column nr: 289

Ik draag het Stadshart een warm hart toe. Ik begrijp dat toerisme bijdraagt tot omzet. Ik snap dat het lastig is voor de middenstand om aantrekkelijk te blijven. Toch zie ik donkere wolken.

Het motto ‘Samenwerken en verbinden’ slaat totaal niet aan. Ik denk dat het komt omdat er een kruideniersmentaliteit heerst: “Wat levert het mij op als ik meedoe?” De kost gaat voor de baat uit, wordt niet meer gezien als een valide principe.

‘Wees loyaal, Koop lokaal’ slaat al helemaal niet meer aan. De middenstander is afhankelijk van de wil van de consument. Consument 2.0 is kooptechnisch een lui wezen, bestelt via internet of scheurt met zijn autootje naar de Koningshoek om bij de supermarkten eenheidsworst in te slaan, bij kledingwinkels iets te kopen wat in alle delen van het land te koop is via de doodsaaie winkelketens om daarna snel weer naar huis te racen en op de bank neer te ploffen. En daarna weer door … naar de sport met de kinderen.

Terzijde: De sjeu op de Koningshoek lijkt er een jaar na de opening vanaf. Toko’s gaan en toko’s komen.

Is dat gedrag gek? Nee. De basis voor Miss Shopping 2.0 is gelegd eind jaren zeventig toen Mina zo dol was om haar rechten op te eisen. Vanaf dat moment is de maatschappij veranderd. Studeren, een baan, desnoods parttime vanwege de kinderen, maar vooral een eigen carrière. De maatschappij faciliteerde dat ruimhartig met studietoelage en zo. Alleen is men de infrastructuur er omheen vergeten: kinderopvang, naschoolse opvang en dergelijke zijn slecht betaalbaar. Moeders moeten inmiddels allemaal blijven werken omdat de hoge vaste lasten niet alleen door manlief kunnen worden opgeleverd. Bovendien moet elke vrouw inmiddels zélf voor de eigen oude dag zorgen. Fiscaal, AOW en pensioen is het credo: U bent geëmancipeerd. Dop uw eigen boontjes. Dus u zorgt er dan ook maar zelf voor. Dat is ook hard nodig als je ziet hoeveel duurzame relaties ontwricht raken. Wellicht heeft het een met het ander te maken.

Burn-out, chronische vermoeidheid, stress, zoektochten naar zingeving. Je ziet het steeds meer. Ook depressiviteit. De dames gaan er onderdoor vanwege de multi-task-last. Niet gek, hoor.

Vrouwen waren vroeger in boreale termen: de huisvrouwen. Dat waren degenen die overdag naar de winkels konden voor een boodschap hier en daar en die op zaterdag lekker gingen winkelen. Die generatie is bijna uitgestorven. Een enkeling loopt of fietst nog naar het stadshart en gaat uit gewoonte naar haar vaste adresjes: groentemannetje, kaasboertje, kappertje, bakkertje. Ze lopen met de blik recht vooruit, zonder om zich heen te kijken. Ik zie het meerdere keren per week gebeuren. En ik weet dat ze vastgeroeste patronen hanteren, want ze reageren hoogst verbaasd als er een winkel verdwijnt: “Goh, waarom stoppen ze ermee? Ik kwam er vroeger altijd.“ Vervolgens komen ze met krokodillentranen af op de opheffingsverkoop. Zo ontdekken ze ook vaak pas na langere tijd dat er in bepaalde panden een nieuwe winkel zit: “Zitten jullie hier pas?” Nee, we zitten hier al twee jaar. “Ach gut, maar ja, ik heb zo mijn vaste loopjes”. Het is de e-bike generatie die weldra rollator en scootmobiel in huis gaat halen.

We kunnen ons stadshart natuurlijk omvormen tot een totaal horecagebied. Voor voldoende klandizie moeten we dan wel een nieuw publiek vinden. Toeristen alleen is niet voldoende. Wellicht vandaar die studenten… zoals onze burgervader voorstelde bij de WOS. Maassluis als studentenstad? Oké, hij vergroot daarmee de drankomzet, maar eh … ook het drugsprobleem en de woningnood. Geen briljant idee dus.


Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Maandagcolumnist | Schrijver | Stadsdichter van Maassluis per 9/2018 | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker

5 Reacties

  1. Peter
    16 september 2019 at 12:08

    “Sjeu” van de Koningshoek af??? Misschien voor dhr. Ravestein. Maar zeker niet voor de velen die dag in dag uit aan het shoppen zijn in de prachtige Koningshoek. Natuurlijk, er komen winkels, er gaan winkels maar over het algemeen is het winkelcentrum goed gevuld. Pas weer een leuk tapas restaurant en straks weer een nieuw restaurant bij het Stadhuis. En bij het Hema restaurant. Altijd goed gevuld. En voor de duidelijkheid, ik ben geen winkelier!!!!

    • 16 september 2019 at 14:03

      De mensen die ik spreek zijn vrijwel allen dezelfde mening toegedaan. Er lopen wel mensen maar onder ‘shoppen’ versta ik mensen die ook iets kopen. Kijk maar eens goed op diverse dagen en tijdstippen. Hoeveel mensen gaan daadwerkelijk een winkel binnen en kopen er iets? Dat er nu al weer winkels vertrekken, is ook geen goed boodschap voor een net opgefluft winkelcentrum.

      Kijk ook eens in Naaldwijk: de Tuinen is ook een en al triestigheid en dat was 5 a 10 jaar geleden ‘zo geweldig’.

      Kijken wil nog niet zeggen dat je het ook ziet.

    • Stadshart diehard
      16 september 2019 at 14:05

      Ha ha bij de Hema. Daar zit die genoemde e-Bike en rollator generatie ….. die teert dan de hele middag op 1 kopje koffie. Ze hebben niets beters te doen

  2. Aad Rieken
    16 september 2019 at 08:58

    ”Par(t)-keren!”

  3. Marja Gerkema
    16 september 2019 at 08:22

    De woningnood is in Maassluis groot. De 33.000ste inwoner is met veel tam tam ontvangen. Lijkt me handig om voor de reeds in Maassluis wonenden te zorgen dat ze hier kunnen blijven. De jongeren bijv. Of voor de ouderen die naar een verpleeghuis moeten zodat ze het vaak kleine sociale netwerk dat ze nog hebben kunnen houden. En in Maassluis kunnen blijven. Nu dienen ze vaak uit te wijken naar…. ver.
    Jongeren en drugs gaan voor mij niet direct hand in hand. Dat probleem zit ook al op andere plekken!!