Raoul heeft geen tijd voor een column. Geen nood want Marijke had al een reservecolumn klaar liggen.

Redactie

column nr: 30

Ruim tweeduizend jaar geleden werd in Bethlehem het kindeke Jezus geboren. In de plaatselijke herberg was geen plaats, er werd uitgeweken naar een stal.

Een stal is niet een allerbeste plek om een kindje te baren. Het dak was kapot en er liepen dieren los in de rondte. Een os, een ezel en wat schaapjes. Die waren nieuwsgierig en wilden weten wat er allemaal gebeurde.

Er was voorspeld dat er een Koning geboren zou worden. De stal moest eerst opgeruimd worden. De schaapjes moesten naar buiten, naar de herdertjes die in het veld lagen. Er werd een beschutte plek gemaakt voor de Maria, zodat zij daar haar kindje kon krijgen. Een etenstrog werd leeggemaakt en er werd vers hooi in gedaan. Zodra het kindje geboren was, werd het in doeken gewikkeld en in de kribbe gelegd. Het werd een hele drukke toestand buiten en daarom werden alleen de drie wijzen uit het Oosten toegelaten in de stal.

Tot op de dag van vandaag vieren we nog steeds Kerstmis met de geboorte van Jezus. Een klein kindje met een grote invloed op de wereld.

Antroposofen kunnen situaties heel gemakkelijk in een beeld vangen. Zij grijpen deze periode aan om hun stal op te ruimen. Net als in de periode van de geboorte van het kindeke Jezus. Als het in je huis een rommeltje is, kan je niet lekker een boek gaan zitten lezen. In een huis dat niet opgeruimd is kun je niet een vredig Kerstfeest vieren. In je achterhoofd blijft het knagen: ik had nog moeten stofzuigen!

Een groot gedeelte van mijn werkzame leven heb ik gewerkt in de gezondheidszorg en welzijnszorg. Daar heb ik met grote regelmaat hele nare dingen moeten bespreken met familieleden van zieke mensen, en slachtoffers van ernstige misdaden. Dat moet je met een uiterst gecontroleerde houding doen. Inwendig denkt je: – o jee, welke kant zal dit opgaan? Aan de buitenkant sta je fier en stevig in je schoenen. De slachtoffers moeten zich aan jou vast kunnen houden en op kunnen trekken.

Nu ben ik koorlid van Gospelkoor Happy Days. Ik sta fier en rechtop, gefocust. Opletten dat ik niets fout doe, goed kijken naar de dirigent. Ik voel dat het gaat wringen. Op deze manier kun je geen kerstliederen zingen. Kerst is een blijde boodschap van licht in de donkerste dagen van het jaar.

Langzaamaan realiseer ik me, dat ik eerst moet beginnen om de rotzooi in mijn eigen hoofd (stal) op te ruimen. Pas dan zal ik in staat zijn om te genieten van de mooie muziek. En zal ik beter in staat zijn om de emotie van de muziek over te brengen op anderen.

Ik wens iedereen voor de komende feestdagen en het nieuwe jaar een opgeruimde stal.

 

Reageren? Blader naar beneden 
plaats jouw reactie hier
onder dit artikel binnen 30 dagen na publicatiedatum

⊗——het einde ——⊗

◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 136 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave


 

Marijke Tennant

Marijke Tennant

Marijke Tennant | Zondagcolumnist 1x4weken | Echtgenote, moeder, oma | Gepensioneerd hulpverlener | Bevlogen koorlid