Wist JIJ dat? Dit doen columns met de lezer ...(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

tot nu toe gelezen door: 166 lezers

Miranda rond bijna haar opleiding af. Een jaar met flinke studielast én praktijklast vergt veel tijd, maar ze heeft het onder controle. Daarom vandaag een invalbeurt door Els

Redactie

column nr: 26

Jawel, ze zijn er weer. De koolmezen. Al net na de winter nam het aantal toe. op mijn gestrooi van goede pindaatjes kwamen ze weer steeds terug. ze zagen me lopen in het huis en hielden in de gaten waar ik was. Door de ramen keken ze, boven en beneden. En als ze me dan zagen probeerden ze mijn aandacht te trekken. Dan gooide ik een stuk of vijf of tien nootjes onder de haag zodat ze beschut zaten en niet ongeveer een stijve nek kregen van het alles in de gaten houden. Want ja, die macho-vogels zijn linke rakkers die meedogenloos kunnen zijn als het gaat om kleine, onschuldige vogeltjes.

Alle vogelhuisjes waren weer bezet dit jaar. Pimpelmezen, maar vooral koolmezen. Pimpelmezen zijn echt zachtaardige wezentjes als je dat vergelijkt met koolmezen. Koolmezen zijn brutaler en zeer rap. Pimpelmezen gaan er vandoor of geven de beurt aan de koolmezen als het om eten gaat.

Naarmate de tijd vorderde en de kleintjes groeiden kwamen de koolmezen steeds vaker en kregen steeds meer lef. Naar binnen kwamen ze om me te vragen om nootjes. Er was er één die ze binnen van tafel kwam halen. Eerst alles bekijkend vanaf de deur, de tafel en naar de kraan in de keuken en via de trap, hup een nootje en weer door de bovendeur naar buiten. Dat was voor deze lef-koolmees een uitdaging. Hij vloog ook naar boven, maar dan was hij het spoor bijster en wilde door een dicht raam naar buiten, op het licht af. Dan verduisterde ik de andere ramen zodat hij door de juiste naar buiten kon. Dit is zo een tijdje doorgegaan. Alleen heb ik het binnenspel afgekapt. Ze kunnen zich ook stil houden en het gevaar is dan dat je ze ‘vergeet’.

Als ik me buiten laat zien of als we buiten gaan zitten, fladderen ze om me heen en ‘vragen’ om nootjes. Zitten op mijn glas, m’n voet of stoel en dagen uit. De karakters van de koolmezen zijn zo divers als dat bij mensen is. En dat is geinig om te zien. Diegenen die lef hebben en het gedrag kopiëren en zij die het rustig afwachten. En de merel, die houdt het erg in de gaten en heeft het allang door. Die slikt ze in één keer door en zorgt dat hij aan zijn trekken komt. Op mijn fluitje komt hij ook aan, is er als de kippen bij. Die merels zijn geen acrobaten en hangen niet aan een netje, ook al zijn vogels aan het leren om dit ook voor elkaar te krijgen. En nee, de vogels krijgen niet de hele dag door noten, want dan zouden ze geen rups meer vangen.

Er was een koolmees met een rups in zijn snavel. Hij zag een nootje en wilde de rups eerst wegbrengen naar het nest. Ik was benieuwd waar hij voor zou kiezen; noot of rups. Het werd rups èn nootje. Hij nam de kans waar. Ik vond het knap. Een nootje en een rups!

Alle jonge koolmezen zijn goed en gezond uit de nesten gekomen en nee, ze kregen niet alleen maar nootjes, drie keer per dag was wel genoeg. De rupsen zijn hier gifvrij, dus oké voor hun om te voeren. Eén nest zagen we uitvliegen, daar kwamen maar liefst zes jongen uit, goed doorvoed en klaar om hun vleugels uit te slaan. Het was heel mooi om te zien hoe ze dat deden. Goed rondkijkend en een beetje onzeker wurmden ze zich het vogelhuisje uit. Een beloning om vanachter glas te kunnen zien. En nu leren ze nog van hun ouders wat ze nodig hebben.

De rust is weergekeerd, de huisjes leeg. Het was weer gaaf om te mogen zien en beleven. Observaties in eigen tuin. Ik kan er geen genoeg van krijgen, wat het ook is. Ook die grote aantallen muggen die er wél zijn, als één van de weinige insecten, en die enorm kunnen zoemen als zwerm! Een enorm geluid komt daar uit…

⊗——het einde ——⊗

Reageren? Blader naar beneden 
plaats jouw reactie hier
onder dit artikel binnen 30 dagen na publicatiedatum
◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Els Warnaar

Els Warnaar

ELS WARNAAR | 2018 vaste columnist, daarna ad hoc | Artist, Dichter, Fotograaf | Workshops Botanische Kunst | Boomredder |
www.elswarnaar.nl

1 Reactie

  1. Ton van Arkelen
    3 juni 2020 at 08:40

    Ook bij ons zijn ook de twee kastjes leeg; 1 op het balkon en 1 op de galerij. Allebei waren ze druk bezet en de mezenouders druk bezig met voeren. Nu is het stil… tot we ineens een stel boomklevertjes op de reling zagen plaatsnemen. Helaas door het grote aantal eksters dit jaar zijn ze weer vertrokken naar rustiger oorden. Het mezenkastje in het parkje, wat ik ook had opgehangen was ook bezet maar of daar jongen uit zijn voort gekomen??Wat corona en een wat vervelende aandoening zoal met je doet… tijd genoeg om te observeren.
    Waarschijnlijk valt dit stukje en bovenstaand artikel onder het mom van komkommertijd maar dat moet dan maar.