In deze voorjaarsweek is er geen kopij ontvangen van de columnist van dienst (Forum voor Maassluis). Daarom een invalbeurt.

column nr: 272

Het college van B&W wekte hoge verwachtingen toen het zich enthousiast en ambitieus presenteerde in 2018. In de beleving van de inwoners is er inmiddels al een jaar voorbij sinds de verkiezingen.

Er is op het stadhuis door de burgemeester en de gemeentesecretaris veel in beweging gezet onder de noemer ‘het nieuwe werken’. De vraag lijkt gerechtvaardigd: hoe succesvol loopt dat? Als ik raadslid was, zou ik willen dat het ambtenarenapparaat (pro)actief en adequaat draait. En dus zou ik gerichte vragen stellen, want de ambtenaren moeten de ruggengraat zijn voor het college.

Ik ken de gang van zaken binnenskamers op het stadhuis niet, maar ik heb sterk de indruk dat er diverse ervaren poppetjes verdwenen zijn. Dat betekent meestal dat de leiding meer zelf moet doen, omdat het kennisniveau voor een aantal onderwerpen binnen de gelederen te wensen overlaat.

En dat is nu juist waarvoor ik heel bang ben.

Van de wethouders heeft er maar één een leidinggevende functie uitgeoefend, waarbij leiding geven in de praktijk wordt gedaan. Uit eigen ervaring weet ik dat de leiding geacht wordt op heel zijn werkterrein de voortrekker te zijn: besturen, besluitvormen, daadkracht, klankbord, knopen doorhakken, dossierkennis, communicatie, moeilijke dossiers, lange termijn visie, financieel budgetbeheer, en nog heel veel meer. Dat is teveel voor één mens en daarom is delegeren de oplossing om je eigen span of control in de hand te houden. Maar dan moet je wel een kader hebben waarop je kunt terugvallen…

Het lijkt erop dat het college van B&W sinds het aantrad, moeite heeft met echt zichtbaar maken wat hun doen en laten is. PR Foto’s en selfies tellen niet mee. Ik dacht eerst dat het een misvatting mijnerzijds was, maar onlangs stelde de fractie van de VSP vragen over de ambitie van het college omdat er maar mondjesmaat raadsvergaderingen vooruit worden gepland. Ook het aantal raadsinformatie brieven heet behoorlijk achter te blijven bij wat de raad gewend was bij het vorige college. Dat laatste duidt erop dat de gemeenteraad in het ongewisse is over de voortgang van een aantal onderwerpen.

De gemeenteraad is de controlerende instantie ten opzichte van het college. De fractie van de VSP loopt nooit voorop als het gaat over amechtig snel bevragen van het college. Dat uitgerekend deze fractie het geduld heeft verloren, is veelzeggend.

Het duurt te lang, veel te lang voordat er concreet zichtbaar en meetbaar meters worden gemaakt. Dat krijg je alleen op de rit door te communiceren: naar de raad en naar de pers. Als het daaraan schort, wek je op zijn minst de indruk dat de lamme de blinde moet leiden.

En dát is nu net het laatste wat Maassluis kan gebruiken.

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Stadsdichter van Maassluis per 9/2018 | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker

3 Reacties

  1. F.J.C.Vermeer
    28 februari 2019 at 12:34

    Jelle, je hebt helemaal gelijk, veel zaken lopen traag tot zeer traag, en dat kun je het college wel aanrekenen, maar die zijn voor een heel belangrijk deel afhankelijk van hun ambtenaren, en dat die niet vooruit te branden zijn zal geen verbazing wekken.

  2. Ton
    26 februari 2019 at 18:29

    Soms wordt iemand wakker door een goede ingeving, anderen door de wekker.

  3. Dick Pasterkamp
    26 februari 2019 at 10:00

    Je legt precies je vinger op de goede plek Jelle,ik heb dat ook al aan gegeven in een vorige reactie. Raad word wakker was mijn reactie op vragen van de V.S.P maar nu verloopt dat wakker worden heel traag.