column nr 273

Nederland wordt geregeerd door mannetjes en vrouwtjes die ver van de werkelijkheid staan. Die alleen maar denken in “Mag niet!” en “Wat kost dat?” 

Het opleidingsniveau van Tweede Kamerleden is ‘hoog’. Bijna tweederde (94 leden) heeft een academische opleiding gevolgd of een opleiding op HBO niveau (31 leden). Van de academisch opgeleide leden zijn de juristen in de meerderheid (26), gevolgd door economen (17), politicologen (15), bestuurskundigen (11) en historici (10). In de Kamer zitten ook nog een filosoof, een rechtsfilosoof, een architect en een archeoloog. Er zit geen enkele medicus in de Kamer. Leden met een wetenschappelijk (beta) achtergrond (5) zijn er weinig,

Boven ons staan dus regeltjes bedenkers, rekenaars, oeverloze zwetsers, baasjes en mensen die ons land vanuit geschiedenisboekjes kennen. De juristen (“wet- en regelgevers”) en economen (“dit bespaart of dit levert geld op”) zorgen ervoor dat de kloof tussen de werkelijkheid (de kiezer) en de theorie (kamerleden en het kabinet) in dit land onoverbrugbaar is. De rest laat zich meeslepen.

En dus hebben we …

Een zorgstelsel gebaseerd op regeltjes, uitsluitingen, besparingen, kostenbeheersing, afsprakenpakketten, controleurs en contracten en een enorme administratieve werkdruk gebaseerd op wantrouwen. Kijk ook naar de ziektekosten, de GGZ, de wachtlijsten. Er is ondertussen al jaren niet vooruitgekeken. Rutte roept altijd: “Ik doe niet aan vergezichten”.

De patiënt staat niet centraal. Niemand die de achtereenvolgende ministers principieel ter verantwoording riep/roept.

Een sociaal stelsel dat zwaar uitgekleed is. Alle partijen hebben zich laten meeslepen door het vorige kabinet Rutte. En ook hier die belachelijke administratieve werkdruk gebaseerd op wantrouwen. Er zijn rond de sociale voorzieningen ettelijk miljoenen verspeeld aan het UWV onder leiding van een PvdA minister. Het UWV is al tijden zo rot als een mispel. De Sociale Verzekeringsbank (uitkeringen zoals AOW, Kinderbijslag, PGB) is niet veel beter. Laten we maar zwijgen over de WMO en de Jeugzorg. De Kamerleden en de ambtenaren hebben allerlei wijzigingen doorgevoerd maar de sterk verouderde IT systemen kunnen niet snel volgen. Er wordt nauwelijks gecontroleerd, ondanks dat er veel controleurs in dienst zijn. Er is ondertussen al jaren niet vooruitgekeken. Rutte roept altijd: “Ik doe niet aan vergezichten”.

De burger staat niet centraal. Niemand die de achtereenvolgende ministers principieel ter verantwoording riep/roept.

Een rammelend onderwijssysteem dat in de dagelijks praktijk al jaren niet voldoet. Ook hier die belachelijke administratieve werkdruk gebaseerd op ‘meten is weten’. Maar er speelt daar veel meer: onderbezetting, salariëring, (bij)scholing en werktijden zijn direct zichtbare pijnpunten. Daar komt bij: commissies, inspecties, speciale programma’s, open dagen en controles, schoolbesprekingen.

Naast personele perikelen lijken diverse vakinhoudelijke werkwijzen hun langste tijd te hebben gehad, zoals we woensdag in de column van Cindy konden lezen.

Op de basisscholen speelt in mijn ogen een verscholen permanente probleemfactor: er staan voornamelijk vrouwen voor de klas. Als schoolteam hebben zij last van onderlinge jaloezie. Zeg maar van de categorie ‘slangenkuil’. Het gevolg: geen hecht schoolteam en vertrekkende leerkrachten. Kijk maar eens in Maassluis op diverse basisscholen. Vanaf nu kijk je anders naar de gang van zaken.

Problemen met leerlingen kunnen lang voortslepen zonder beleving van urgentie en zonder een gezonde balans tussen kindbelang, klasbelang en het schoolbelang. En daarom zijn er vertrouwenspersonen, pestprotocollen en veiligheidsprotocollen. We zien remedial teachers en dergelijke per school omdat de leerkrachten het er niet bij kunnen hebben: sociale problemen, gewelddadig gedrag, ADHD, dyslexie en meer van die etiketten die kinderen worden opgeplakt. En steeds is dan het kind de dupe, niet de leerkracht.  Er is ondertussen al jaren niet vooruitgekeken. Rutte roept altijd: “Ik doe niet aan vergezichten”.

Het schoolgaande kind staat niet centraal. Niemand die de achtereenvolgende ministers principieel ter verantwoording riep/roept.

Maak het verschil:  JIJ kunt het verschil deze maand maken: kies voor andere partijen dan de ‘usual suspects’ bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten. De verdeling van die zetels zal vervolgens de Eerste Kamer anders inkleuren en hopelijk ook Nederland. Veelkleurig is ons land sowieso al.

 

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Columnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Filosoof | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker | Mens | voormalig Stadsdichter van Maassluis |
■ Wie dichters, schrijvers en columnisten wil corrigeren, heeft nog veel te leren ■

1 Reactie

  1. tlpeter
    4 maart 2019 at 11:43

    Kies vooral, voor verandering van het controle systeem.
    Laat je ongenoegen over de politieke invulling blijken door te stemmen op de laaste kandidaat op de lijst van u voorkeur.
    Wie maakt hier een landelijk item van.