet voor niets zien dat we bij beleving, verwerking, interpretatie, duiding en vormgeving van ons leven ruimte nodig hebben. Daarom wordt, aldus de bovengenoemde definitie ‘Cultuur in verschillende betekenissen gebruikt’. Invulling geven aan cultuur doet dus een groot beroep op ons. Voor ‘wat de mens schept’. Dat betekent dat we stil moeten kunnen staan bij ‘wat ons voedt’ en ‘wat we moeten uitvinden’, zoals bij het omgaan met racisme en discriminatie. Het betekent ook dat we geoefend moeten blijven in ‘Hoe moeten grote vraagstukken eigenlijk zien?‘

Beleving van cultuur zit al gauw klem. Uiteraard, omdat het door haar betekenis niet veronachtzaamd kan worden. Dat betekent dat we niet om de tuin mogen worden geleid door sorteerregels die ons (onbewust) op het verkeerde been kunnen zetten. Wat moet logisch en /of esthetisch voor- en achtergrond zijn? Brengt wat gelijk óf op dezelfde plaats gebeurt niet iets fundamenteels naar de achtergrond? Doet telkens de aandacht voor hetzelfde ons niet verontwaardigen over wat niet ongezien mag blijven. Haalt wat dicht bij elkaar gebeurt niet de betekenis van juist fundamentele incidenten uit de belangstelling?

We zien dat er een blijvende verleiding is om gevoelens en sentimenten de boventoon te laten voeren. Wanneer dat leidt tot het benutten van ´ruimte voor het bepalen voor wat we belangrijk vinden’, dan kiezen we vast voor ‘wat we onmiskenbaar en noodzakelijkerwijs een plek willen geven’.

Van ‘een vrolijke actie om 200 knuffels te geven aan mensen met een verstandelijke beperking’ tot ‘het zetten van stappen in het blijven staan voor mensenrechten’. Bewegende betekenisgeving dus!

tot nu toe gelezen door: 108 lezers

⊗——het einde ——⊗

Reageren? Blader naar beneden 
plaats jouw reactie hier
onder dit artikel binnen 30 dagen na publicatiedatum
◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

André Bruijn

André Bruijn

André Bruijn | Bruijn Management & Ontwikkeling | Organisatieadviseur | Integriteitscoach | Auteur | Gitarist | (Levens)kunstliefhebber

Geen Reactie

Praat mee! Vul hier uw reactie in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.