De definitie van een column .....(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


columnr: 331

December in Berlijn

Nog één week tot de kerst. De bussen verplaatsen zich deze maandagochtend sinds 8:00 uur vanuit Rotterdam-Charlois met matige snelheid richting Berlijn. Twee bussen vol HBS leerlingen. Het is koud in deze decembermaand. Overdag blijft de temperatuur onder nul en er ligt een pak sneeuw van twintig centimeter hoog.

Na uren wachten wegens stiptheidsactie door de Ossies aan de grens bereiken we pas rond negen uur in de avond onze bestemming: een jeugdherberg in Berlin-Kreuzberg. Een broodmaaltijd is alles wat mogelijk is. Niet getreurd, beter dan niks.

In deze werkweek maken we aardig wat mee.

We bezoeken de indrukwekkende Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche. We lopen in onze eigen tijd langs de vele winkels op de Kurfürstendamm. We zien daar de vele sexclubs en -bioscopen, krijgen rode oortjes van de foto’s die ze daar in onze handen duwen. Grinnikend lopen we door.

We maken een rondtoer met gids door drie van de diverse delen (Frans, Engels, Amerikaans) en bewonderen de veelzijdige moderne architectuur.

Op donderdag volgt de meest indrukwekkende dag.

We stoppen bij Checkpoint Charlie om daar te voet verder te gaan naar het Russische deel. Het kost wat tijd en moeite om deze te passeren. Wij zijn in de ogen van de Russen langharig tuig met lange jassen en de legergroene pukkel (schouder schooltas) van een van ons is doelwit voor een grondige inspectie. Henk is zijn shag straks kwijt want die wordt aan een grondige inspectie ontworpen. Zou het hash zijn? Gelukkig is dat niet het geval.

Onze groep wandelt opgelucht door naar de ander kant van de Berlijnse muur door de besneeuwde straten. Het eerste deel is kaal: een paar grauwe woonkazernes. Plots klinkt er pianospel: midden in de kale vlakte staat een gedumpte piano. Joop speelt een heuse blues – Its all over now baby van Them. Onze groep vermaakt zich kort bij dit vervreemdende optreden. Je weet tenslotte niet of er militairen om de hoek staan. Snel doorwandelen.

De dag biedt ons veel interessante zaken: Unter den Linden, het mausoleum voor De Gevallen Soldaat, een lezing in Das Haus des Lehrers en de Alexanderplatz met het Rote Rathaus. Veel indrukken en informatie over de DDR.

In de vroege avond is het tijd voor een toneelstuk. In het theater kijken we naar het maatschappijkritisch toneelstuk “Dreigroschenoper” van Berthold Brecht waarin maatschappelijke verhoudingen aan de kaak worden gesteld. Een bekend lied daaruit is Macky Messer (Mack the Knife).

We zitten op het balkon waar het warm is en geen airco. De meeste klasgenoten houden de slaap niet tegen na deze winterse dag. Ik ben bijna de enige die het stuk met aandacht volgt. Mijn kennis van Duits is dan ook dik in orde (over een half jaar zal ik na het eindexamen een prijs krijgen van de Duitse ambassade in Nederland als beste examinandus van onze school voor het vak Duits). Na deze (vroege) voorstelling lopen we richting de checkpoint en met de metro arriveren we tijdig bij de jeugdherberg.

Op vrijdag moeten we vroeg op want de terugreis duurt een hele dag en de kerstdagen staan voor de deur.

We zijn gewaarschuwd dat we geen gekke dingen moeten doen. Toch staan Joop en Henk achter in de bus foto’s te maken van soldaten op wacht. Ik zie in een uitkijktoren een verrekijker schitteren en waarschuw, maar het is te laat. Er komt een militair van het type ‘onverzettelijke brulsergeant’ de bus in. Hij neemt de camera in beslag en banjert weer weg. Uit de radio schalt ondertussen “My sweet Lord”.

We hebben dankzij die twee zo waar wéér een groot oponthoud. Na meer dan een uur gelaten wachten komt de sergeant terug. Hij geeft de camera terug aan Joop, bromt tot opluchting van de hele bus dat hij het fotorolletje eruit heeft gehaald en dat we kunnen vertrekken.

Eindelijk kunnen we op volle snelheid door West-Duitsland huiswaarts doorjakkeren. Na een laatste stop bij een AC restaurant bij Arnhem is het resterende deel van de reis een makkie op de rustige Hollandse wegen met het gevoel van Driving home for christmas. Alleen noemen we dat niet zo, want Chris Rhea schrijft dat lied pas zestien jaar later. Bij de school aangekomen wensen we elkaar een Fijne Kerst. We verlaten snel de bus en in alle richtingen vertrekken mijn klasgenoten bepakt en bezakt met een hoofd vol verhalen.

 

Ieder spoedt zich huiswaarts. Er valt onder de kerstboom veel te vertellen.

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik plus voor schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 123 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Columnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Filosoof | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker | Mens | voormalig Stadsdichter van Maassluis |
■ Wie dichters, schrijvers en columnisten wil corrigeren, heeft nog veel te leren ■