column nr: 6

In de les over de herfst zaten we in de kring, de open haard aan, te praten over hoe dieren de winter doorkomen. Welke dieren hebben het moeilijk in de winter en wat hebben ze erop verzonnen? Uiteraard kwam dan de winterslaap ter sprake voor dieren waarvan het eten er niet was in de winter. Er zijn geen insecten voor de vleermuizen, ook geen slakken voor de egels, geen bessen voor de beren etc. Deze dieren eten in de herfst hun buikje vol en gaan lekker slapen.

En dan zei ik: “Ik ga vanavond drie borden spaghetti eten, en twee borden boerenkool met worst, dan een grote kom vla en pudding toe. Dan kruip ik in mijn bed en word in april pas wakker. Kan dat?” Nee, want dieren kunnen iets wat ik niet kan, namelijk heel langzaam ademhalen, het hart kan langzaam kloppen. Toch een beetje jammer want ik zou best een wintermaandje willen overslaan en slank weer wakker worden. Dieren kunnen zo vaak iets veel beter dan dat wij kunnen.

Laatst ben ik naar Naturalis geweest, ik vond het super interessant en prachtig. Het gebouw is indrukwekkend, maar de tentoonstelling nog indrukwekkender. Je krijgt zo een respect voor de natuur. Mede door de creatieve manier van verbeelden. Het wordt ook wel de dierentuin van dode dieren genoemd, door alle opgezette en nagemaakte dieren zie je in zo’n drie uur zo ontzettend veel dieren, dat lukt je niet in Blijdorp. Je word er een beetje blasé van. Wat ik toen dacht was: “ Wat is nou eigenlijk mijn lievelingsdier?”

Veel mensen vinden de panda of een zeehondje zo leuk. Nou… een Panda is ongeveer het saaiste dier wat je in een dierentuin te zien krijgt. Er werd geloof ik een miljoen voor neergeteld. En zeehondjes worden zo vertroeteld omdat ze van die grote vragende ogen hebben. Ik denk zomaar dat er geen zeehondenopvang was als ze kleine oogjes hadden.

Ik ben eens in mijn omgeving gaan vragen naar iedereen zijn lievelingsdier, maar ze mochten geen hond of kat kiezen.

Hier een lijstje

Cavia: kleindochter zegt omdat die dood is
Dodo: om zijn dommigheid
Luipaard: omdat ze onverwacht toespringen
Geitjes: omdat ze zo brutaal zijn ( in Maasdijk stonden twee geitjes in de wei met een naambordje: rot en vervelend …)
Boekenwurm: vriendin die in bibliotheek werkt
Computervirus: werkt als IT-er
Roodborstje : mooie kleur, is sterk maar ziet er kwetsbaar uit
Kikker: omdat ze zo lelijk zijn
Vogel: ze fladderen zo vrolijk
Tijger: imposanter, slimmer en actiever, dan leeuwen
Olifant: omdat hij een slurf heeft
Schoenbekooievaar: (even googlen bestaat echt) omdat ze zo onhandig zijn
Chimpansee: omdat je menselijke trekjes herkent
Vogelbekdier: vreemde eend in de bijt

Maar mijn lievelingsdier is denk ik toch de vleermuis. Een vakantie is pas echt een vakantie als ik ze gespot heb in de schemering. Het volgende gedicht geeft dit gevoel goed weer:

Zoel, vol zomer de avond

een vleermuis rakelt de schemering
grijs genoegen
vruchteloos,
onstuitbaar de
nacht

bij kaarslicht de dag wat gerekt
tot koele muren stilte manen
nacht

Fekke Bijlsma

Het zijn de enige vliegende zoogdieren. Er zijn wel 1000 soorten, in Nederland leven 20 soorten. In Nederland zijn het allemaal vleeseters (muggen, motten e.d) maar in warmere landen zijn het vaak fruiteters. Deze zijn echt wel anders want ze vliegen op hun reuk en niet als de vleeseters op radar. In Blijdorp was er ook een vleermuisgrot, zo jammer dat die weg is. Ik vond het fascinerend. Al die vleermuizen die door elkaar heen fladderden zonder elkaar te raken. Ze hangen onderste boven maar eten aan het fruit rechtop, dat is omdat ze tijdens het eten gelijk poepen. Toen ik daar nog vrijwilligerswerk deed, vertelden we dit soort weetjes en legden we de radar als volgt uit: Een vleermuis stoot een heel hoog geluid uit wat wij niet kunnen horen. Iedere soort heeft zijn eigen geluid. Dat geluid komt tegen iets aan en hoe sneller dat geluid terugkomt hoe dichter het beest bij “iets “ is, een muur, een soortgenoot, zijn prooi. Een voetbal die je tegen een muur schopt is sneller terug als je dicht bij de muur staat. Vleermuizen die in grotten wonen en fruit eten hebben een hele slordige radar, ze hoeven alleen de grot uit op hun radar, daarna vliegen ze op hun zicht en reuk.

Vleermuizen gaan in de herfst lekker bij elkaar hangen, de vrouwtjes hebben dan al gepaard maar zijn nog niet zwanger, dat worden ze van bewaard zaad vroeg in het voorjaar, ook weer zo apart! Ze poepen op iets warmere dagen buiten de grot. In de lente worden de jongen geboren, een per vrouwtjes wat lekker mee vliegt vastgeklampt op haar buik. Omdat het een zoogdier is krijgt ze uiteraard moedermelk. Omdat ze maar een jong krijgen per keer leeft een vleermuis best lang, ze kunnen wel 30 jaar worden.

En dan hebben we nog de bloed drinkende vleermuizen (vampiers) die erg tot de verbeelding spreken. Deze zijn minder eng dan dat je vermoed hoor. Ze vliegen naar paarden of andere hoefdieren en bijten een gaatje in de enkel waarna ze wat bloed slurpen. Ze komen hier niet voor en drinken geen mensenbloed.

Nu zit ik in de herfst van mijn leven (hoop ik), mijn lievelingsseizoen is de herfst en mijn lievelingsdieren vliegen in de schemer, de herfst van de dag. Als jullie dit lezen is het vrijwel winter, en dan gebeurt er weinig buiten, maak het binnen maar gezellig en wacht geduldig op de eerste bloemen en op de eerste vleermuis.


Reageren? Blader naar beneden 
plaats jouw reactie hier
onder dit artikel binnen 30 dagen na publicatiedatum

⊗——het einde ——⊗

◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 122 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Carla Brouwer Hellebrand

Carla Brouwer Hellebrand

CARLA BROUWER HELLEBRAND | Lezen, Koken | Natuur | fotografie | creatief | enthousiast oma | Vertelt graag te pas en te onpas hoe geweldig de natuur in elkaar steekt.

1 Reactie

  1. Aad Rieken
    10 december 2019 at 10:55

    Ik heb er 5 Car-la-ma, lui(p)aard……
    en het bijzonder lieveheersbeestje!

    Als kind liet ik het (onze) lieveheersbeestje,
    van de ene kant naar de andere kant van
    mijn pols lopen, tot ‘ie het zat was en zijn
    vleugels spreidde, en er met een snelheid
    van 60 km. per uur er vandoor ging naar
    een hoogte van 1100 meter (vandaar het
    bijzondere), richting zijn Lieve Heer!