column nr: 7

Volgende week maandag is het Blue-Monday. Volgens psychologen is dat de meest deprimerende dag in het jaar. Waarom? Geen extra vrije dagen in het directe vooruitzicht (Pasen duurt nog tot na 21 maart), salaris, AOW, pensioen of uitkering nog niet ontvangen na de dure feestdagen van december en weer een hele werkweek voor de boeg. Of een hele week waarin je nog steeds werkloos bent of gehandicapt en niet kan doen wat velen wel gewoon kunnen. O ja, en de meeste goede voornemens zijn al weer verdampt.

Misschien is er nog wel een belangrijke reden voor de saaiheid van deze dag en de dagen er om heen: waarover zullen we met elkaar praten? De gesprekken over enkele hete kwesties zijn even geparkeerd. Wie wil er tenslotte in januari iets melden over zwarte piet? Over vuurwerk lijkt er nu een goede weg ingeslagen te worden. En wat moet je beweren over de opwarming van de aarde terwijl het buiten bijna vriest? Iedereen heeft dezelfde voetbalwedstrijd gezien op tv of Heel-Holland-Bakt. En al een keuze gemaakt voor Op1 of voor Jinek. En al die voetballers en trainers die van de ene naar de andere club transfereren; daar laat je je koffie ook niet meer koud om worden, toch?

Nu zullen er in deze week ook nog wel wat belangwekkende onderzoeken gepubliceerd worden, zoals bijvoorbeeld  “Waarom katten juist bij kattenhaters op schoot gaan zitten “ (dat pluk ik gewoon uit het nieuws terwijl ik dit schrijf!). Heb je dan een goed onderwerp voor een gezellig koffie-gesprek? Of er wordt weer een brandbrief gestuurd naar “Den Haag” door een groep burgemeesters of een belangenclub die stellen dat het “zo” echt niet langer kan. Maar ja, daar kan je in Maassluis wel wat van vinden, maar veranderen niet.

Zo denk ik dat eenzaamheid vaak te maken heeft met: weinig hebben om over te praten.

De burgemeester deed in zijn nieuwsjaarstoespraak al de suggestie om eens iemand waarvan je denkt of weet dat ie eenzaam is, op te zoeken. Dat is de eerste, belangrijke stap.

Nu heeft onze Ontwerper er voor gekozen ons het vermogen te geven om nieuwe dingen te ontdekken en te doen. Mensen die uitdagingen aangaan, hebben geen ruimte voor Blue Monday gevoelens. Wat zal ik vandaag doen, wat ik gisteren nog niet kon of durfde? Wat zal ik eens doen waarmee ik mezelf en een ander aangenaam verras? En wat zou het mooi zijn als nog meer mensen, die dat vermogen niet (meer) hebben door armoede, handicap, laaggeletterdheid, zware zorgtaken, of -jawel- eenzaamheid, daar eens van meeprofiteren. Dan is er een ontmoeting met extra betekenis geweest en is die dag voorbijgegaan zonder te beseffen dat het “Blue Monday” was.

Ik wens iedereen een minimaal “Blue Monday” gevoel.


⊗——het einde ——⊗

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Leo van der Wel

Leo van der Wel

Leo van der Wel | columnist 2018-2022
Steunraadslid ChristenUnie 2014-2022 | Gepensioneerd | Bestuurslid van Stichting Present | Bestuurslid Stichting Noodfonds Maassluis i.o.