column nr: 66

Het zijn roerige tijden in de politiek, de koppen rollen met enige regelmaat in onze regio en de verwijten die daarbij horen worden meestal niet heel eloquent naar voren gebracht. Om maar te zwijgen over de verbale diarree die op de sociale media over ons heen wordt gestort. In Den Haag konden twee wethouders de biezen pakken, eerst “vrijwillig” maar bij de raadsvergadering die over deze toestand werd gehouden, werd een motie van wantrouwen aangenomen als teken voor de mening die onder de politieke partijen leefde.

Boze tongen beweren natuurlijk dat er sprake is van politieke afrekening en dat zou heel goed kunnen zeg ik gevoelsmatig. De situatie in Vlaardingen heeft de afgelopen tijd niet de rust gebracht die zo gewenst wordt in onze buurgemeente. Daar waren de afsplitsingen binnen partijen aan de orde van de dag en de reuring die thans is ontstaan over de huisvesting van MOE-landers, die veelal werkzaam zijn in het Westland, lijkt de volgende spijtzwam in de Vlaardingse politiek.

Politiek Maassluis lijkt in vergelijking met onze omgeving een oase van rust. Maar in ons stadje zie ik toch vreemde dingen in de politiek. Neem nu bijvoorbeeld de commissie die ging over de duurzaamheid en de leegstandsverordening. Daarin zag ik dat een oppositiepartij op de stoel van het college ging zitten. Als het over duurzaamheid gaat, kun je wachten op een vaste inspreker. De heer Van Woerden is een van de Maassluizers die zeer begaan is met zijn en onze omgeving. Dat is zijn goed recht en de kritiek die hij heeft op het voorstel van het college voor een duurzaamheidsraad, was niet mals. Niet alleen inhoudelijk maar ook over de wijze waarop de gemeente met de burgers communiceert over het eventueel opstarten van een duurzaamheidsraad, die als denktank kan dienen op het gebied van duurzaamheid.

Prima. Niets mis met een bevlogen inspreker. Het wachten is dan op de reactie van de portefeuillehouder richting de kritiek die geuit is. Wat mij dan enigszins bevreemdt, is dat een fractielid van een oppositiepartij de wethouder gaat verdedigen. Ik zie dat persoonlijk niet als mijn (oppositie)rol in de raad. Laat de wethouder zijn eigen boontjes doppen.

Zie je onze omliggende gemeenten grote barsten in het stadsbestuur, dat is in Maassluis niet het geval, maar ik constateer misschien toch wel enige barstjes. Deze kunnen ontstaan doordat een aantal collegepartijen vast wil houden aan de invoering van de leegstandsverordening voor heel Maassluis en niet alleen voor ons centrum. Het college wil dat niet meer, ondanks dat dit voornemen in het coalitieakkoord staat. Het uitbreiden zou contraproductief zijn. Overleg met betrokkenen zou beter zijn. Natuurlijk is overleg en mogelijk maatwerk een prima uitgangspunt maar een stok achter de deur lijkt mij een reëel vangnet. In de vergadering steunde vooral de VVD de eigen wethouder. Het argument dat werd gebruikt is: terugdringen van regelgeving. Dit is een kul argument want het aantal regels wordt niet uitgebreid. Ja topografisch gezien maar dat betekent wel creëren van een gelijk speelveld voor heel Maassluis.

DUALISME

Bij de gemeenten waren de wethouders tot 2002 lid van de gemeenteraad.  Bestuurders (de wethouders) maken sindsdien geen deel meer uit van de volksvertegenwoordiging, de gemeenteraad. Deze volksvertegenwoordigers controleren het bestuur.

Ik ben benieuwd of de barstjes blijven of dat ze worden weggemasseerd. Met andere woorden bestaat dualisme in Maassluis? …



Wie schrijft de column volgende week op ► DINSDAG 12:00 uur
Aad Solleveld

Aad Solleveld

Columnist op donderdag 1x per maand t/m 5-2016| Gemeenteraadslid voor Maassluis Belang | Speaker bij Excelsior Maassluis

1 Reactie

  1. Aad Rieken
    16 oktober 2019 at 08:47

    “Aad; Geef Raad Mandaad!”

    Politiek een oase van rust,
    toch zijn er kapers op onze kust.
    Eerst bij Primera,
    toen New York pizza,
    door Beren zijn zij in slaap gesust!