De definitie van een column .....(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


column nr: 349

Zeg ‘links’ en je krijgt reacties ‘rechts!’ Zeg ‘rechts’ en je krijgt reacties: ‘links!” Zie daar het niveau van de hedendaagse communicatie. Natuurlijk krijg je ook wel (stilzwijgend) bijval, maar reacties zijn vrijwel altijd contra.

Zo is in het tweede decennium van de 21e eeuw ‘het gesprek’ verworden: mond houden of tegengas geven. Je kunt de klok erop gelijkzetten. Het maakt niet uit welk onderwerp je aansnijdt: diverse mensen zullen averechts aan wat jij zegt reageren.

Het begint natuurlijk met werkelijk zeggen wat je bedoelt. In de jaren tachtig had ik een docent die zei “communicatie is net zolang langs elkaar heen praten tot je ongeveer hetzelfde referentiekader hebt.” Dat vraagt nog wel wat van een mens. In deze tijd van 24×7 economie en dito online actief, gunnen weinigen zich de tijd om eerst na te denken over wat ze willen zeggen – of op twitter en facebook: schrijven.

Waar komt dat nog meer door? De synchrone communicatie (het directe gesprek) verdwijnt steeds meer. Er was een tijd dat men elkaar opzocht of opbelde om iets te bespreken, te overleggen en dan kon je direct een reactie krijgen. In die omstandigheden gold de beleefdheid dat je elkaar liet uitpraten en dan reageerde. Ergens na de eeuwwisseling werd email het primair kanaal. Dat werd dus actie en uitgesteld een reactie. Hier begon het ‘in gesprek zijn’ te kantelen.

Een paar jaar later werd het voorkeurkanaal sms. Kort, krachtig… en meestal krakkemikkig.

Gelukkig kwamen de opvolgers snel: msn, Messenger en WhatsApp. Dat biedt de mogelijkheid om een gesprek te voeren. Hoe vaak begon jij al een reactie terwijl de ander nog niet klaar was?

Met de komst van nieuwsmedia -en bronnen als Wikipedia- via internet ontstond de mogelijkheid om jouw eigen wijsheid te toetsen, informatie op te duikelen en daar jouw eigen standpunt en visie mee te vormen. En toen ging het helemaal mis…

Om het verhaal van een film correct te kunnen navertellen, moet je hem helemaal hebben gezien. Veel mensen baseren echter tegenwoordig hun mening op een aantal stilstaande beelden uit een film. Ze nemen gelijk een absoluut standpunt in en houden daaraan onverkort vast. Staan niet open voor een debat of discussie. Er is één stand: zenden, zenden en nog eens zenden over dat onderwerp.

Ik pleit mijzelf er ook niet helemaal van vrij, maar wil wel pleiten voor wat meer aandacht voor ‘het gesprek’. Op facebook is dat al haast helemaal niet meer mogelijk. En zeker niet met de beheerders van facebook.

Een praktijk voorbeeld: ik plaatste een tijd geleden een aantal exemplaren van de iconisch PSP verkiezingsposter ‘ontwapenend’ uit de jaren zeventig. Prompt werd ik voor drie dagen geblokkeerd. Er was geen overleg of uitleg.

Twee maanden geleden was helemaal de bloody limit. Ik maakte een post met onschuldige woordspelingen over muziekinstrumenten en anderen deden er naar hartelust aan mee. Plotseling werd ik voor één maand geblokkeerd door de FB politie. Zij hadden uit mijn tekst de naam van het instrument de fagot gepikt (wat lijkt op het Engelstalige scheldwoord faggot, wat overeenkomt met ‘flikker’). FB vond dat ik daarmee aanzet tot haat…

Er is een onafhankelijke instantie waarbij je een protest kunt indienen. Mijn Engelstalig verweer en uitleg werd ook door die club terzijde gelegd met de mededeling ‘niet ontvankelijk’.

PUNT UIT.

Welkom in de Westerse democratie van Zuckerberg en alle andere ICT gebaseerde grootmogolen. Voor de goede orde: dát laatste is geen scheldwoord, maar een vorstentitel. Ik leg dat maar gelijk uit voordat jij nu de maassluis.nu politie op mij afstuurt …

PS

Besef dat jij ook op facebook dingen plaatst die verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd en dat jij daardoor aldaar kan worden geblokkeerd.


Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik plus voor schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 168 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Jelle Ravestein

Jelle Ravestein

Columnist | Schrijver | Dichter | Poëziecafé Woordkunst | Mensenslijper | Aan de andere kant | Business Consultant | Filosoof | Boomredder | Spindoctor | Ethicus | Moralist | Zoeker | Mens | voormalig Stadsdichter van Maassluis |
■ Wie dichters, schrijvers en columnisten wil corrigeren, heeft nog veel te leren ■

2 Reacties

  1. Aad Rieken
    8 juli 2021 at 08:54

    Meer ‘vlees-boek’-en, minder Bar Be Qnoeien!”

  2. Bea Scheurwater
    7 juli 2021 at 14:31

    Dat het jou overkomt, stelt mij gerust…. “Ze nemen gelijk een absoluut standpunt in en houden daaraan onverkort vast.” Komt heel bekend voor, niet alleen bij FB
    “Welkom in de Westerse democratie van Zuckerberg en alle andere ICT gebaseerde grootmogolen.” …. Of zelf benoemde mogolen.