Wist JIJ dat? Dit doen columns met de lezer ...(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


column nr: 27

GELOOFWAARDIGHEID NIEUWS VAN DE DAG

Geloofwaardigheid was afgelopen zondag het woord van de dag. Dat had te maken met het gehouden debat over de misser van onze minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid, CDA) die zich op zijn huwelijk, met zijn gasten, niet aan de 1,5 meter coronamaatregel hield. Het woord van de dag hebben we te danken aan de wekelijkse peiling van Maurice de Hond. De niet-geloofwaardigheid van de minister is in een week gestegen van 42 naar 66 procent.

Afgelopen woensdag zegde de oppositie, na een urenlang debat in de Tweede Kamer, het vertrouwen niet op, maar sprak wel vrijwel unaniem haar afkeuring uit. Een aantal partijen waren scherp in hun kritiek, maar het was niet genoeg om de minister de eer aan zichzelf te laten houden. Ik spreek het vermoeden uit dat de kous straks toch af is, omdat de pijnlijke deuk in de geloofwaardigheid niet meer ten positieve zal keren. We wachten de peiling van De Hond, als voorbode voor een bijgestelde keuze, met minder gedraai, over de geloofwaardigheid af!

Met het gedraai is nota bene een kritische vraag erbij gekomen. Namelijk of het wel mag gebeuren dat een hele Tweede Kamer zich bezig gaat houden met een mogelijke verandering in het feit dat één coronaboete tot een strafblad leidt? Daarvoor zijn nu alternatieven bespreekbaar. De boete kan verlaagd worden zodat het onder de grens van een strafblad komt of de boete kan dezelfde hoogte houden, maar dan komt er geen strafblad meer.

We lijken het omdraaien van (straf)bladen belangrijker te vinden dan de grote maatschappelijke vraagstukken (zoals: armoede, toenemende faillissementen van bedrijven waar velen hun inkomens aan ontlenen en grote techbedrijven die inmiddels meer macht hebben dan de politiek) die in dit coronatijdperk het hoofd moeten worden geboden.

Zo buigt deze column zich om naar een pleidooi om hoofdzaken van bijzaken te scheiden. Gelukkig vandaag een duidelijke en verstandige uitspraak in het programma Buitenhof van de oud-president Geert Corstens van de Hoge Raad. ‘Hij had de eer aan zichzelf moeten houden. Omdat hij voortdurende in deze crisis heeft gepropageerd dat we ons aan de regels moeten houden. De belangrijkste regel is de 1,5m-regel. Een minister die zich daar zo sterk voor heeft gemaakt, is niet meer geloofwaardig’.

Voor mij, en ik schat in voor vele toeschouwers, had er woensdag maar één morele uitkomst van het debat kunnen zijn. Het is bemoedigend dat Buitenhof ook na het zomerreces doorgaat de klanken van een open samenleving te laten weerklinken.

Er zijn wrange vruchten als grote hoofdzaken op het wereldtoneel. Het nieuws van afgelopen zondag toonde (als voorbeelden) zo twee situaties die zeer geloofwaardig zijn, maar waarvan wel je maag omdraait. De ene is de te verwachten hongersnood door de wereldwijde regels in Zimbabwe. Een vrouw heeft haar inkomen van 60 dollar per dag naar 5 dollar per dag zien dalen. Zonder de betekenis voor het leven van dat gegeven in te kleuren, is de verwachting dat 60 % van de inwoners een dreigende hongersnood zal kennen. Een andere opvallende gebeurtenis in Hong-Kong zijn de bijna driehonderd arrestaties tijdens illegale protesten tegen de omstreden veiligheidswet (waarin streven naar afscheiding van China strafbaar is) en een eerder besluit om de parlementsverkiezingen uit te stellen, vanwege de toename van het aantal coronabesmettingen.

De laatste twee voorbeelden van effecten van de coronacrisis bestaan echt. Maar als geloofwaardig(heid) betekent ‘geloof verdienend, betrouwbaar ten opzichte van zijn mededelingen, aanspraak maken op betrouwbaar- of deskundigheid, krediet’, dan zijn de mededelingen erover wel geloofwaardig. Echter, je wilt niet geloven dat protesten die de macht kunnen breken illegaal worden verklaard en dat hardwerkende mensen door de crisis hier en elders aan de grond komen te zitten bij het verdienen van de kost. Het roept vragen op over de politieke koers én de wijze waarop we ons door de pandemieperiode heen worstelen.

Een vrouw uit Zimbabwe die met bezieling en discipline verantwoordelijk knokt voor haar inkomsten, verdient in ieder geval meer krediet dan een zich ergens uitdraaiende minister!

Geloofwaardigheid zou niet het nieuws van de dag moeten zijn, maar ieder dag een toekenning van waarde aan het geloof dat we onze landspolitiek vanuit een moreel besef met hoofdzaken zien bezighouden.

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 107 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

André Bruijn

André Bruijn

André Bruijn | Bruijn Management & Ontwikkeling | Organisatieadviseur | Integriteitscoach | Auteur | Gitarist | (Levens)kunstliefhebber

Geen Reactie

Praat mee! Vul hier uw reactie in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.