Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

[redactie] Er was geen kopij van de columnist van dienst. Daarom valt Ko in met een column die eigenlijk voor komende donderdag bedoeld was. Wederom dank voor de invalbeurt.

Mijn buurman las de column “ik rijd er nog eens een dood” van afgelopen vrijdag en zocht mij meteen op met de vraag of ik niet een lans wilde breken voor ‘dat fiets probleem’. Hij is zelf een ervaren fietser die niets moet hebben van auto’s. Hij heeft die ook niet nodig omdat hij naar zijn werk altijd op de fiets gaat. Hij verkeert in de gezegende omstandigheid dat hij al zijn hele leven binnen de stadsgrenzen werkt.

Al zijn directe familieleden – voor zover die nog leven – wonen op fietsafstand en zijn verdere contacten zijn lokaal. Hij heeft nooit de behoefte gehad om de stad te verlaten anders dan per fiets of per openbaar vervoer. Dat maakt hem uitermate geschikt als ‘fiets expert’.

Ik bevroeg hem daarom over dit onderwerp. Hij wil graag dat er eindelijk serieus wordt gekeken naar de belabberde kwaliteit van fietspaden en de aansluiting op regionale fietsroutes. Hij rolde naar eigen zegge van de bank van verbazing toen hij onlangs de oproep las om te gaan stemmen op Maassluis voor de titel ‘De Fietsgemeente 2024’.

Hij zei: “Dat moet uit de kring van de lokale politiek komen. Ik verdenk GroenLinks of D66 ervan. Het is vast niet uit een van de coalitiepartijen, want die hebben jaren geleden al het gebakken lucht voorstel voor goede fietspaden in de onderste la gestopt”. Hij vindt de oproep dan ook getuigen van weinig kennis van het lokale fietsnetwerk: “Dat is toch geen reclame voor je stad!”

Toen ik hem vroeg wat hij dan als prioriteit ziet, somde hij onmiddellijk het volgende op:

  • regelmatige politiecontrole op mankementen aan fietsen
  • fietspaden asfalteren
  • veilige oversteekmogelijkheden op kruispunten van de doorgaande wegen en de wijkontsluitingswegen
  • politiecontrole op rijgedrag van fietsers op rotondes en kruispunten
  • maximum snelheid van alle autoverkeer terug naar 30 km per uur binnen de stadsgrenzen
  • aansluiting op toeristische fietsroutes, waaronder een betrouwbare veerverbinding

Het verbaasde mij niet dat hij de kwaliteit en de verbindingen belangrijk vindt, maar ik had niet verwacht dat hij op andere fietsers kritiek zou uiten, dus vroeg ik hem ernaar.

Zijn antwoord was glashard: “Is het jou nooit opgevallen dat het vrijwel zonder uitzondering onoplettend lui zijn? Ze kijken niet vooruit, ze scheuren kruispunten en rotondes op. Ze rijden wandelaars van de sokken. Ze gebruiken hun fietsbel niet en van verlichting heeft de meerderheid nog nooit gehoord. Ik verdenk de gemeente ervan dat ze maar matig onderhoud plegen op de fietspaden om de fietser tegen zichzelf te beschermen …”

Ik moest hard lachen om die laatste opmerking, maar misschien is dat wel dé oplossing: wie niet horen wil moet maar voelen. Gelukkig rijd ik nooit meer op de fiets sinds ik mijn rijbewijs haalde, lichtjaren geleden. Daarnaast is lopen een beter, gezonder alternatief.

En die lans die ik met deze column moest breken, blijkt dus niet voor de fietser maar voor de columnist. Bij deze dan: Natuurlijk kun je niet alle fietsers over één kam scheren, maar zelfs als het maar 20% van de fietsers betreft, dan nog is het duidelijk waar het grootste gevaar vandaan komt: van de fietser zelf.

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 183 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Ko Wittevlo

Ko Wittevlo

KO WITTEVLO | (Inval)columnist per 12-2022 | Pensionado. Ik neem het leven zoals het zich aandient | Als iets mij te zeer raakt, schiet ik... verbaal uit mijn slof | Afwezig op de 'socials' zoals FB en Twitter

2 Reacties

  1. M.de Jong
    8 november 2023 at 18:05

    Toch nog oed nieuws……

    Gemeenten binden strijd aan met fatbike, het wanproduct voor idioten, klungels en asocialen.

    Oh wacht, Maassluis hè?

  2. M.de Jong
    5 november 2023 at 13:33

    Gouden speld voor deze man!😉
    Hij heeft het bij het rechte eind wat (de meeste) fietsers aangaat.

    Vriendelijke groet van een oplettende defensieve automobilist.