column nr 46

Pats, het lichtspotje bij de afzuiger knalt uit. Zuchtend schrijf ik het op de steeds langer wordende lijst boven ‘berging opruimen’, ‘kapotte gordijnrails’ en ‘lekke autoband’…

Er zijn mensen die altijd alles op de rit hebben en het to-do lijstje tot maximaal 3 dingen weten te beperken. Mensen waar ik me dus totaal niet mee kan identificeren. Waarom? Omdat mijn leven vaak een georganiseerde chaos is die soms toch niet zo georganiseerd is als ik zou willen. Met grote bewondering kijk ik naar mensen die in 1 keer boodschappen voor de hele week doen en per dag hebben uitgestippeld wat ze gaan eten. Bij mij thuis is het elke dag een uitdaging om te verzinnen wat we gaan eten en negen van de tien keer moeten we, wanneer we eindelijk een beslissing hebben genomen, om 18:00 uur even snel boodschappen doen, bestellen we iets of gaan we maar ergens eten. Maar dat betekent niet dat ik het niet zou willen! Sterker nog, ik heb een keer geprobeerd voor een hele week boodschappen te doen. Het resultaat? De helft werd weggegooid door slechte planning of omdat we die week toevallig niet zoveel thuis waren. Zonde.

Je hebt ook van die mensen die elke ochtend boordevol energie en enthousiasme het bed uitspringen omdat ze genoeg slaap hebben gehad terwijl ze fulltime werken, sporten én de tijd vinden om evenveel tijd en aandacht te besteden aan hun relatie, vrienden en familie. Oh, en het huis is natuurlijk ook áltijd opgeruimd. Ja, op die mensen ben ik best jaloers. Want bij mij gaat het niet altijd even gemakkelijk. Het ene moment denk ik alles onder controle te hebben en het andere moment draait mijn leven om chaos. Ik laat de boel eventjes verslappen en in korte tijd heeft mijn omgeving zich weer verweven in allerlei chaotische toestanden. Ik ben nooit echt goed geweest in jongleren, dus alle ballen hooghouden gaat mij niet heel gemakkelijk af.

Maar gaat het die mensen echt zo gemakkelijk af of is dat het beeld, oftewel de huidige standaard, wat geschetst wordt? Is het echt mogelijk om altijd alles onder controle te hebben en nog belangrijker, zou ik er zelf gelukkiger van worden?

Plots gaat de deurbel, ik stop met de enorme berg was ophangen en ren van zolder naar beneden. Ik doe de deur open en er staan twee politieagenten voor de deur. Mevrouw, is die auto met de lekke band van u? Ja, hoezo? Nou, hij staat al een tijdje stil op de parkeerplaats en we vroegen ons af of het binnenkort in de planning staat om gefikst te worden. Tja, het staat zeker op mijn to-do lijst, vertel ik. Maar eerst moet het licht bij de afzuiger vervangen worden, de berging worden opgeruimd en de gordijnrails gemaakt worden… Ze kijken me vreemd aan en ik voeg er schaapachtig aan toe: Ik heb het een beetje druk!


 

Kimberly Ruppert

Kimberly Ruppert

Kimberly Ruppert | Vrijdagcolumist | PR & Marketing | Kiru-Projects | Theater Stadsgehoorzaal Vlaardingen

2 Reacties

  1. Aad Rieken
    22 maart 2019 at 09:21

    “Gereorganiseerd!”

    Kimberly heeft het een beetje druk,
    ik zeg neem plaats aan bar op de kruk.
    Wijntje in Waker,
    doe het wat vaker,
    het zorgeloze kan niet meer stuk!

  2. Marja Gerkema
    22 maart 2019 at 09:12

    Heerlijke herkenbare georganiseerde chaos…